Denetim etiği
 | Bu maddenin konusunun kayda değerlik yönergelerini (kişiler, kitaplar, organizasyonlar ve şirketler, okullar, müzik, akademisyenler, web içeriği, filmler, tiyatro oyunları, TV programları) sağlayıp sağlamadığı belirsizdir.
Bağımsız ve güvenilir kaynaklar kullanarak maddeyi geliştirebilir ve kayda değer olduğunu ispat edebilirsiniz. Maddenin kayda değerliği kanıtlanamazsa Vikipedi'nin silme politikası gereğince hızlı silinmesi veya kayda değerliği tartışmalı ise silinmeye aday gösterilmesi yerinde olacaktır. Kaynak ara: "Denetim etiği" – haber · gazete · kitap · akademik · JSTOR Bu madde Temmuz 2025 tarihinden bu yana işaretli olarak durmaktadır. |
 | Bu madde, öksüz maddedir; zira herhangi bir maddeden bu maddeye verilmiş bir bağlantı yoktur. (Haziran 2025) |
Denetim etiği, denetim sürecindeki profesyonellerin, denetim faaliyetlerini yürütürken karşılaştıkları etik ikilemleri ve mesleki sorumlulukları yönetmelerini sağlayan ilke ve kurallar bütünüdür. Denetim etiği, denetçilerin şeffaf, tarafsız, bağımsız ve adil bir şekilde hareket etmelerini sağlamak için belirli profesyonel davranış kurallarını ve standartları içermektedir. Bu alan, özellikle eğitim, iş dünyası ve kamu yönetimi gibi alanlardaki denetim uygulamalarının güvenilirliğini artırmayı hedefler.
Temel İlkeler
Denetim etiği, genellikle aşağıdaki temel ilkelere dayanır:
Bağımsızlık: Denetçinin, denetlediği kurumlardan veya bireylerden bağımsız olması esastır. Bağımsızlık, hem fiziksel hem de görünür bağımsızlık anlamına gelir, yani denetçilerin kararlarını etkileyebilecek herhangi bir dışsal etkenden uzak olmaları gerekir.
Tarafsızlık: Denetçilerin tüm denetim süreçlerinde objektif ve tarafsız kalmaları beklenir. Kendi çıkarları veya denetledikleri kurumların çıkarları, denetim kararlarını etkilememelidir.
Gizlilik: Denetçiler, denetim sırasında elde ettikleri bilgileri gizli tutmak zorundadır. Bu, hem denetim sürecindeki veriler hem de denetimle ilgili raporlar için geçerlidir. Gizlilik, profesyonel güvenin korunmasında kritik bir rol oynar.
Dürüstlük ve Doğruluk: Denetçiler, tüm raporlarını doğru ve dürüst bir şekilde sunmalı, yanıltıcı bilgi vermekten kaçınmalıdır.
Mesleki Davranış: Denetçiler, sadece teknik bilgi değil, aynı zamanda etik ve profesyonel davranışlar sergileyerek, toplumun güvenini kazanmalıdır. Bu, yalnızca ulusal değil, uluslararası denetim standartlarına da uygunluğu gerektirir.[1] [2] [3] [4] [5]
Kaynakça
[değiştir | kaynağı değiştir]- ^ Şişman, M. (2004). Eğitim Denetimi ve Denetçinin Rolü. Pegem A Yayıncılık.
- ^ Yalçın, N. (2002). Eğitimde Etik ve Denetim. Eğitim ve Bilim Dergisi, 27(124), 49-55.
- ^ Köksal, M. S., & Yılmaz, K. (2006). Eğitimde Etik İlkeler ve Denetim. Türk Eğitim Bilimleri Dergisi, 4(2), 157-170.
- ^ Çolak, A. (2010). Eğitim Denetiminin Etik Temelleri. Ankara Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 43(2), 85-98.
- ^ Demirtaş, Z. (2013). Eğitim Yönetimi ve Denetiminde Etik: Kavramsal Bir Çerçeve. Eğitim Yöneticileri Dergisi, 12(3), 221-234.