Harika Çocuk Yasası
| Harika Çocuk Yasası | |
|---|---|
| Türkiye Büyük Millet Meclisi | |
Tam ad
| |
| Mevzuat metni | Güzel Sanatlarda Fevkalade İstidat Gösteren Çocukların Devlet Tarafından Yetiştirilmesi Hakkında Kanun |
| Bölgesel kapsam | Türkiye |
| Kabul eden | Türkiye Büyük Millet Meclisi |
| Kanun numarası | 6660 |
| Kabul tarihi | 15 Şubat 1956 |
| Yayımlanma tarihi | 24 Şubat 1956 |
| Yürürlük tarihi | 24 Şubat 1956 |
| Yöneten kurum | Hazine ve Maliye Bakanlığı, Millî Eğitim Bakanlığı |
| Durum: Yürürlükte | |
Güzel Sanatlarda Fevkalade İstidat Gösteren Çocukların Devlet Tarafından Yetiştirilmesi Hakkında Kanun veya kamuoyunda bilinen yaygın adıyla Harika Çocuklar Yasası, 15 Şubat 1956'da kabul edilmiş, güzel sanatların her alanında özel yetenekli çocukların belirlenip devlet bursuyla yurt dışında eğitim görmelerine olanak veren bir kanundur. “İdil Biret Yasası”[1] veya “İdil-Suna Yasası”[2] olarak da bilinir. Hâlen yürürlükte olan ancak işletilmeyen bir yasadır.[1]
Tarihçe
[değiştir | kaynağı değiştir]5245 Sayılı Yasa
[değiştir | kaynağı değiştir]Milli Eğitim Bakanı Hasan Âli Yücel tarafından[3] hazırlanan 5245 sayılı Harika Çocuklar Yasası, 7 Temmuz 1948'de, "İdil Biret ve Suna Kan’ın yabancı memleketlere müzik tahsiline gönderilmesine dair kanun” adıyla çıkarıldı.[4] Yasanın çıkarılmasının en büyük destekçisi devrin cumhurbaşkanı İsmet İnönü idi.[2] Kanunun çıkmasından iki buçuk yıl sonra yedi yaşındaki İdil Biret (piyano) ve 12 yaşındaki Suna Kan (keman), yasadan yararlanarak Paris Konservatuarı'nda eğitim görmek üzere Fransa'ya gönderildiler. Yasaya göre tüm masrafları 16 yaşına kadar devlet tarafından karşılanan ve anne-babaları da masrafları devlet tarafından karşılanmak üzere kendilerine refakat eden iki yetenekli çocuk,[2] eğitimlerinin ardından dünyadaki saygın müzisyenler arasına katıldılar.[1]
6660 Sayılı Yasa
[değiştir | kaynağı değiştir]Yasanın kapsamı 1956 yılında çıkarılan 6660 sayılı yasa ile genişletildi; yeni yasanın adı “Güzel Sanatlarda Fevkalade İstidat Gösteren Çocukların Devlet Tarafından Yetiştirilmesi Hakkında Kanun” oldu. Bu yasaya göre Güzel Sanatlar Müdürlüğü'ne bir dilekçe ile başvuran adaylar, Milli Eğitim Bakanlığı'na bağlı 10 kişilik bir komisyon tarafından imtihan edilecekler ve olağanüstü yetenekte oldukları saptanırsa yurt dışına gönderileceklerdi. Ayrıca artık sadece müzik alanında değil, güzel sanatların tüm dallarında yetenekli çocuklar yasadan yararlanacaktı.[2] Müzik alanında başvuracakların 12, güzel sanatlar alanında başvuracakların 14 yaşın altında olması gerekiyordu.[3] 1968'den sonra Milli Eğitim ve Kültür Bakanlığı bir komisyon oluşturmadı ve yasa işlemez hale geldi.[1]
Yasadan Yararlananlar
[değiştir | kaynağı değiştir]Özel Statü Yönetmeliği
[değiştir | kaynağı değiştir]Yasanın işletilmemesi ve özellikle piyano alanında özel yetenekli öğrenci sayısının artması üzerine Mithat Fenmen ile İlhan Baran’ın geliştirdiği bir model ortaya çıktı.[3] Bu modele göre 1976’da özel yetenekli çocukların Devlet Konservatuvarında yoğun ve hızlı bir müzik eğitimi görmeleri için “özel statü” yönetmeliği çıkartıldı ve bu statüde eğitim görüp konservatuvarın yüksek bölümünü bitiren bazı gençler çeşitli burslarla yurt dışına gönderildi.
Özel statüden ilk yararlananlar Oya Ünler (piyano) ve Burçin Büke (piyano) oldu. 1986-1987’de özel statüden yararlanarak mezun olan Şölen Dikener(viyolonsel), Fazıl Say (piyano), Muhiddin Dürrüoğlu-Demiriz (piyano), Yeşim Alkaya (piyano), Çağlayan Ünal (viyolonsel), Ertan Torgul (keman), Özgür Balkız (keman) ve Çağıl Yücelen (keman) adlı sanatçıların ardından yasa tekrar işlemez hale geldi.[4]
1998’de yedi yaşında olan Emrecan Yavuz (piyano)'un adı, özel statüden yararlanan son “harika çocuk” olarak geçer[1] (Emrecan, devlet himayesine alındığı açıklanmış; yasa uygulanamamıştır[3]). Milli eğitim ve Kültür Bakanlıkları tekrar komisyon oluşturmadığı için yasa tekrar uygulanamadı.
Kaynakça
[değiştir | kaynağı değiştir]- ^ a b c d e "Ercan Sarıkaya, Yasası Var Ancak Harika Çocuk Yok, Sabah Gazetesi, 25.12.2007". 1 Eylül 2012 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 16 Eylül 2011.
- ^ a b c d "Osman İridağ, Paşa'nın Harika Çocukları, Aksiyon Dergisi, Sayı 309, 04.11.2000". 1 Eylül 2012 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 16 Eylül 2011.
- ^ a b c d Şefik Kahramankaptan, Sanatsal Duyarlılığın Arttırılması Gereği ve 6660 Sayılı Yasa Uygulaması, Kahrmankaptan.net sitesi, 18.12.2007[ölü/kırık bağlantı]
- ^ a b "İlknur Tunçdemir, Çok Sesli Müzikte Harika Çocuk Kanunun Türk Müzik Kültürüne Etkisi:İdil Biret – Suna Kan Örneği, Müzikeğitimcileri.net sitesi, Erişim tarihi:16.09.2011". 21 Kasım 2009 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 16 Eylül 2011.