Kilise müziği

Kilise müziği, kilisede veya dini ayinlerin herhangi bir müzikal ortamında icra edilmek üzere yazılmış Hıristiyan müziği veya ilahi gibi kutsal nitelikteki önermeleri ifade eden kelimelerden oluşan müziktir.

Tarihi

Erken Hıristiyan müziği

İncillerde ortak şarkının tek kaydı, öğrencilerin çarmıha gerilmeden önceki son buluşmalarıdır.^[1] İncillerin dışında, Aziz Pavlus'un Efesliler ve Koloselileri mezmur, ilahi ve ruhani şarkılar kullanmaya teşvik ettiğine dair bir atıf vardır.^[2]

Gregoryen ilahi

Gregoryen ilahisi, Batı Hıristiyanlığının tek sesli ayinsel ilahisinin bir biçimi olan gelenektir. Bu müzik biçimi, Aziz Benedict Kuralına göre günde dokuz kez 'İlahi Hizmet'in uygun saatlerde söylenmesinin onaylandığı Manastır yaşamından kaynaklanmıştır. Bir manastır topluluğunda ilahiler söylemek yaşamın büyük bir bölümünü oluştururken, daha küçük bir grup ve solistler ilahileri söylerdi.

Modern

Bugün pek çok kilise, genellikle popüler müzikten etkilenen çeşitli tarzları içeren çağdaş ibadet müziğini kullanıyor. Bu tarz 1960'ların sonlarında başladı ve 1970'lerde çok popüler oldu.

Kaynakça

^ Matt. xxvi 30 'When they had sung a hymn, they went out into the Mount of Olives'
^ Eph. v. 19, Col. iii 16

[1] Matt. xxvi 30 'When they had sung a hymn, they went out into the Mount of Olives'

[2] Eph. v. 19, Col. iii 16

[1]

[2]