Lucius Tarquinius Superbus

Lucius Tarquinius Superbus
Lucius Tarquinius Superbus
	Lucius Tarquinius Superbus'un Guillaume Rouillé’nin Promptuarium Iconum Insigniorum (1553) eserinden portresi.
Roma kralı
Hüküm süresi	MÖ 534-509
Önce gelen	Servius Tullius
Sonra gelen	Lucius Junius Brutus ve Lucius Tarquinius Collatinus (konsüller)
Doğum	Roma
Ölüm	MÖ 495; Cumae
Eş(ler)i	Tullia Major; Tullia Minor
Çocuk(lar)ı	Titus Tarquinius; Arruns Tarquinius; Sextus Tarquinius
Babası	Lucius Tarquinius Priscus (muhtemelen dedesi)
Annesi	Tanaquil

Lucius Tarquinius Superbus (Gururlu Tarquin ya da II. Tarquin olarak da bilinir) Roma Krallığının yedinci ve son Roma Kralı. Beşinci kral Lucius Tarquinius Priscus'un oğlu ve altıncı kral Servius Tullius'un damadı olup Etrüsk kökenlidir ve MÖ 535 - MÖ 510 yılları arasında tahta çıkmıştır. MÖ 510 yılında tahttan indirilmesinin ardından Roma Cumhuriyeti kurulmuştur.

İlk yılları

Anlatılan bazı erken dönem hikâyelerine göre Tarquin tahta Latium'da, Servius Tullius'un kanlı bir şekilde öldürülmesinin ardından çıkmıştır. Söylenenlere göre Tarquin tahtın babasından kendisine değil de bir kölenin oğlu olan Servius Tullius'a kalmasına bozulmuştu. Diğer bazı hikâyelere göre ise Tarquin'in karısı, kendi öz babası olan kralın devrilmesiyle ilgili planların merkezinde yer almıştı. Her iki hikâyede de anlaşılacağı gibi amaç Tullius'u tahttan indirmektir.

Servius Tullius'un devrilmesinin ardından, Tarquin karısının da yardımı ile Senatoyu topladı ve kendisini Roma kralı ilan etti. Yeni kral (ya da karısı), Tullius'un öldürülmesiyle birlikte planladıkları darbeyi tamamladılar. Bu olaydan sonra Tarquin'in karısının babasının cesedinin üzerinden arabasıyla sürekli geçtiği anlatılır. Tarquin, gücünü sağlamlaştırabilmek için Tullius'u desteklemiş olan anahtar konumundaki senatörleri öldürttü ve anayasayı yürürlükten kaldırarak yerine katıksız bir despotizm kurdu. Volsklar, Latinler ve Etrüskler'e savaş açıldı ancak kral askerleri kendi yandaşı toprak sahiplerinden ve yabancı müttefiklerinden sağladığından alt sınıflar silahlardan mahrum edilerek kraliyetin ihtişamını yansıtacak anıtların (ve Cloaca Maxima gibi kamu yapılarının) inşaasında istihdam edildiler.

Saltanatı

Kral Tarquin Cumaean Sibyl rahibelerine başvurduğu zaman, ona fahiş fiyattan dokuz adet kehanet kitabı önerdiler. Tarquin öneriyi hemen reddetti ve bunu üzerine Sibyl rahibesi dokuz kitaptan üçünü yaktı. Rahibe ona geri kalan altı kitabı yine aynı fiyattan vermeyi teklif etti. Tarquin tereddüt etti ancak tekrar reddetti. Sibyl rahibesi geri kalan altı kitaptan üçünü daha yaktı ve ona son üç Sibylline Kitapları'nı orijinal fiyatından satmayı teklif etti. Tarquin sonunda altı kitap kaybederek teklifi kabul etti.

Kitaplar ona 6000 talent'e mâlolmuştu; ayrıca ona kendisini kalabalıklardan gizlemesini çünkü bir gün iyi bir yurttaş tarafından mızrakla kalbinden vurularak öldürüleceğini söylediler. Bu sebeple, Tarquin saltanatının geri kalanını sarayından yürüttü ve hiçbir zaman kalbinden vurulmadı ancak bir gün banyo yaptığı sırada çıldıran Yunan kölesi tarafından boğularak öldürüldü.

