II. Filip (Latin imparatoru)
| II. Filip | |
|---|---|
 II. Filip, Montecatini Muharebesi'nde (1315) | |
| Latin imparatoru | |
| Hüküm süresi | 1313-1331 |
| Önce gelen | II. Catherine |
| Eş-monark | II. Catherine |
| Doğum | 10 Kasım 1278 Napoli |
| Ölüm | 26 Aralık 1331[1] (53 yaşında) |
| Eş(ler)i | Thamar Angelina Komnini II. Catherine |
| Çocuk(lar)ı | Charles, Romanya vekili Jeanne, Ermenistan kraliçesi Filip, Romanya despotu II. Robert (Latin imparatoru) |
| Hanedan | Anjou Hanedanı |
| Babası | II. Carlo (Napoli kralı) |
| Annesi | Maria d'Ungheria |
II. Filip (10 Kasım 1278 – 26 Aralık[2][3][4] 1331), Tarantolu I. Filip olarak da bilinir, Valois-Courtenaylı Catherine ile evliliğinden dolayı Konstantinopolis'in konsort Latin imparatoruydu.
Napoli'de doğan Filip, Napoli kralı II. Carlo ve Macaristan kralı V. István'ın kızı Macaristanlı Maria'nın küçük oğluydu.[5]
İlk evliliği
[değiştir | kaynağı değiştir]4 Şubat 1294'te babası tarafından Aix-en-Provence'da Taranto Prensi ilan edildi ve 12 Temmuz 1294'te Sicilya Krallığı vekili oldu. Bu unvanlar, Carlo'nun Filip'e Adriyatik'in doğusunda bir imparatorluk yönettirme planının başlangıcıydı. Vekil olarak atandığı gün, vekaleten Epir Despotu I. Nikiforos Komnenos Dukas'ın kızı Thamar Angelina Komnini ile evlendi.[5] Bizans İmparatorluğu tarafından tehdit edilen Nikiforos, Anjou Hanedanı ile ittifak kurmak için Thamar ile Filip'in evliliğine rıza gösterdi. İkili, 13 Ağustos 1294'te L'Aquila'da bizzat evlendi. Evlilikleri üzerine Carlo, Filip'e Ahaya ve Arnavutluk Krallığı üzerindeki hakimiyetini ve Latin İmparatorluğu ile Vlakya Beyliği üzerindeki tüm hak iddialarını devretti.[6] Nikiforos, kızının çeyizi olarak Aetolya topraklarındaki Vonitsa, Vrahova, Ergiri ve Naupaktos kalelerini Filip'e verdi ve ölümü üzerine veraseti oğlu Tomas yerine kızına bırakacağını bildirdi. Nikiforos'un ölümü üzerine (y. 1297), Filip "Romanya Despotu" unvanını alarak Epir, Aetolya, Akarnanya ve Büyük Vlakya üzerinde hak iddia etti. Ancak Nikiforos'un Bizanslı dul eşi Anna Kantakuzini, Tomas'ı Epir Despotu ilan etti ve naipliği üstlendi.
İkinci evliliği
[değiştir | kaynağı değiştir]1309'da Filip, Thamar'ı zina yapmakla suçladı; bu muhtemelen uydurma bir suçlamaydı. Bu sırada Latin imparatoriçesi Catherine de Valois, Burgonya dükü V. Hugues ile nişanlanmıştı. İkilinin nişanı bozuldu ve II. Catherine, 29 Temmuz 1313'te Fontainebleau'da Filip ile evlendi.[7] Karşılığında, Catherine'in anneden miras kalan Courtenay toprakları ve Kıta'daki diğer mülkleri, Hugues'in kız kardeşi Burgonyalı Joan'a devredildi; Joan, Catherine'in üvey kardeşi Valoisli Filip ile evlendi. V. Hugues, sonradan Burgonya ve Artois Kontesi olacak olan Jeanne ile nişanlanmıştı. (Hugues, evlilik gerçekleşmeden önce 1315'te öldü; Jeanne, Hugues'in kardeşi ve halefi Burgonya Dükü IV. Odon ile evlendi.[8]) Filip, Ahaya Prensliği üzerindeki hakimiyetini (kendisi bu bölge üzerinde egemenlik hakkını elinde tutuyordu) Hainautlu Matilda'ya devretti; Matilda, 29 Temmuz 1313'te Hugues'in kardeşi Burgonyalı Louis ile evlendi.
