Dedeağaç Sancağı
| |||||||||||||||||||||
.jpg)
Dedeağaç Sancağı (Yunanca: Υποδιοίκησις Δεδέαγατς) veya 1878-1884 yılları arasında Dimetoka Sancağı (Υποδιοίκησις Διδυμοτείχου), Osmanlı İmparatorluğu'nun sancaklarından biriydi. Sancağın merkezi Dedeağaç idi.
Tarihçe
[değiştir | kaynağı değiştir]Dedeağaç Sancağı, 1878 yılında Gelibolu ve Edirne sancaklarından alınan topraklar ile Cezayir-i Bahr-i Sefid Vilayeti'ne bağlı Semadirek Adası'nın katılması ile kurulmuştur. Sancağın ilk merkezi Dimetoka olup daha sonra Dedeağaç'a taşınmıştır.
Dedeağaç Sancağı'nın büyük bir kısmı Ekim 1912 tarihinde Birinci Balkan Savaşı sırasında Bulgar Ordusu tarafından işgal edilmiş olup I. Dünya Savaşı'ndan sonra Yunanistan'a geçmiştir. Sancağın doğusu ise Osmanlı İmparatorluğu'nda kaldı.
İdari bölümler
[değiştir | kaynağı değiştir]Dedeağaç Sancağı üç kazaya ayrılmaktaydı.[1]
| Kaza | Nahiyeler |
|---|---|
| Dedeağaç | Mekri, Firecik, Şahinler, Doğanhisar, Semadirek |
| Enez | Kaza merkezi |
| Sofulu | Sofulu merkez, İpsala, Paşmane, Petekli, Ede, Karber-i Bâla, Derbend-i Kebîr |
Kaynakça
[değiştir | kaynağı değiştir]- ^ Birken, Andreas (1976). Die Provinzen des Osmanischen Reiches. Beihefte zum Tübinger Atlas des Vorderen Orients (Almanca). 13. Reichert. s. 98. ISBN 9783920153568.
.svg){kind=small}