Nafiz Kotan
Nafiz Kotan (d. 1887, Muratgeldi, Erzurum - ö. 1946, Erzurum), Türk iş adamı. Türkiye havacılık tarihinin önemli isimlerindendir. Turgut Özakman’ın Şu Çılgın Türkler isimli romanında da ismi geçer.[1]
Babası Hacı Ahmet Efendi, annesi Esma Hanım'dır.[2] İlkokuldan itibaren babası ile beraber ticaret hayatına atılmış ve İstanbul'da halı ticareti ile bu girişimlerini devam ettirmiştir. Kurtuluş Savaşı döneminde Ankara'nın en önemli müteahhitlerinden birisi olmuştur. Yenişehir'deki Mısır Elçiliği binasının ve Ankara’nın ilk kaloriferli ve asansörlü binası olan Altındağ'daki Erzurumlu Nafiz Bey Apartmanı'nın müteahhitidir.[3]
Havacılığa katkıları
[değiştir | kaynağı değiştir]Kotan'In havacılığa katkıları I. Dünya Savaşı'nda başlamıştır. O dönem aldığı iki adet Breguet XIV B model uçağı orduya bağışlamış ve bu uçaklarda Akşehir Cephe Komutanlığı'na gönderilerek "Erzurumlu Nafiz" ve "174. Alay" olarak isimlendirilerek göreve başlamışlardır. Bunu takiben Nafiz Kotan kendi parasıyla yine dört uçak daha almıştır. Fiat R-2 model bu uçaklar aslında birer keşif uçağıydı ancak dönemin şartlarında Türk ordusunda aktif muhaberelerde hatta bombardımanlarda dahi kullanılmıştır. Bu uçaklara da "Nafiz-1", "Nafiz-2", "Nafiz-3", "Nafiz-4" isimleri verilmiştir.
Kotan'ın hibe ettiği uçakların, Türk Kurtuluş Savaşı sırasında, Atatürk'ün bilgisi dahilinde Anadolu'ya gönderilmesine karar verildi. Uçakların nakli için İnebolu rotası kullanılacaktı. Esasen keşif uçağı olan bu uçakların bu mesafeyi alamayacağı kaygısıyla Bolu'ya bir ikmal pisti yapılmasına karar verildi. Üsteğmen Sıtkı Tanınan ve Makinist Ferit Bey bu iş için görevlendirildi. Pistin tamamlanmasını takiben ilk uçak İtalyan bir pilotun yönetiminde yola çıktı ancak iniş sırasında arızalandı ve burada kaldı. İkinci uçağın da iniş takımı ve pervanesi iniş sırasında hasar gördü. Bolu'da karşılaşılan bu olumsuzluklardan sonra diğer iki uçağın bir başka yere gönderilmesi düşünüldü.
Diğer iki uçak için seçilen yer Polatlı idi. Karayoluyla gönderilen uçakları Makinist Ferit Bey onarımdan geçirdi ve 1921 yılında her iki uçak ordu bünyesinde görev yapmaya başladı. Birinci Tayyare Bölüğü'nde görev yapan uçaklar Sakarya Meydan Muharebesi'nde aktif olarak yer aldılar. Bu uçakların biri Sakarya Meydan Muharebesinde düştü, diğeri de İstiklal Savaşı'nın ilerleyen dönemlerinde dek görev yaptı ancak savaş bitmeden o da kaybedildi.
Uçaklardan Fiat R.2'nin, ince kontraplak, yanması geciktirilmiş emayit kaplı bez gibi orijinal malzemelere sadık kalınarak yapılan replikası 2011 yılından beri Erzurum Havalimanı'nda sergilenmektedir.[4]
İflası
[değiştir | kaynağı değiştir]Ticari hayatında çok önemli başarılar sağlayan Nafiz Bey'in ekonomik durumu 1930'lu yılların ikinci yarısından sonra bozulmaya başladı. Maddi durumunun kötüleşmesi üzerine Celal Bayar'ın müdürlüğü sırasında İş Bankası tarafından vadesi gelen borçları ödenerek iflastan kurtarılmıştır. Fakat işlerini tekrar yoluna koyamamış, itibarının bozulması üzerine Ankara'dan Trabzon'a taşınmıştır.[3]
Vefatı
[değiştir | kaynağı değiştir]Kotan, 1946 yılında, şeker hastalığına bağlı gelişen koma neticesinde, bir dönem Ticaret Odası Başkanlığı da yaptığı Erzurum'da vefat etmiştir.
Ayrıca bakınız
[değiştir | kaynağı değiştir]Kaynakça
[değiştir | kaynağı değiştir]- ^ "'Çılgın Dadaş'a vefa". Onur Sağsöz. Hürriyet. 31 Ocak 2006. 30 Aralık 2020 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 15 Ağustos 2025.
- ^ "Nafiz Kotan - Vatansever İşadamı". İbrahim Ethem Atnur. Atatürk Ansiklopedisi. 2 Mayıs 2024.
- ^ a b Vehbi Koç Anlatıyor: Bir Derleme. Gürel Tüzün. Yapı Kredi Yayınları. Temmuz 2018. ss. 82-84.
- ^ "Erzurumlu Nafiz Bey'in uçağı terminale asıldı". Uğur Cebeci. Hürriyet. 27 Kasım 2011.