Empanda

Antik Roma dininde, Empanda veya Panda bir tanrıçadır ya da muhtemelen Juno'nun bir sıfatıdır.

Festus,^[1] onu yalnızca bir dea paganorum, " Rustiklerin Tanrıçası" olarak tanımlar. Varro^[2] sözcüğü pandere ile birleştiriyor, "açmak" ama aynı zamanda bunu panem cesaretiyle, "ekmek vermeyi" açıklıyor, böylece Empanda ekmek ya da yiyecek tanrıçası olur.

Porta Pandana adlı bir tapınağı vardır.^[3] Onun tapınağı her zaman açık olan bir Sığınma yeriydi. Ona gelen muhtaç dua edenlere tapınağın kaynaklarından yiyecek sağlardı. Leonhard Schmitz'in görüşüne göre, bu gelenek Panda veya Empanda isminin anlamını gösterir: açmak kelimesi pandere ile bağlantılıdır; buna göre o, korunma isteyen herhangi birine açık olan veya onu kabul eden tanrıçadır. Hartung,^[4] Empanda ve Panda'nın sadece Juno'nun soyadı olduğunu düşünüyor.

Dipnotlar

^ Festus, entry on "Empanda," p. 67 in the 1997 Teubner edition of Lindsay.
^ ap. Non. p. 44; comp. Gell. xiii. 22; Arnobius iv. 2 – cited by Schmitz
^ Festus, s. v. Pandana; Varro, de Ling. Lat. v. 42, as cited by Schmitz
^ (die Religion der Röm. ii. p. 76, &c.) – cited by Schmitz

[1] Festus, entry on "Empanda," p. 67 in the 1997 Teubner edition of Lindsay.

[2] . Non. p. 44; comp. Gell. xiii. 22; Arnobius iv. 2 – cited by Schmitz

[3] Festus, s. v. Pandana; Varro, de Ling. Lat. v. 42, as cited by Schmitz

[4] (die Religion der Röm. ii. p. 76, &c.) – cited by Schmitz

[1]

[2]

[3]

[4]