Lüdmila Johol
Liudmyla Yevhenivna Zhogol (23 Mayıs 1930 - 15 Nisan 2015), Ukraynalı bir dekoratif tekstil sanatçısı ve 20. yüzyılın ikinci yarısında Ukrayna Ulusal Goblen Okulu'nun kurucularından biriydi. Sanat Tarihi Adayı (1965), Ukrayna Halk Sanatçısı (1994), Ulusal Güzel Sanatlar ve Mimarlık Akademisi Akademisyeni (2000) unvanlarına sahiptir.
İlk yılları ve eğitim
[değiştir | kaynağı değiştir]Liudmyla Zhogol, 23 Mayıs 1930'da Kiev'de doğdu. Lviv Dekoratif Sanatlar Enstitüsü'nde sanat eğitimi aldı.[1] Öğretmenleri Yosyp Bokshay, Vitold Monastyrsky, Roman Selsky ve diğerleriydi.
Kariyeri
[değiştir | kaynağı değiştir]1980'lerde Zhogol, SSCB Sanatçılar Birliği'nin başkanı oldu. Konumu, Batı Avrupa'ya ve dünyaya seyahat etmesini sağladı. Zhogol Fransa, İtalya, Norveç, Lübnan, Mısır, Küba, İsveç ve Danimarka'yı ziyaret etti.
Zhogol, birkaç yıl öğretmenlik yaptı ve Mimarlık Akademisi'nde seramik bölümünün başkanlığını yaptı.[2] Daha sonra Mykhailo Boychuk Kiev Devlet Dekoratif Uygulamalı Sanatlar ve Tasarım Akademisi'nde Sanatsal Tekstil ve Kostüm Modelleme Bölümünü yönetti.[3]
1978'den 2011'e kadar sanatçının yirmi üç kişisel sergisi gerçekleşti.
Zhogol'un 20. yüzyılın ikinci yarısında - 21. yüzyılın başlarında Ukrayna sanatının gelişimine en önemli katkısı, onun tarafından geliştirilen mimari iç mekan ile sanatsal dokunun sentetik etkileşimi sistemidir.[4] Zhogol, güzel ve dekoratif sanatlar teorisyeni olarak çalıştı. Zhogol, sanat sentezi üzerine kitapların ve 100'den fazla makalenin yazarıdır.[2]
Sanat
[değiştir | kaynağı değiştir]Zhogol, gelecekteki her duvar halısı için bir eskiz oluşturdu. Sonra gelecekteki işin boyutunda karton yaptı. Ustanın eserleri Reshetylivka Sanat Fabrikasında elle yapılmıştır. Sanatçının çalışmalarının ana teması çiçekli duvar halılarıydı. Zhogol, Montfleur - sıvı duvar halısı tekniğinde çalıştı.[5]
Zhogol'un çalışmaları Ukrayna Bakanlar Kurulu, Muhasebe Odası, Kiev Kent Konseyi, Ukrayna'nın Yunanistan, Avusturya, Brezilya Büyükelçilikleri, Kiev Sinema Evi, Kiev, Rus, Dnipro otelleri ve diğer resmi ve kamu kurumlarının iç mekanlarını süsler[6] Ukrayna'da ve İtalya, Fransa ve Norveç gibi diğer ülkelerde birçok müzede gösterildi. Zhogol'un eserleri çağdaş Ukrayna sanatı sergilerinde sergilenir.[7]
Ulusal Halk Dekoratif Sanat Müzesi, Lyudmila Zhogol'un eserlerinin en büyük ve en önemli koleksiyonuna (100'den fazla parça) ev sahipliği yapmaktadır.
Kişisel hayat
[değiştir | kaynağı değiştir]Liudmyla Zhogol'un 2014 yılında bir araba kazasında hayatını kaybeden mimar bir oğlu vardı.
