Vikipedi, özgür ansiklopedi
Emina, Bosnalı Sırp şair Aleksa Šantić tarafından yazılmış bir aşk şiiridir. Şiir ilk kez 1902'de Belgrad'da Kolo edebiyat dergisi'nde yayınlanmış manzum eserdir.[1] Günümüzde sevdalinka gibi popüler kültüre girmiştir.
| Sırpça
|
TRT Müzik'ten kısaltılmış çeviri[2]
|
- Sinoć kad se vraćah iz topla hamama,
- prođoh pokraj bašče staroga imama.
- Kad tamo u bašči, u hladu jasmina
- s ibrikom u ruci stajaše Emina.
- Ja kakva je pusta! Tako mi imana,
- stid je ne bi bilo da je kod sultana.
- Pa još kada šeće i plećima kreće,
- ni hodžin mi zapis više pomoć' neće!
- Ja joj nazvah selam. Al' moga mi dina,
- ne šće ni da čuje lijepa Emina,
- već u srebrn ibrik zahvatila vode,
- pa niz bašču đule zaljevati ode.
- S grana vjetar puhnu, pa niz pleći puste
- rasplete joj njene pletenice guste.
- Zamirisa kosa, k'o zumbuli plavi,
- a meni se krenu bururet u glavi!
- Malo ne posrnuh, mojega mi dina,
- al' meni ne dođe lijepa Emina.
- Samo me je jednom pogledala mrko,
- niti haje, alčak, što za njome crko'!
|
- Dün akşam sıcak hamamdan dönerken
- İmamın bahçesinin yanından geçtim
- Bir de gördüm ki Emina, Yasmina'nın bahçesinde serinliyor
- Elinde ibriğiyle duruyor Emina.
- /
- /
- /
- /
- Ah, başımdaki sevdayı coşturdun
- Bir kerecik gülmedi, bana gelmedi Emine'm
- /
- /
- Ağaçlardan rüzgar geliyor
- Rüzgar dalların arasından üflüyor
- Ve onun bağlı saçlarını darmadağın ediyor
- Saçları, sümbül çiçeği gibi kokuyor
- /
- /
- Sadece bir kere açıklara doğru baktı
- Onun için ölüyorum, ama onun umurunda değil
|
