Digoksin toksisitesi
 | Bu madde, öksüz maddedir; zira herhangi bir maddeden bu maddeye verilmiş bir bağlantı yoktur. (Ağustos 2025) |
| Digoksin Toksisitesi | |
|---|---|
 | |
| Uzmanlık | Acil tıp  |
| Belirtiler | Kusma, iştah kaybı, konfüzyon, bulanık görme, renk algılamada değişiklikler , enerji kaybı[1] |
| Komplikasyon | düzensiz kalp atışı, aritmi[1] |
| Risk faktörü | düşük potasyum, düşük magnezyum, yüksek kalsiyum[1] |
| Tanı | Elektrokardiyogram |
| Tedavi | semptomatik tedavi, aktif kömür, atropin, digoxin özgü antikor fragmanları[2][1] |
| Prognoz | 1 to 5%[3] |
Digoksin toksisitesi, digoksin zehirlenmesi olarak da bilinir; aşırı miktarda digoksin ilacı alınması veya benzer maddeler içeren yüksük otu gibi bitkilerin yenmesi sonucunda ortaya çıkan bir zehirlenme türüdür.[1][2] Belirtiler genellikle spesifik değildir.[1] Kusma, iştahsızlık, zihin bulanıklığı, bulanık görme, renk algısında değişiklikler ve halsizlik görülebilir.[1] Olası komplikasyonlar arasında kalp atım hızının çok hızlı ya da çok yavaş olduğu düzensiz kalp ritmi yer alır.[1]
Toksisite, aşırı doz sonrası kısa sürede gelişebileceği gibi uzun süreli tedavi sırasında da kademeli olarak ortaya çıkabilir.[1] Risk faktörleri arasında düşük potasyum, düşük magnezyum ve yüksek kalsiyum seviyeleri bulunur.[1] Digoksin, kalp yetmezliği veya atriyal fibrilasyon tedavisinde kullanılan bir ilaçtır.[4] Elektrokardiyogram, tanıda rutin olarak kullanılır.[2]
Kandaki digoksin düzeylerinin ölçümü ise yalnızca son dozdan altı saatten daha fazla süre geçtikten sonra yararlıdır.[1]
Aktif kömür, ilaç alımından sonraki ilk iki saat içinde uygulanbilirse kullanılabilir.[1]
Atropin, kalp hızı yavaş olan hastalarda tercih edilirken; magnezyum sülfat, ventriküler erken atımları (prematür ventriküler kontraksiyonlar) olanlarda kullanılabilir.[2]
Şiddetli digoksin toksisitesinin tedavisinde, digoksine özgü antikor fragmanları kullanılır.[1] Bu tedavinin; ciddi ritim bozukluğu, kardiyak arrest veya potasyum düzeyinin 5 mmol/L’nin üzerinde olması durumlarında kullanılması önerilmektedir.[1]
Düşük potasyum veya magnezyum seviyeleri düzeltilmelidir.[1] Tedaviden birkaç gün sonra toksisite yeniden ortaya çıkabilir.[1]
Avusturalya'da, 2012 yılında yaklaşık 140 belgelenmiş vaka bildirilmiştir.[1]
Bu sayı, digoksin kullanımındaki azalmanın bir sonucu olarak 1994’e kıyasla yarı yarıya düşmüştür.[1]
Amerika Birleşik Devletleri'nde ise 2012 yılında 2500 vaka rapor edilmiş ve bunların 27'si ölümle sonuçlanmıştır.[2] Ölüm riski genel olarak %1-5 iken, kronik digoksin toksisitesi vakalarında bu oran %15-30'a kadar çıkabilmektedir.[5][3] Bu durum ilk kez 1785 yılında William Withering tarafından tanımlanmıştır.[6]
Kaynakça
[değiştir | kaynağı değiştir]- ^ a b c d e f g h i j k l m n o p q r Pincus, M (February 2016). "Management of digoxin toxicity". Australian Prescriber. 39 (1): 18-20. doi:10.18773/austprescr.2016.006. PMC 4816869
. PMID 27041802.
- ^ a b c d e Palatnick, W; Jelic, T (February 2014). "Emergency department management of calcium-channel blocker, beta blocker, and digoxin toxicity". Emergency Medicine Practice. 16 (2): 1-19; quiz 19-20. PMID 24883458. 14 Mayıs 2014 tarihinde kaynağından arşivlendi.
- ^ a b Rehman, Rameez; Hai, Ofek (2020). "Digitalis Toxicity". StatPearls. StatPearls Publishing. 7 Temmuz 2020 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 8 Eylül 2020.
- ^ Gheorghiade, M; van Veldhuisen, DJ; Colucci, WS (30 Mayıs 2006). "Contemporary use of digoxin in the management of cardiovascular disorders". Circulation. 113 (21): 2556-64. doi:10.1161/circulationaha.105.560110. PMID 16735690.
- ^ "Digoxin Toxicity • LITFL • CCC Toxicology". Life in the Fast Lane • LITFL • Medical Blog. 11 Ocak 2019. 25 Eylül 2020 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 8 Eylül 2020.
- ^ Feldman, Arthur M. (2008). Heart Failure: Pharmacologic Management (İngilizce). John Wiley & Sons. s. 26. ISBN 9781405172530. 10 Eylül 2017 tarihinde kaynağından arşivlendi.
