Mezıtha

Mezıtha, Çerkes mitolojisinde orman ve avcıların tanrısıdır.

Etimoloji

Mezıtha adı, Mez (orman) ve Tha (tanrı) kelimelerinin birleşmesinden oluşmuştur.

Özellikleri

Çerkesler avcılığın Mezıtha kontrolünde olduğuna ve ondan habersiz hiçbir şey avlanamayacağına inanırlardı. Avladıkları her şeyin Mezıtha'nın kendilerine yaptığı bir iyilik olduğunu düşünürlerdi. "Pşışezıtha" adlı şarkıda Mezıtha'nın usta bir avcı olduğu, bir fili eline alabilecek kadar iri olduğu söylenir, ona iğdiş edilmiş koç kurban edilir ve kendisine Thamadej diye hitap edilirdi. Mezıtha'nın zoomorfik özellikleri vardır ve yaban domuzunun sırtında avlanır. Yine de Mezıtha daha çok insani özelliklere sahiptir ve bir erkek şeklinde tasvir edilir, bir de eşi vardır.

Avcıların tanrısı ilk olarak Mez Guaşe şeklinde tanrıça olarak ortaya çıkmıştır. Ataerkil yapı hakim olduktan sonra Mez Guaşe karakteri erkeğe dönüşerek Mezıtha olmuştur. Sonraki dönemlerde toplumsal yaşam değişip geliştikçe Mezıtha karakteri de zayıflayarak Mezıtl şeklini almış ve tanrısal özelliklerini kaybetmiştir. Yine de bu Mezıtha'nın insanların yaşamından tamamen silindiği anlamına gelmeyip Mezıtha ve Mezıtl bir arada Çerkeslerin düşünce yapısındaki yerini korumuştur. Mezıtha, tanrısal özelliklerini korumaya devam ederken, Mezıtl insanları korkutan ve onlara zarar veren bir yaratığa dönüşmüştür.