Halk Cephesi (İspanya)

Halk Cephesi Frente Popüler
Genel başkan	Manuel Azaña
Kuruluş tarihi	Ocak 1936
Kapanış tarihi	1939
İdeoloji	İlerlemecilik Cumhuriyetçilik Laiklik Antifaşizm
Siyasi pozisyon	Sol
Resmî renkler	Kırmızı

Halk Cephesi (İspanyolca: Frente Popular), İkinci İspanya Cumhuriyeti döneminde çeşitli sol siyasi örgütler tarafından o yılki genel seçimlere katılmak üzere Ocak 1936'da kurulan bir seçim ittifakı ve paktıydı. İttifak Manuel Azaña tarafından yönetiliyordu. Katalonya'da ve Valensiya'da koalisyon Solcular Cephesi (Katalanca: Front d'Esquerres) olarak bilinmekteydi.

Halk Cephesi, İspanyol Sosyalist İşçi Partisi (PSOE), İspanya Komünist Partisi (PCE) ve cumhuriyetçileri içeriyordu: Cumhuriyetçi Sol (IR) (Azaña liderliğinde) ve Cumhuriyetçi Birlik (UR), Diego Martínez Barrio liderliğinde. Bu pakt Galiçya (PG) ve Katalan milliyetçileri (ERC), POUM, sosyalist sendika Genel İşçi Sendikası (UGT) ve anarşist sendika Ulusal Emek Konfederasyonu (CNT) tarafından desteklendi. Daha sonra İspanya İç Savaşı sırasında Halk Cephesi güçleriyle birlikte savaşacak olan pek çok anarşist seçimlerde onları desteklemeyip çekimser kalmayı tercih etti.

Komintern1935 yılında, Faşizmin büyümesine karşılık olarak, Komünist partileri Sosyalist ve hatta burjuva partileri de dahil olmak üzere diğer anti-Faşist partilerle birleştiren halk cephelerinin tavsiye edilebilir olduğuna karar vermişti. İspanya'da, İkinci İspanya Cumhuriyeti'nin ilk hükûmetinin (1931-1933) sosyal reformlarını savunmak ve Asturias Madenci Ayaklanması'dan (1934) bu yana tutulan mahkûmları, cephe propagandasına göre siyasi mahkûmları serbest bırakmak için solcu cumhuriyetçiler ve işçi örgütleri arasında bir koalisyondu.

Halk Cephesi, Ulusal Cephe'yi (sağcı partiler topluluğu) yenerek 1936 genel seçimi'ni kazandı ve yeni İspanyol Hükûmetini kurdu. Manuel Azaña Mayıs 1936'da Cumhurbaşkanı seçildi ancak PSOE, Francisco Largo Caballero'nun muhalefeti nedeniyle hükûmete katılmadı.

Temmuz 1936'da muhafazakar/monarşist generaller İspanya İç Savaşı'nı (1936-1939) başlatan bir darbe yaptı. Hükûmet, İspanyol Cumhuriyet Ordusu'nun yanı sıra sendikalar (UGT ve CNT) ve işçi partileri (PSOE, PCE, POUM) tarafından örgütlenen ve Madrid, Barselona, Bilbao ve Valensiya'da Frankocu güçleri yenilgiye uğratmada ilk başarıyı elde eden silahlı gruplara silah sağladı. Uzun süren bir yıpratma savaşının ardından General Francisco Franco Cumhuriyetçi güçleri yenecek ve 1975'te ölene kadar İspanya'yı bir diktatörlük olarak yönetecekti.