Seçilmiş işler
[değiştir | kaynağı değiştir]Duvar Halıları
[değiştir | kaynağı değiştir]- Böyle bir ülkeyi nasıl sevmezsin (Çernobil serisinden).
- Pelin ağacının acı rengi (Çernobil serisinden).
- Ve hayat olacak (Çernobil serisinden).
- Çiçeğim bir devedikeni.
- En son uçtuğumda, kanatlarım o Çernobil tarafından hasar gördü.
- Bilokur'un ithafı.
- Ebedi ateş.
Yayınlar
[değiştir | kaynağı değiştir]- İç kumaşlar (1968)
- Konutun iç kısmında dekoratif sanat (1973)
- Kamu binalarının iç mekanlarında dekoratif sanat (Moskova, 1978)
- İç mekanda dekoratif sanat (Moskova, 1986)
- Ukrayna SSR'sinin Dekoratif ve Uygulamalı Sanatı ”(ortak yazar, 1986)
Ödüller ve onurlar
[değiştir | kaynağı değiştir]- Prenses Olga Nişanı, II. derece. (11 Nisan 2012) - ulusal kültürün gelişimine, Ukrayna halkının kültürel ve sanatsal mirasının korunmasına ve uzun yıllar süren sıkı çalışmaya önemli kişisel katkılarından dolayı.[8]
- Prenses Olga Nişanı, III derece. (11 Temmuz 2000) - Ukrayna halkının kültürel ve sanatsal mirasının geliştirilmesi ve korunmasına önemli kişisel katkılarından dolayı, yüksek profesyonellik.[9]
- Ukrayna Halk Sanatçısı (29 Nisan 1994) - Ukrayna güzel sanatlarının ve yüksek profesyonelliğin gelişmesine önemli kişisel katkılarından dolayı.[10]
- "Önemli Figür" (2006) adaylığında Tüm Ukrayna Ödülü "Üçüncü Binyılın Kadını" sahibi.
- Kateryna Bilokur Ödülü sahibi (2007).
Kaynakça
[değiştir | kaynağı değiştir]- ^ "Чарівний світ Людмили Жоголь" (PDF). 2011. 11 Mart 2022 tarihinde kaynağından (PDF) arşivlendi. Erişim tarihi: 28 Mayıs 2022.
- ^ a b "Жоголь Людмила Євгенівна — Енциклопедія Сучасної України". esu.com.ua. 23 Mart 2019 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 28 Mayıs 2022.
- ^ "Людмила Жоголь і український гобелен". Газета «День» (Ukraynaca). 16 Kasım 2015. 25 Mart 2016 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 28 Mayıs 2022.
- ^ "Людмила Жоголь. Виставка творів". www.mundm.kiev.ua. 11 Şubat 2011 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 28 Mayıs 2022.
- ^ Тарковська-Гассанова (2008). "У чарівному світі гобеленів Людмили Жоголь". Вітчизна (Ukraynaca). 11-12: 170-173. 23 Eylül 2020 tarihinde kaynağından arşivlendi.
- ^ "Жоголь Людмила Євгеніївна". 12 Temmuz 2019. 12 Temmuz 2019 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 28 Mayıs 2022.
- ^ "Жоголь Людмила". Бібліотека українського мистецтва (Ukraynaca). 25 Haziran 2021 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 28 Mayıs 2022.
- ^ "УКАЗ ПРЕЗИДЕНТА УКРАЇНИ №254/2012 — Офіційне інтернет-представництво Президента України". 1 Nisan 2017. 1 Nisan 2017 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 28 Mayıs 2022.
- ^ "Про відзначення державними нагородами України активістів Українського фонду культури". Офіційний вебпортал парламенту України (Ukraynaca). 12 Mart 2022 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 28 Mayıs 2022.
- ^ "Про присвоєння почесних звань України працівникам образотворчого мистецтва". Офіційний вебпортал парламенту України (Ukraynaca). 11 Temmuz 2019 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 28 Mayıs 2022.
