Kyburg Kalesi

Kyburg Kalesi

Kyburg, İsviçre'nin Illnau-Effretikon belediyesinde aynı adı taşıyan köyde (Kyburg ZH) bulunan bir kaledir. Winterthur'un güneyinde, Töss'ün yukarısında yer alır ve tarihi bir ortaçağ kalesine kadar uzanır. Kyburg, ulusal öneme sahip bir kültürel varlık olarak sınıflandırılmıştır.

İsim

En erken bahsedilenler arasında Chuigeburg (1027), Chuoiburk (1096), Chuoweburg (1152), Chuoburg (1156) sayılabilir. Başlangıç noktası büyük olasılıkla Eski Yüksek Alman *Chuoioburg, *Chuoiobërg "kaldığı yer, dağ". Daha sonra Qwiburg (1180), Chiburg (1212) ve benzerleridir ve – gelişme fonetik olmadığı için – belki de Orta Yüksek Alman kîp "çekişme, meydan okuma"ya dayalı kasıtlı bir yeniden adlandırmadır, çünkü eski isim kontlara çok az kibar gelmiş olabilir ve şimdi bir kale izlenimi vermek için tasarlanmıştır.

Eskiden Kyburg Kalesi

Tarihçe

İlk olarak 1027'de bahsedilen kalenin varsayılan inşaatçısı, Winterthur'lu II. Liutfried'dir. 1025'te Swabia Dükü Ernst'e katıldığında ve onunla birlikte üvey babası İmparator II. Conrad'a karşı savaştığında Winterthur Kontu Werner için bir sığınak görevi görmüş olabilir. İsyan imparator tarafından bastırıldıktan sonra, Kont Werner ve Swabia'lı Ernst Kyburg'a kaçtı. 1027'de kale imparator tarafından fethedildi ve yıkıldı. Winterthur'lu Werner, 17 Ağustos 1030'da Kara Orman'daki Falkenstein Kalesi yakınlarında, Baar'daki Konstanz Piskoposu Warmann'ın halkına karşı savaşta düştü.

11. yüzyılın ortalarında Winterthur ailesinin neslinin tükenmesinden sonra, mirasları Winterthur-Kyburg'lu Adelheid ile Dillingen Kontu I. Hartmann arasındaki evlilik yoluyla Dillingen Hanedanı'na geldi. İmparatora sadık olan St. Gall başrahibine karşı papalık destekçilerinin yanında savaşan Kont Hartmann, 1079'da Kyburg'u kaybetti. Yenilgiye rağmen, Hartmann pozisyonunu korudu ve kuzeydoğu İsviçre'deki en etkili kişiliklerden biri oldu. Artık kendisine Kyburg'lu Hartmann I diyen torunu Dillingen'li III. Hartmann, Lenzburg-Baden'li Richenza ile evlendi. Lenzburgerler 1173'te ve Zähringer'ler 1218'de öldükten sonra, toprakları ve lordluk hakları, Habsburglar ve Savoylar ile birlikte Ren ve Alpler arasındaki en önemli soylu ailelerden biri haline gelen Kyburg Hanedanı'na geldi. 1263'te Kyburg'lar öldü. Mirası Anna von Kyburg aracılığıyla Habsburg-Laufenburg Kontları'na geldi ve çoğunu Rudolf von Habsburg'a sattı. Alman kralı seçildikten sonra, imparatorluk mücevherleri 1273'ten 1325'e kadar Kyburg'da tutulmasına rağmen, Kyburg hızla önemini yitirdi. Kyburg mirasının küçük bir kısmı, Habsburg yönetimi altında Kyburg İlçesi olarak birleştirildi ve merkezi Kyburg'da olan bir idari birim oluşturdu.