Tarquin'in şehir üzerindeki hakimiyeti üç eylemle onaylanmıştır:

Roma Forumu'na bakan Tarpeian kayalıklarının Sabinlerin kutsal yapılarından temizlenerek düzleştirilmesi.
Capitol Tepesi yakınlarında, tanrı Jüpiter'e adanmış olan tapınağın tamamlanması.
Oğlunun Tusculum'lu Octavius Mamilius'un kızıyla talihli bir evlilik yapmasıyla sağlanan ittifakın, onun savaş meydanlarındaki gücünün güvenliğini sağlamlaştırması.

Bu üç kehanet kitabı, her ne kadar uygun bir anlaşma sağlamak için yeniden yazılmış ve değiştirilmiş olsalar bile Roma tarihi boyunca birçok uğursuz zamanda başvuru kaynağı olmuştur. Örneğin, Roma Lejyonları Hannibal tarafından Cannae savaşı'nda yok edildiği zaman kitaplara danışılmış ve Romanın uğursuzluktan kurtulabilmesi için iki Galyalı ve iki Yunanın pazar yerinde canlı canlı yakılarak öldürülmesi gerektiği sonucu çıkartılmıştır. Yöneticiler, uluslarının mutluluğu için geleneksel vatana bağlılığı göstermek amacıyla bu gaddarlığı üstlenerek öğüdü yerine getirmişlerdir.

Tahttan indirilmesi

Tarquin'in saltanatını kan ve şiddetle şekillenmiştir; oğlu Sextus Tarquinius'un Lucretia adlı bir kadına tecavüz etmesi Lucretia'nın akrabası Lucius Junius Brutus (kendisi de Tarquin hanedanı mensubudur) ve Lucretia'nın dul kocası tarafından başlatılan bir ayaklanmaya neden olmuştur. Ayaklanma, Tarquin'in yirmibeş yıllık saltanatından sonra birçok soylu ailenin Roma'dan kovulmasıyla sonuçlanmış ve Brutus Roma Cumhuriyeti'nin ilk Konsüllerinden birisi olmuştur.

Sürgüne gönderilmesinin ardından, Tarquin Cumhuriyetçi akımların Romanın sınırları dışına taşacağı iddiasıyla diğer Etrüsk ve Latin krallarının desteğini almaya çalışmıştır. Ailesinin Etrüsk kökenli olması nedeniyle aradığı destek güçlü Etrüsk lordu Clusium'lu (şimdi Chiusi) Lars Porsenna'dan geldi ancak Tarquin'in geri dönmek için tüm gayretleri boşunaydı. Tarquin M.Ö. 496 yılında Campania'daki Cumae şehrinde sürgünde öldü. Tarquin'in ölümüyle birlikte Krallar çağı sona erdi; Roma vatandaşlarının tek başına gücü elinde tutacak bir krala artık güvenleri yoktu ve böylece Cumhuriyet rejimini biçimlendirdiler.

Wikimedia Commons'ta Lucius Tarquinius Superbus ile ilgili ortam dosyaları mevcuttur.

Önce gelen: Servius Tullius	Roma Kralı MÖ 535-MÖ 510 / MÖ 509	Sonra gelen: Krallık kaldırıldı.

