Etnografya müzesi
Etnografya müzesi, toplumların günlük yaşam pratiklerini, üretim biçimlerini, inanç sistemlerini, gelenek ve göreneklerlerini yansıtan maddi kültür öğelerini toplayan, koruyan, araştıran ve sergileyen bir müze türüdür. Bu müzelerde halk kültürüne ait giysiler, takılar, el sanatları ürünleri, tarım ve zanaat aletleri, ev eşyaları ile ritüellere ilişkin nesneler yer alır. Söz konusu etnografik materyaller, belirli bir toplumun ya da bölgenin kültürel yapısını bütüncül biçimde yansıtacak şekilde düzenlenir. Etnografya müzeleri, kültürü yalnızca estetik ya da tarihsel bir unsur olarak değil, toplumsal bağlamı içinde ele alarak insan ve toplum arasındaki ilişkileri görünür kılmayı amaçlar.[1]
Etnografya müzelerinin başlıca işlevleri arasında kültürel mirasın korunması, belgelenmesi ve kuşaklar arası aktarım yer alır. Bu müzeler, sergileme yoluyla geçmişteki ya da günümüzde dönüşüme uğramış yaşam biçimlerini ziyaretçilere aktarmayı hedeflerken, aynı zamanda eğitim ve toplumsal hafıza oluşturma işlevi de üstlenir. Klasik müzecilik anlayışında nesne merkezli sunumlar öne çıkarken, çağdaş müzecilik yaklaşımlarıyla birlikte etnografya müzeleri hikâyeleştirme, canlandırma ve bağlamsal anlatım yöntemlerine de yönelmiştir. Bu yönüyle etnografya müzeleri, bir toplumun kimlik oluşumunda ve kültürel sürekliliğin sağlanmasında önemli kurumsal yapılar olarak değerlendirilir.[2]
Kaynakça
[değiştir | kaynağı değiştir]- ^ Esen, Melike (2021). Etnografya müzelerinden somut olmayan kültürel miras müzelerine (tarihçe, yaklaşımlar, uygulamalar) (Tez). Ankara Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü.
- ^ Gümüş, Elife (2013). Etnografya müzelerinde sergileme ve teşhirin hikayesi :Ankara, Çankırı, Eskişehir, Yozgat Etnografya müzeleri örneği ile (Tez). Yozgat Bozok Üniversitesi.