Erken modern dönem

1424'te Zürih şehri ilçeyi satın aldı. İlk icra memuru, harap kaleyi tamir ettiren Eski Johannes Schwend'di. 1442'de Avusturya, Eski Zürih Savaşı'nda sağladığı desteğin tazminatı olarak geri istedi. 1452'de Zürih 17.000 lonca topladı ve ilçeyi rehin olarak aldı. 1499'da Kral I. Maximilian haklarından vazgeçti ve Kyburg'u Zürih halkına bıraktı. 1798 yılına kadar, seçkin Zürih vatandaşları, her biri altı yıl boyunca Kyburg'da icra memuru olarak görev yaptı, mahkeme düzenledi ve vergileri topladı. Çoğu durumda, icra memurunun ofisi, örneğin Johann Heinrich Waser ve Heinrich Escher için olduğu gibi, Zürih'teki belediye başkanının ofisinin öncüsü olarak hizmet etti. İcra memuru Hans Rudolf Lavater'in oğlu olarak, daha sonra Grossmünster'de başdiyakoz olan Ludwig Lavater ve Reform Zürih Kilisesi'nin antistes'i burada doğdu.

İcra memurlarının zamanı 1798'de Helvetic Cumhuriyeti'nin başlamasıyla sona erdi; Kyburg'da 59 icra memuru ikamet ediyordu. Mart 1798'de köylüler Kyburg'u işgal ettiler ve yağmaladılar, ancak son icra memuru Hans Caspar Ulrich'in (1741-1817) serbestçe geri çekilmesine izin verdiler.

Daha sonraki kullanımı

1815'te Kyburg, binaların yakın zamanda çürümesini önleyen bir Oberamt'ın merkezi oldu. 1831'de Zürih kanton idaresinin yeniden düzenlenmesiyle, Kyburg idari bir merkez olarak işlevini kaybetti ve 1832'de kanton, kaleyi 10.600 frank karşılığında Winterthur'dan kahve hancısı Franz Heinrich Hirzel'e açık artırmayla sattı. Projesi, Winterthur'un tarih bilincine sahip vatandaşları tarafından engellendi ve bu nedenle 1835'te 12.000 lonca karşılığında Polonyalı mülteci Kont Alexander Sobansky'ye (1799-1861) sattı. Sobansky, Polonya'nın 1830'da Rusya'ya karşı ayaklanmasına katılmış ve bastırıldıktan sonra kaçmak zorunda kalmıştı. Sobansky çifti, iki oğluyla birlikte yaklaşık 30 yıl boyunca Kyburg'da yaşadı.

Bir sonraki sahibi, 1864'te Winterthur'dan Yarbay Matthäus Pfau'ydu ve resim koleksiyonunu kalede sergiledi. Ölümünden sonra kale dokuz yıl boş kaldı. Onu, 1889'da, Rudolf Rahn'ın desteğiyle binayı restore eden Oetwil See'den (1837-1914) tüccar Eduard Bodmer Thomann izledi. Kaleyi ortaçağ romantizmi tarzında bir müze olarak açtı ve ziyaretçilere odalar boyunca kendisi rehberlik etti.

1917'de Zürih kantonu, kompleksi mirasçılarından 150.000 frank karşılığında geri satın aldı. 1925'ten 1927'ye kadar, bazılarında daha önceki değişiklikler tersine çevrilen kapsamlı tadilatlar yapıldı. Yeni tasarlanan sergi 1999 yılına kadar sürdü, o zamandan beri müze "Museum Schloss Kyburg" derneği tarafından yönetiliyor. Dione Flühler-Kreis'in önderliğinde, 1999 sonbaharında açılan yeni bir kalıcı sergi açtı. Bugün, sergi okul sınıfları ve aileler arasında popüler.

Kyburg Kalesi

Mimarlık tarihi

Muhtemelen, 1027'de, Kyburg'un ilk sözü sırasında, ahşap binalar bir çit içinde duruyordu. Kyburg'un belgelenmiş en eski kısımları 1150 ile 1250 yılları arasında inşa edilmiştir ve kale, saray, şapelin yanı sıra güneybatıda üç taş ev ve bir köşe kulesinin kanıtları vardır. Kale ile saray arasındaki 2,50 metre kalınlığındaki kalkan duvar 13. yüzyılda inşa edilmiştir. Kale Habsburgların eline geçtikten sonra kale yeniden inşa edildi. Köşe kule yıkılmış, yapı güneye doğru uzatılmış ve kale kapısı ile kuzey çevre duvarı inşa edilmiştir. 1250-1370 yılları arasında çıkan büyük bir yangından sonra kapsamlı bir yenileme çalışması yapılmıştır. Saray en geç 1370 civarında inşa edilmiştir ve kat başına 290 m² yaşam alanı ile Almanca konuşulan dünyada türünün en büyüklerinden biridir.