Guelfolar ve Ghibellinolar çatışması
[değiştir | kaynağı değiştir]1315'te Filip, Napoli kralı olan kardeşi Roberto tarafından, Uguccione della Faggiuola yönetimindeki Pisalılar tarafından tehdit edilen Floransalıları kurtaracak bir orduyu yönetmek üzere gönderildi. Floransa-Napoli ordusu, 29 Ağustos 1315'te Montecatini Muharebesi'nde ağır bir yenilgiye uğradı; Filip'in küçük kardeşi Gravina Kontu Pietro ve oğlu Tarantolu Carlo savaşta öldürüldü.
II. Filip ise 26 Aralık 1331'de 53 yaşındayken öldü.
Kaynakça
[değiştir | kaynağı değiştir]- Dipnot
- ^ Shawcross 2009, s. 45.
- ^ Tsougarakis & Lock 2014, s. 428.
- ^ Todt 1993, s. 2065.
- ^ Nicol 1984, s. 98.
- ^ a b Nicol 1984, s. 257.
- ^ Topping 1975, s. 106.
- ^ Topping 1975, s. 109.
- ^ Topping 1975, s. 115.
- Genel
- Armstrong, Edward (1932). "Italy in the Time of Dante". Gwatkin, Henry Melvill; Whitney, James Pounder; Tanner, Joseph Robson; Previté-Orton, Charles William; Brooke, Zachary Nugent (Ed.). The Cambridge Medieval History. 7: Decline of Empire and Papacy. Cambridge University Press.
- Geanakoplos, Deno (1975). "Byzantium and the Crusades, 1354–1453". Setton, Kenneth M.; Hazard, Harry W. (Ed.). A History of the Crusades, Volume III: The Fourteenth and Fifteenth Centuries (İngilizce). Madison ve Londra: University of Wisconsin Press. ss. 27-68. ISBN 0-299-06670-3.
- Nicol, Donald M. (1984). The Despotate of Epiros 1267-1479: A Contribution to the History of Greece in the Middle Ages. Cambridge University Press. ISBN 9780521261906.
- Şablon:The Byzantine Lady: Ten Portraits, 1250–1500
- Richardson, Douglas (2011). Plantagenet Ancestry: Plantagenet Ancestry: A Study In Colonial And Medieval Families. 2nd.
- Shawcross, Teresa (2009). The Chronicle of Morea: Historiography in Crusader Greece. Oxford University Press.
- Stanton, Charles D (2015). Medieval Maritime Warfare. Pen & Sword.
- Todt, K.-P. (1993). "Ph. v. Tarent". Lexikon des Mittelalters (Almanca). VI: Lukasbilder bis Plantagenêt. Stuttgart and Weimar: J. B. Metzler.
- Topping, Peter (1975). "The Morea, 1311–1364". Setton, Kenneth M.; Hazard, Harry W. (Ed.). A History of the Crusades, Volume III: The Fourteenth and Fifteenth Centuries (İngilizce). Madison ve Londra: University of Wisconsin Press. ss. 104-140. ISBN 0-299-06670-3.
- Tsougarakis, Nickiphoros I.; Lock, Peter, (Ed.) (2014). [[[:Şablon:Google Books]] A Companion to Latin Greece]
|url=değerini kontrol edin (yardım). Brill's Companions to European History. Leiden and New York: BRILL. ISBN 978-90-0-4284104. - Zacour, Norman P. (1960). "Talleyrand: The Cardinal of Périgord (1301-1364)". Transactions of the American Philosophical Society. New Series. 50 (7). American Philosophical Society. ss. 1-83. doi:10.2307/1005798. JSTOR 1005798.