g t d Roma ve Bizans imparatorları
Principatus MÖ 27-MS 235	Augustus Tiberius Caligula Claudius Neron Galba Otho Vitellius Vespasianus Titus Domitianus Nerva Trajan Hadrianus Antoninus Pius Marcus Aurelius ile Lucius Verus Commodus Pertinax Didius Julianus (Pescennius Niger) (Clodius Albinus) Septimius Severus Caracalla Geta Macrinus ile Diadumenianus Elagabalus Alexander Severus
Kriz 235-284	I. Maximinus I. Gordianus ile II. Gordianus Pupienus ile Balbinus III. Gordianus Philippus Decius ile Herennius Etruscus Hostilianus Trebonianus Gallus ile Volusianus Aemilianus Valerianus Gallienus ile Saloninus ve II. Valerianus II. Claudius Quintillus Aurelianus Tacitus Florianus Probus Carus Carinus ile Numerianus Galyalı imparatorlar: Postumus (Laelianus) Marius Victorinus (II. Domitianus) I. Tetricus ile II. Tetricus
Dominatus 284-395	Diocletianus Diocletianus (Doğu) ile Maximianus (Batı) Diocletianus (Doğu) ile Maximianus (Batı) ile Galerius (Doğu) ve I. Constantius (Batı) Galerius (Doğu) ile I. Constantius (Batı) ve II. Severus (Batı) ile II. Maximinus (Doğu) Galerius (Doğu) ile II. Severus (Batı) ve I. Konstantin (Batı) ile II. Maximinus (Doğu) Galerius (Doğu) ile Maxentius (Batı) ve I. Konstantin (Batı) ile II. Maximinus (Doğu) Galerius (Doğu) ile Licinius (Batı) ve I. Konstantin (Batı) ile II. Maximinus (Doğu) Maxentius Licinius (Batı) ile II. Maximinus (Doğu) ve I. Konstantin (augustus) ile Valerius Valens Licinius (Doğu) ile I. Konstantin (Batı) ve Licinius, II. Constantinus ile Crispus (Martinianus) I. Konstantin ile Crispus II. Constantinus I. Konstans Magnentius ile Decentius II. Constantius ile Vetranio Julianus Jovianus I. Valentinianus Valens Gratianus II. Valentinianus Magnus Maximus ile Flavius Victor I. Theodosius (Eugenius)
Batı Roma 395-476	Honorius III. Constantius ile II. Constans III. Constantius Ravenna'daki gaspçı olarak Joannes III. Valentinianus Petronius Maximus ile Palladius Avitus Majorianus sonrası Libius Severus sonrası Anthemius sonrası Olybrius Glycerius Julius Nepos (de jure) Romulus Augustus (gaspçı)
Bizans 395-1204	Arcadius II. Theodosius Pulcheria Marcianus I. Leo II. Leo Zeno Basiliscus ile Marcus Zeno I. Anastasius I. Justinus I. Justinianus II. Justinus II. Tiberius Mauricius ile Theodosius Phocas Herakleios* III. Konstantinos Heraklonas II. Konstans IV. Konstantinos ile Herakleios ile Tiberios ile II. Justinianos II. Justinianos Leontios III. Tiberios II. Justinianos ile Tiberios Filippikos II. Anastasios III. Theodosios III. Leon V. Konstantinos Artabasdos IV. Leon VI. Konstantinos İrini I. Nikiforos Stavrakios I. Mihail ile Theofilaktos V. Leon ile Konstantinos II. Mihail Theofilos III. Mihail I. Basileios VI. Leon Aleksandros VII. Konstantinos I. Romanos ile Hristoforos ile Stefanos ile Konstantinos II. Romanos II. Nikiforos I. İoannis II. Basileios VIII. Konstantinos Zoi ile III. Romanos Zoi ile IV. Mihail V. Mihail IX. Konstantinos Theodora VI. Mihail I. İsaakios X. Konstantinos Romen Diyojen VII. Mihail ile Andronikos ile Konstantios ile Konstantinos III. Nikiforos I. Aleksios II. İoannis ile Aleksios I. Manuil II. Aleksios I. Andronikos II. İsaakios III. Aleksios IV. Aleksios Senato tarafından seçilen gaspçı Nikolaos V. Aleksios
İznik 1204-1261	Konstantinos I. Theodoros III. İoannis II. Theodoros IV. İoannis
Bizans 1261-1453	VIII. Mihail II. Andronikos ile IX. Mihail III. Andronikos V. İoannis VI. İoannis ile V. İoannis ile Matheos V. İoannis IV. Andronikos VII. İoannis V. Andronikos II. Manuil VIII. İoannis XI. Konstantinos
Eğik yazılanlar gaspçı ya da ortak imparatordur. *Herakleios döneminden itibaren Grekçe resmî dil olmuş, bu tarihten itibaren imparatorların Latince yerine Grekçe adları yazılmıştır.