Dağıtım kaynakları planlaması

Dağıtım kaynakları planlaması (DRP, Distribution Resource Plannning), işletmelerin ürettiği ürün veya hizmetin yer, zamanı ve maliyet optimizasyonu ile kesintili ve düzensiz envanter dağılımını önlemeyi amaçlayan bir kurumsal kaynak planlama yöntemidir. Dağıtım Kaynakları Planlaması, başlarda temel faaliyetler olarak ulaştırma ve depolama ile sınırlı olan lojistik alanına dağıtım kavramının girmesiyle birlikte, 1990’lı yıllardan itibaren işletmelerin önem verdiği çalışmalardan biri haline gelmiştir. Bir işletmede dağıtım faaliyetleri, üretilen mal ve hizmetlerin tüketiciye dağıtım işlemlerini kapsar ve üretim sonrası lojistik faaliyetleri arasında yer alır. Dağıtım sistemlerinin bileşenleri arasında müşteri, yönetim, tedarikçi ve envanter bulunmaktadır ve işletmeler, dağıtım kaynağı planlaması yaparken dağıtım merkezlerindeki haftalık talep, sipariş miktarı ve sipariş sıklığı parametlerinden faydalanarak dağıtımı kontrol altında tutmayı ve sistemi optimize etmeyi amaçlar. Dağıtım Kaynağı Planlama sistemleri, mevsimsel talep kalıpları ve sabit sipariş miktarı gibi farklı envanter kontrol kurallarına olanak tanıyarak birbirinden bağımsız sayısız çeşitte stok birimlerine ve farklı depo çeşitlerine sahip kompleks dağıtım ağlarına uygulanabilir.

Dağıtım Kaynağı Planlama sistemlerinde çalışılırken lojistik faaliyetlerinin diğer bir ana bileşeni olan malzeme ihtiyaç planlamasının mantığı baz alınır. Malzeme ihtiyaç planlaması sistemlerinde olduğu gibi, müşteri siparişleri ile ilgili tahminlerin nasıl ele alınacağına ilişkin bir karar sistemi bulunmaktadır ve bu karar sistemi zaman sınırı politikalarına ve gerçekleşen sipariş miktarının tahmin edilen miktarlarla karşılaştırmasına bağlı olacaktır. Buna ek olarak, envantere gelen ürün ana üretim programlama sistemi aracılığıyla üretime aktarılır ve bu sayede üretim planlama sistemi ile entegre olabilir.