Kış gündönümü
| olay | ekinoks | gündönümü | ekinoks | gündönümü | ||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| ay | Mart[3] | Haziran[4] | Eylül[5] | Aralık[6] | ||||
| yıl | gün | saat | gün | saat | gün | saat | gün | saat |
| 2021 | 20 | 09:37 | 21 | 03:32 | 22 | 19:21 | 21 | 15:59 |
| 2022 | 20 | 15:33 | 21 | 09:14 | 23 | 01:04 | 21 | 21:48 |
| 2023 | 20 | 21:25 | 21 | 14:58 | 23 | 06:50 | 22 | 03:28 |
| 2024 | 20 | 03:07 | 20 | 20:51 | 22 | 12:44 | 21 | 09:20 |
| 2025 | 20 | 09:02 | 21 | 02:42 | 22 | 18:20 | 21 | 15:03 |
| 2026 | 20 | 14:46 | 21 | 08:25 | 23 | 00:06 | 21 | 20:50 |
| 2027 | 20 | 20:25 | 21 | 14:11 | 23 | 06:02 | 22 | 02:43 |
| 2028 | 20 | 02:17 | 20 | 20:02 | 22 | 11:45 | 21 | 08:20 |
| 2029 | 20 | 08:01 | 21 | 01:48 | 22 | 17:37 | 21 | 14:14 |
| 2030 | 20 | 13:51 | 21 | 07:31 | 22 | 23:27 | 21 | 20:09 |
| 2031 | 20 | 19:41 | 21 | 13:17 | 23 | 05:15 | 22 | 01:56 |
Kış gündönümü,[7][8][9][10] (yaklaşık 21 Aralık), güneş ışınlarının Oğlak Dönencesi'ne dik geldiği an.[11] Kuzey yarımkürede günler uzamaya, güney yarımkürede kısalmaya başlar. Bu tarih bazı ülkelerde kuzey yarımkürede kışın, güney yarımkürede yazın başlangıcı sayılır. Bununla beraber bazı ülkelerde de yazın veya kışın tam ortası kabul edilir. Güney yarımkürede en uzun gündüz,[12] Kuzey yarımkürede en uzun gece yaşanır.
Tarihi ve kültürel önemi
[değiştir | kaynağı değiştir]Kış gündönümünün Neolitik (Yeni Taş Çağı) döneme kadar uzanan bazı kültürler için yıllık döngünün önemli bir anı olarak kabul edildiğine dair kanıtlar vardır.[13] Astronomik olaylar genellikle hayvanların çiftleşmesi ve ekinlerin ekilmesi gibi çiftçilik faaliyetlerine rehberlik etmek için kullanılırdı. Hayvanlar kış boyunca beslenmek zorunda kalmamaları için kesilirdi ve bu nedenle yılın bu zamanı, birçok kişi için bol miktarda taze etin bulunduğu tek zamandı.[14]
Kış gündönümünde güneş ışınları Oğlak Dönencesi'ne dik gelir; gündüzler kısalmayı durdurur ve yeniden uzamaya başlar. Antik Avrupa'nın bazı bölgelerinde bu olay, Güneş'in ya da bir Güneş tanrısının ölümü ve yeniden doğuşu olarak sembolize edilirdi.[15][16][17]
Ayrıca bakınız
[değiştir | kaynağı değiştir]Kaynakça
[değiştir | kaynağı değiştir]- ^ "Earth's Seasons". Astronomical Applications Department of the U.S. Naval Observatory (İngilizce). 21 Eylül 2015. 8 Ekim 2015 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 8 Ekim 2015.
- ^ "Solstices and Equinoxes: 2001 to 2100". Astropixels (İngilizce). 20 Şubat 2018. 13 Haziran 2021 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 13 Haziran 2021.
- ^ Équinoxe de printemps entre 1583 et 2999
- ^ Solstice d’été de 1583 à 2999
- ^ Équinoxe d’automne de 1583 à 2999
- ^ Solstice d’hiver
- ^ "gündönümü." Coğrafya Terimleri Sözlüğü. Türk Dil Kurumu. Erişim: 28 Aralık 2014
- ^ "gündönümü." Gökbilim Terimleri Sözlüğü. Türk Dil Kurumu. Erişim: 28 Aralık 2014
- ^ "gündönümü." 26 Nisan 2014 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi. Dil Derneği. Erişim: 25 Aralık 2014
- ^ ".gün dönümü." 28 Aralık 2014 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi. Güncel Türkçe Sözlük. Türk Dil Kurumu. Erişim: 28 Aralık 2014
- ^ (İngilizce) "Complete & Unabridged 11th Edition. Retrieved September". CollinsDictionary.com. 2012. 23 Aralık 2015 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 21 Haziran 2013.
- ^ (İngilizce) Religious Tolerance.org (3 Aralık 1999). "Winter Solstice celebrations: a.k.a. Christmas, Saturnalia, Yule, the Long Night, start of Winter, etc." 18 Şubat 2019 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 22 Aralık 2011.
- ^ "Winter Solstice ‑ Date, Definition & Traditions". HISTORY (İngilizce). 11 Aralık 2023. 31 Mart 2019 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 20 Aralık 2024.
- ^ "History of Christmas ‑ Origins, Traditions & Facts". HISTORY (İngilizce). 9 Aralık 2024. 16 Aralık 2024 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 20 Aralık 2024.
- ^ Krupp, E C. (2012). Echoes of the Ancient Skies: The Astronomy of Lost Civilizations. Courier Corporation. ss. 119, 125, 195.
- ^ North, John (1996). Stonehenge: a new interpretation of prehistoric man and the cosmos. New York, NY: Free Press. s. 530. ISBN 978-0-684-84512-8.
- ^ Hadingham, Evan (1985). Early Man and the Cosmos (İngilizce). University of Oklahoma Press. s. 50. ISBN 978-0-8061-1919-9.