Kale Zürih kantonu tarafından ele geçirildikten sonra, 1424'ten itibaren yeniden inşa edildi. Kalenin üst kısmı tüf taşlardan yeniden inşa edilmiş ve 11 metre yükseklikteki yüksek giriş de kullanılmıştır. 1472'de şövalyenin evinin güney cephesi, dengesiz zemin nedeniyle yeniden inşa edilmek zorunda kaldı. Buna ek olarak, şapel Gotik pencereler ve yeni bir çatı ile yeni bir doğu duvarı aldı. Reformdan sonra, duvar resimleri 1515'te kapatıldı ve şapel bir silah şarjörü olarak hizmet etti. 1624 yılında iki kata bölünmüştür. Kyburg bugünkü görünümünü esas olarak 1500 civarında aldı.

Şapelin içinden

Şapel

Şapelin ne zaman inşa edildiği bilinmemekle birlikte 1200 yılı civarında inşa edildiği tahmin edilmektedir. Nef, koro ve yan koro ile Romanesk kompleksi esasen korunmuştur. 1308 civarında, Macaristan Kraliçesi Agnes'in değişiklikler yaptığı söyleniyor, ancak bunlar artık izlenemiyor.

1440 yılında, nef ve koro ilk Zürih icra memurları adına boyandı. Zürih'in koruyucu azizi Regula'nın hayatıyla ilgili resim döngüsü, 1480 civarında icra memuru Felix Schwarzmurer tarafından bağışlandı. Reform sırasında, icra memuru Hans Rudolf Lavater, 1525'te alçı ile kaplattı ve ardından bir silah şarjörü olarak hizmet etti. 1624 yılında iki kata bölünmüştür.

1865 yılında, o zamanki sahibi Yarbay Matthäus Pfau, resimleri keşfetti ve ortaya çıkardı. Bir sonraki sahibi Eduard Bodmer, onu restore ettirdi ve kısmen tamamladı. 1992-1996 yılları arasında kanton anıt koruma ofisi adına incelenmiş ve korunmuştur.

Regula'nın hayatından resimlere ek olarak, çeşitli azizlerin yanı sıra bir Müjde sahnesi ve üç kralın yer aldığı bir tapınma resmi tasvir edilmiştir. Nef ve korodaki resimlerin tarzı, Konstanz Gölü bölgesinden bir atölyeyi akla getiriyor, yan korodaki resimler ise kuzeydoğu İsviçre'den yerel bir ressama ait. Kale şapelinde, imparatorluk ambleminin de 15. yüzyılda demir kaplı bir sandıkta saklandığı söyleniyor.

Demir Kızlık

"Iron Maiden"

Muhtemelen Kyburg'daki en ünlü sergi Iron Maiden'dır. 1876 yılında o zamanki sahibi Matthäus Pfau tarafından Karintiya'daki bir kaleden satın alındı ve kaleye ziyaretçi çekmek için inşa edildi. 1999 yılına kadar işkence odasında kaldı. 2.37 metre yüksekliğinde ince, demir kaplı ahşap bir yapıdır. Bugün şövalyenin evinde duruyor.

Ancak Iron Maiden, ortaçağdan kalma bir işkence aleti değildi; çağdaş kaynaklar bunlardan bahsetmiyor ve kullanılan malzeme Orta Çağ'a kadar uzanmıyor. Ek olarak, dikenler iki metreden daha yüksek bir kişiye yöneliktir.

Etkinlikler

Her yaz, hava izin verdiği sürece, uluslararası bir oda müziği festivali olan Kyburgiade, Kyburg'un avlusunda gerçekleşir. Hava koşullarının kötü olması durumunda konserler Winterthur'daki çeşitli mekanlarda yapılmaktadır.