Longwood House
 | Bu madde, öksüz maddedir; zira herhangi bir maddeden bu maddeye verilmiş bir bağlantı yoktur. (Eylül 2022) |
.jpg)
Longwood House, 10 Aralık 1815'ten 5 Mayıs 1821'deki ölümüne kadar Saint Helena adasındaki sürgünü sırasında, Napolyon Bonaparte'ın son ikametgâhı olan konaktır. Jamestown'a yaklaşık 6 km uzaklıkta yer almaktadır ve iki kez St Helena'nın Yedi Harikası'ndan biri seçilmiştir.[1]
Tarihi
[değiştir | kaynağı değiştir]İlk olarak 1743 yılında Vali Dunbar tarafından bir depo olarak inşa edilmiş ve daha sonra Teğmen Vali Korgeneral John Skelton ve eşi Mary Moore Cassamajor Skelton'un yazlık ikametgâhı olan bina, 1815'te Napolyon'un kullanımı için dönüştürülmüştür.[2][3] Şubat 1818'de Vali Sir Hudson Lowe, Lord Bathurst'a Napolyon'u, Napolyon'un tercih ettiği gibi rüzgârlardan korunaklı ve gölgeli, adanın daha misafirperver bir bölümünde bulunan ve kullanılabilir hale gelen Rosemary Hall'a taşımayı teklif etti.[4] Ancak General Gourgaud'un Londra'daki ifşaatları Lord Bathurst'u Napolyon'u kaçmanın daha zor olduğu Longwood'da tutmanın daha güvenli olduğu fikrine getirdi. Yeni evin inşası, Napolyon'un adaya gelişinden üç yıl sonra, Ekim 1818'de başladı.
Napolyon'un Longwood House'da yazdığı vasiyet Fransız Ulusal Arşivlerinde korunmaktadır.[5]
Napolyon'un ölümünden sonra
[değiştir | kaynağı değiştir]Napolyon'un ölümünün ardından Longwood House, East India Company'ye ve daha sonra Crown'a geri döndü ve tarımsal amaçlarla kullanıldı. İhmal raporları, 1854'ten itibaren İngiliz hükûmetiyle Fransa'ya devredilmesi için müzakere eden Napolyon III'e ulaştı. 1858'de Mezar Vadisi ile birlikte Fransız hükûmetine 7,100 £ tutarında satıldı.[6] O zamandan beri Fransız Dışişleri Bakanlığı'nın kontrolü altındadır.
Termitlerin yağmalanmasının bir sonucu olarak, 1940'larda Fransız hükûmeti binayı yıkmayı düşündü. New Longwood ve Balcombe'un The Briars'daki evi bu sırada yıkıldı, ancak Longwood House kurtarıldı ve son Fransız küratörler tarafından restore edildi. Ön taraftaki taş basamaklar, orijinal binanın hayatta kalan tek parçasıdır.[2]
Longwood House artık Fransız hükûmetine ait bir müzedir. Adadaki iki müzeden birisidir, diğeri Saint Helena Müzesi'dir.[7]
Ayrıca bakınız
[değiştir | kaynağı değiştir]Konuyla ilgili yayınlar
[değiştir | kaynağı değiştir]- Jean-Paul Kauffmann, La Chambre noire de Longwood : Sainte-Hélène'de seyahat (1997), La Table Ronde, prix Roger Nimier, prix Joseph Kessel, 2-7103-0772-3
- Longwood'daki Karanlık Oda (2000), 1-8604-6774-1
Kaynakça
[değiştir | kaynağı değiştir]- ^ "The 7 Wonders of St Helena". Wanderlust UK. 14 Eylül 2020. 8 Ekim 2020 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 14 Eylül 2020.
- ^ a b "Longwood House - Napoleon's Residence". Saint Helena Island Info. 12 Eylül 2020. 7 Ekim 2014 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 12 Eylül 2020.
- ^ Wiliam Hazlitt, Life of Napoleon, volume 6 p.13. Grolier edition.
- ^ Albert Benhamou, L'autre Sainte-Hélène: la captivité, la maladie, la mort, et les médecins autour de Napoléon, 2010, s.138, extract from the Lowe Papers
- ^ "Premier codicille du testament de Napoléon Ier, autographe et signé par l'Empereur, à Longwood le 16 avril 1821" [First codicil of the will of Napoleon I, autograph and signed by the Emperor, at Longwood on April 16, 1821]. Ministry of Culture (Fransızca). Government of France. 8 Ekim 2020 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 8 Nisan 2020.
- ^ St Helena, The Historic Island, From Its Discovery To The Present Date (İngilizce). Nabu Press; Primary Source ed. s. 448. ISBN 1287632599.
- ^ "Longwood House | Saint Helena Info". 12 Eylül 2020. 7 Ekim 2014 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 12 Eylül 2020.
Dış bağlantılar
[değiştir | kaynağı değiştir]- Napolyon'un esaret sırasında ikamet ettiği Longwood House'un açıklaması. 17 Şubat 2020 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.
- Fransızcada