Hür Prensler Hareketi
Hür Prensler Hareketi (Arapça: حركة الأمراء الأحرار, el-umara’ el-ahrar) 1958'den 1964'e kadar var olan bir Suudi liberal siyasi hareketiydi. Üyeleri Genç Necd,[1] Özgür Prensler ve Liberal Prensler olarak biliniyordu.
Kuruluşu
[değiştir | kaynağı değiştir]Hareket, Veliaht Prens Faysal ile Kral Suud arasındaki gerilim nedeniyle Talal bin Abdülaziz el-Suud tarafından kuruldu. Hareket, Cemal Abdünnasır'ın ikonik figürü ve onun pan-Arap milliyetçiliği etrafında yoğun bir şekilde idealize edildi. Hareket siyasi reformlar ve bir anayasa yapılması çağrısında bulundu.[2]
Hareket, nispeten liberal (ve o sırada nispeten küçük) Suudi orta sınıfından destek aldı, ancak genel olarak daha geniş nüfus içinde geniş bir destek tabanına sahip değildi.[3][4] Hareket Talal'ın kardeşleri Nevvaf bin Abdülaziz, Fevvaz bin Abdülaziz, Macid bin Abdülaziz ve Bedir bin Abdülaziz tarafından desteklendi.[4][5][6] Diğer bir kardeş Prens Abdülmuhsin, hareketi açıktan destekledi ve bir meşruti monarşi önerdi.[7] Buna ek olarak, hareket Suud Hanedanı'nın genç prensleri tarafından da desteklendi.[8] Veliaht Prens Faysal, üyelerinin çoğunu Lübnan'a sürdü ve daha sonra kral olduğunda onları affetti.
Kaynakça
[değiştir | kaynağı değiştir]- ^ Roby C. Barrett (June 2015). "Saudi Arabia: Modernity, Stability, and the Twenty-First Century Monarchy" (Report). Joint Special Operations University. s. 51. 8 Mayıs 2021 tarihinde kaynağından arşivlendi (PDF). Erişim tarihi: 8 Şubat 2021.
- ^ "Saudi 'Red Prince' still demanding reform at age 82". France 24. AFP. 10 Ocak 2013. 13 Ocak 2013 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 10 Ocak 2013.
- ^ Pascal Menoret. (2005). The Saudi Enigma: a History New York: Zed. pp. 115-116
- ^ a b Vijay Prashad (2007). The Darker Nations- A Biography of the Short-Lived Third World. LeftWord Books. s. 275. ISBN 978-81-87496-66-3. 1 Ocak 2014 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 8 Ocak 2022.
- ^ Sabri Sharaf (2001). The House of Saud in Commerce: A Study of Royal Entrepreneurship in Saudi Arabia. Sharaf Sabri. s. 137. ISBN 978-81-901254-0-6. 9 Şubat 2020 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 8 Ocak 2022.
- ^ Yitzhak Oron (1961). Middle East Record. 2. The Moshe Dayan Center. s. 420. GGKEY:4Q1FXYK79X8.
- ^ Simon Henderson (14 Eylül 2009). "Saudi Sucession [sic]--a Desert Legacy". The Cutting Edge. 24 Haziran 2017 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 3 Nisan 2013.
- ^ Kai Bird (20 Nisan 2010). Crossing Mandelbaum Gate: Coming of Age Between the Arabs and Israelis, 1956–1978. Simon and Schuster. s. 125. ISBN 978-1-4391-7160-8. 24 Temmuz 2020 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 8 Ocak 2022.