Kültürel ilişkiler

Kültürel ilişkiler, iki veya daha fazla kültür arasındaki karşılıklı, zorlayıcı olmayan, uluslarötesi etkileşimlerdir ve kültürel sivil toplum alanında hem devlet hem de devlet dışı aktörler tarafından yürütülen bir dizi faaliyeti kapsar. Kültürel ilişkilerin genel sonuçları, daha fazla bağlantı, daha iyi karşılıklı anlayış, daha fazla ve daha derin ilişkiler, karşılıklı yarar sağlayan işlemler ve devletler, halklar, devlet dışı aktörler ve kültürler arasında daha sürdürülebilir diyalogdur.

Kamu diplomasisi ve kültürel diplomasi (devlet ile halk ilişkileri), stratejik iletişim ve şartlılık (kitlesel ikna ve propaganda politikaları dahil) gibi kamu politikası araçları aracılığıyla, ülkeler ve devlet destekli kurumlar, dış politika çıkarlarını teşvik etmek ve güçlendirmek, algıları ve tercihleri etkilemek amacıyla devlet dışı aktörlere ve kültüre güvenmektedir.

Kültürel ilişkiler, kamu diplomasisi, kültürel diplomasi ve ulusal markalaşma gibi devlet öncülüğündeki faaliyetlerden; yalnızca devlet aktörlerinin politikalarından kaynaklanmamaları, kendi hedeflerini ulusötesi aktörler olarak takip eden çeşitli kurumlar ve devlet dışı aktörler aracılığıyla ve karşılıklılık ilkesiyle ayırt edilebilirler. Bununla birlikte, çok çeşitli devlet dışı aktörlerin, devlet aktörlerinin ulusal çıkarlarına uygun veya aykırı olabilecek kültürlerarası diyaloğu teşvik etmek için faaliyet gösterdikleri alanı kapsadıkları için uluslararası ilişkilerin somut bir bileşinidirler.

Kültürel ilişkiler ve teori

Bu tanım, Chrisine Silvester'in eleştirel hayal gücü kavramını takip etmektedir. Silvester, geleneksel uluslararası ilişkilerin dünyayı çoğunlukla kavramlar veya veri setleri arasında bağlantılar kurarak hayal ettiğini ve bu durumun kanonun merkezinde belirli bir sosyal boşluk, yani uluslararası ilişkileri deneyimleyen ve etkileyen insanların olması gereken bir boşluk bıraktığını savunmaktadır. Uluslararası ilişkilerin çoğunun, kendisini insanların dünyasına yerleştirmek için gerekli yaratıcılıktan yoksun olduğunu savunur. Kültürel ilişkiler kavramı bu boşluğu doldurur. Kültürel ilişkiler, çekicilik ve cazive yoluyla başkalarının tercihlerini şekillendirmekle uğraştığı için bu farklı alan Joseph Nye'nin popüler teorik kavramı olan yumuşak güç ile uyumludur. Yumuşak güç, zorlama (ikna aracı olarak güç kullanma veya para verme) yerine çekme ve işbirliği yapma yeteneğini ifade eder.

Kültür

Kültürler arasındaki doğrudan ve dolaylı etkileşimlerden oluşan kültürel ilişkiler, devlet aktörlerinin uluslararası ilişkiler, ekonomi ve siyaset alanlarına uyum sağladığı kadar akademik bir alana rahatça uymaz. Doğrudan kültürel etkileşimler, başka bir kültürün insanları ve nesneleriyle hem fiziksel hem de sanal karşılaşmaları ifade eder. Dolaylı kültürel etkileşimler, belirli bir kültüre özgü fikirleri, değerleri ve inançları içerir ve genellikle kültürlerarası diyaloğu teşvik edip güçlendirebilen ulusötesi araçlar olarak işlev görev felsefe, edebiyat, müzik ve sanatta yer alır. Bu nedenle, kültürel ilişkileri anlamak için hem küresel hem de yerel düzeyde çağdaş kültürleri anlamak gerekir. Bu kültürler, kültürel yönetişim ve politika, üretim, yaygınlaştırma ve ekonomi ile uğraşanların çeşitli faaliyet ve uygulamalarını içerir. Buna, kültür pazarlarında, kalkınmada, kurumlarda ve belirli bağlamlarda kültürün siyasi, ekonomik ve sosyal rolleri de dahildir.

Kültürel ilişkiler ve dijital iletişim araçları

Küresel kültürel üretim, katılım ve diyalog süreçlerini büyük ölçüde kolaylaştıran dijital iletişim ve sosyalm edya ağlarındaki gelişmelerin giderek yaygınlaşması nedeniyle doğrudan ve dolaylı kültürel ilişkilerin önemi artmakta ve gelişmektedir. Dijital medya, kültürel ve sivil toplumların geleneksel devlet gücünün sınırları ötesinde yani kültürel ve kamu diplomasisi alanında kültürel ilişkiler kurmasını mümkün kılmaktadır.

Kültürel ilişkiler alanında çalışanların çeşitliliği

Kültürel ilişkiler, kimlerin bu ilişkiler içinde yer aldığına bağlı olarak değişen (yumuşak) gücü hem üretir hem de yayar. Her şeyden önce, kültürel ilişkiler, ulusötesi düzeyde faaliyet gösteren çok çeşitli devlet dışı aktörler aracılığıyla yürütülür. Bu aktörler arasında şehirler, küresel sivil toplum, eğitim kurumları, kültür ve sanat kuruluşları, araştırma enstitüleri, şirketler ve işletmeler hatta internet üzerinden bu ilişkilerde yer alabilen bireyler de bulunur. Ancak bu, devlet aktörlerinin kültürel ilişkiler alanında dışlandıkları anlamına gelmez. Kültürel ilişkilerin ölçeği ve önemi göz önüne alındığında devletin dış politikası ile kültürel ilişkiler alanı arasında sürekli bir etkileşim vardır. Kültürel ilişkiler, miktar, sıklık, kapsayıcılık ve hız açısından devletin yürüttüğü politikaları gölgede bırakmaktadır. Ölçek, dijitalin önemi, resmi ve gayri resmi aktörlerin çeşitliliği gibi özellikler, yeni kanıt, tanım ve teorileştirme biçimlerine olan ihtiyacı doğurmaktadır.

Sınıflandırma

Yumuşak güç – kamu diplomasisi – kültürel diplomasi – uluslararası ilişkiler

İleri okumalar

• Giulio Gallarotti. "Soft Power: What it is, Why It's Important, and the Conditions Under Which it Can Be Effectively Used" Journal of Political Power (2011).
• Joseph S. Nye, Soft Power: The Means to Success in World Politics (Cambridge: Perseus Books, 2004).
• Justin Hart, Empire of Ideas: The Origins of Public Diplomacy and the Transformation of US Foreign Policy. (New York: Oxford University Press, 2013).
• Michael J. Waller (ed.) Strategic Influence: Public Diplomacy, Counterpropaganda, and Political Warfare, (Washington, DC: Institute of World Politics Press, 2009).
• Werner Meissner, “Cultural Relations between China and the Member States of the European Union”, in The China Quarterly (special issue: China and Europe since 1978: A European Perspective) 169 (2002), 181–203.
• Martin Rose and Nick Wadham-Smith, "Mutuality, trust and cultural relations" (British Council, Counterpoint, 2004).