Milena Pavloviç-Barili
Milena Pavlović-Barili | |
|---|---|
 Milena Pavlović-Barili, Carl Van Vechten, 1940 | |
| Doğum | 5 Kasım 1909 Požarevac, Sırbistan |
| Ölüm | 6 Mart 1945 (35 yaşında) New York, ABD |
| Meslek | Ressam |
Milena Pavlović-Barili (alt. Barilli; Sırp Kiril: Милена Павловић-Барили; 5 Kasım 1909 - 6 Mart 1945) Sırp ressam ve şairdir. Sırp modernizminin en önemli kadın sanatçılarından biri kabul edilir.[1]
Biyografisi
[değiştir | kaynağı değiştir]İtalyan babası Bruno Barilli, etkili bir besteciydi. Karađorđević hanedannın soyundan gelen Sırp annesi Danica Pavlović-Barili, Yugoslavya Kraliçesi Maria'nın yanında çalışan bir kadın olarak görev yaptı ve Sırp dilini geliştirmekle görevlendirildi. Ayrıca, ikinci kuzeni olan Yugoslavya Kralı I. Aleksandar'in hizmetinde görevliydi. Annesi Danica'nın ayrıca sanat yeteneği vardı ve Münih'te sanat eğitimi aldı ve burada 4 yıl sonra Pasarofça şehrinde Ortodoks bir törenle evlendiği kocası Bruno Barilli ile 1905'te tanıştı.
Milena, Sırbistan'ın Belgrad kentinde (1922-1926) ve Münih'te (1926-1928) Kraliyet Sanat Okulu'nda okudu. 1930'ların başında Sırbistan'ı terk etti ve II. Dünya Savaşı'nın patlak vermesine kadar yalnızca kısa ziyaretler için geri döndü. Jean Cocteau ve André Breton ile tanıştığı ve etkilendiği İspanya, Roma, Paris ve Londra'da kaldığı süre boyunca, başta Giorgio de Chirico olmak üzere birçok batılı okul ve sanatçıdan etkilenmiştir. 1939'dan sonra, kariyerinin Vogue,[2] Harper's Bazaar ve J. Walter Thompson reklam ajansına bağlı diğer yayınlarda illüstratör olarak zirveye ulaştığı New York'ta yaşadı ve çalıştı.[3] 1941'de Twentieth Annual of Advertising Art'ta yer aldı ve ölümünden önce Gian Carlo Menotti'nin Sebastian balesi ve Shakespeare'in Bir Yaz Gecesi Rüyası oyununda kostüm tasarım işine başladı ancak bunları tamamlayamadı.[3] 35 yaşında at binerken geçirdiği kaza sonucunda öldü. Amerikalı kocasının isteği üzerine yakıldı ve Roma'da bir mezarlığa gömüldü.[3] Klasik akımları zorlayan ve tabu yıkan çalışmaları, dünyanın dört bir yanındaki galerileri süsledi, fikirleri sürrealist hareketin ön saflarında yer aldı.
Çalışmalarının konuları portrelerden İncil hikâyelerinin yaratıcı yorumlarına kadar çeşitlilik gösteriyordu. Motifler genellikle rüya gibi durumlar, perdeler, melekler, Venüs tanrıçası heykelleri ve Harlequinleri içeriyordu. Eserlerinin çoğu Roma, New York, Belgrad Çağdaş Sanat Müzesi ve doğduğu evin onuruna müzeye dönüştürüldüğü memleketi Pasarofça'taki müzede kalıcı olarak sergilenmektedir.[4] 1943'te Pavloviç-Barili'nin çalışması, Peggy Guggenheim'ın New York'taki "The Art of This Century" galerisinde 31 Kadın tarafından sergilenen sergi sergisine dahil edildi.[5]
Günümüze mirası
[değiştir | kaynağı değiştir]Požarevac'da doğduğu ev şu anda anısına Milena Pavlović-Barili Galerisi adıyla müzeye çevrilmiştir.
Galeri
[değiştir | kaynağı değiştir]-
Otoportre, 1938 -
Otoportre, 1939 -
Ayna ile hareket et -
Soğuk Gri ile Sıcak Pembe, 1940 -
"Vogue" dergisinin ön sayfaları ve Milena'nın yarattığı elbiselerden biri -
Milena'nın ellerinin ölümünden sonra dökümü
Kaynakça
[değiştir | kaynağı değiştir]- ^ Vukovic, Sofija. "Milena Pavlović Barili" (Sırp-Hırvatça). stazenezele. 24 Şubat 2015 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 2 Şubat 2016.
- ^ "Arşivlenmiş kopya". 30 Aralık 2020 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 2 Nisan 2021.
- ^ a b c Barilli, Milena Pavlović (2010). Milena Pavlovic Barilli: la moda nella stanza di un'artista (İtalyanca). Edizioni Pendragon. ISBN 978-88-8342-818-0.
- ^ "Milena Pavlović Barilli, she painted the world". Serbia.com. 5 Mart 2016 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 2 Ocak 2016.
- ^ Butler, Cornelia H.; Schwartz, Alexandra (2010). Modern Women: Women Artists at The Museum of Modern Art. New York: Museum of Modern Art. s. 45. ISBN 9780870707711.
Dış bağlanatılar
[değiştir | kaynağı değiştir]
- Milena Pavlović-Barili tarafından çevrilmiş eserler 13 Ekim 2020 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.
