Dea Tacita

Roma mitolojisinde, Dea Tacita ("sessiz tanrıça") bir ölüm tanrıçasıydı. Ovidius'in Fasti eserinde, 21 Şubat'a kutlanan Feralia için "düşman ağızları ve düşmanca dili mühürlemek" için Dea Tacita'ya uygun bir töreni anlatan bir pasajın varlığından bahsedilir.^[1] Daha sonraki zamanlarda, Larunda ile eşitlendi. Bu kisvede, Dea Tacita için 23 Aralık'ta kutlanan Larentalia adlı bir festivalde ibadet edildi. Tanrıçalar Mutae Tacitae, nefret edilen bir kişiyi yok etmek için çağrılırdı: Raetia'daki Cambodunum'dan gelen bir yazıtta biri "ut mutus sit Quartus" ve "erret fugiens ut mus" diye soruyor. Bu sessiz tanrıçalar, belirsizlik korkusunun kişileşmesidir. Tacita'yı Müz olarak tanımlayan Plutarkhos, Numa Pompilius'un kehanet anlayışı için Tacita'ya itibar ettiğini ve Romalılara ona tapınmayı öğrettiğini belirtir.^[2]

Kaynakça

^ Ovid, Fastus 2, v. 572 10 Aralık 2015 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi..
^ Plutarch, Parallel Lives (Numa Pompilius), v. 8.6. English translation 1 Haziran 2020 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi. on Lacus Curtius.

[1] Ovid, Fastus 2, v. 572 10 Aralık 2015 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi..

[2] Plutarch, Parallel Lives (Numa Pompilius), v. 8.6. English translation 1 Haziran 2020 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi. on Lacus Curtius.

[1]

[2]