Düzgün limit teoremi - Vikipedi
İçeriğe atla
Ana menü
Gezinti
  • Anasayfa
  • Hakkımızda
  • İçindekiler
  • Rastgele madde
  • Seçkin içerik
  • Yakınımdakiler
Katılım
  • Deneme tahtası
  • Köy çeşmesi
  • Son değişiklikler
  • Dosya yükle
  • Topluluk portalı
  • Wikimedia dükkânı
  • Yardım
  • Özel sayfalar
Vikipedi Özgür Ansiklopedi
Ara
  • Bağış yapın
  • Hesap oluştur
  • Oturum aç
  • Bağış yapın
  • Hesap oluştur
  • Oturum aç

İçindekiler

  • Giriş
  • 1 Teoremin ifadesi
  • 2 Kanıt
  • 3 Karmaşık analizde düzgün limit teoremi
  • 4 Notlar
  • 5 Kaynakça

Düzgün limit teoremi

  • English
  • Bahasa Indonesia
Bağlantıları değiştir
  • Madde
  • Tartışma
  • Oku
  • Değiştir
  • Kaynağı değiştir
  • Geçmişi gör
Araçlar
Eylemler
  • Oku
  • Değiştir
  • Kaynağı değiştir
  • Geçmişi gör
Genel
  • Sayfaya bağlantılar
  • İlgili değişiklikler
  • Kalıcı bağlantı
  • Sayfa bilgisi
  • Bu sayfayı kaynak göster
  • Kısaltılmış URL'yi al
  • Karekodu indir
Yazdır/dışa aktar
  • Bir kitap oluştur
  • PDF olarak indir
  • Basılmaya uygun görünüm
Diğer projelerde
  • Vikiveri ögesi
Görünüm
Vikipedi, özgür ansiklopedi
Bu madde, öksüz maddedir; zira herhangi bir maddeden bu maddeye verilmiş bir bağlantı yoktur. Lütfen ilgili maddelerden bu sayfaya bağlantı vermeye çalışın. (Ekim 2024)

Matematikte düzgün limit teoremi, sürekli fonksiyonlardan oluşan herhangi bir fonksiyon dizisinin düzgün limitinin yine sürekli fonksiyon olduğunu belirten önemli bir sonuçtur.

Teoremin ifadesi

[değiştir | kaynağı değiştir]

X {\displaystyle X} {\displaystyle X} topolojik uzay, Y {\displaystyle Y} {\displaystyle Y} metrik uzay ve f n : X → Y {\displaystyle f_{n}:X\to Y} {\displaystyle f_{n}:X\to Y} ise f : X → Y {\displaystyle f:X\to Y} {\displaystyle f:X\to Y} fonksiyonuna düzgün yakınsayan bir fonksiyon dizisi olsun. Düzgün limit teoremine göre, eğer dizideki f n {\displaystyle f_{n}} {\displaystyle f_{n}} fonksiyonlarından her biri sürekli ise, o zaman, f {\displaystyle f} {\displaystyle f} fonksiyonu da süreklidir.

Teoremde düzgün yakınsaklık koşulu noktasal yakınsaklık ile değiştirildiğinde sonuç artık geçerli olmayacaktır. Örneğin, X = [ 0 , 1 ] {\displaystyle X=[0,1]} {\displaystyle X=[0,1]}, Y = R {\displaystyle Y=\mathbb {R} } {\displaystyle Y=\mathbb {R} } ve f n : X → Y {\displaystyle f_{n}:X\to Y} {\displaystyle f_{n}:X\to Y} ise f n ( x ) = x n {\displaystyle f_{n}(x)=x^{n}} {\displaystyle f_{n}(x)=x^{n}} olarak verilsin. O zaman, her n {\displaystyle n} {\displaystyle n} için f n {\displaystyle f_{n}} {\displaystyle f_{n}} fonksiyonu süreklidir. Ancak, [ 0 , 1 ) {\displaystyle [0,1)} {\displaystyle [0,1)} aralığından olan x {\displaystyle x} {\displaystyle x} değerleri için limit fonksiyonu 0 {\displaystyle 0} {\displaystyle 0} değeri alırken, x = 1 {\displaystyle x=1} {\displaystyle x=1} değeri için limit fonksiyonu 1 {\displaystyle 1} {\displaystyle 1} değeri alacaktır. Bu yüzden, limit fonksiyonu x = 1 {\displaystyle x=1} {\displaystyle x=1} noktasında sürekli değildir.

Eğer düzgün yakınsaklık yerine noktasal yakınsaklık varsayılırsa, o zaman yeşil fonksiyonlar kırmızı ile gösterilen ve sürekli olmayan bir fonksiyona yakınsar. Bu durum yakınsaklık düzgün değilse ortaya çıkar.

Bir başka örnek ise yandaki şekilde verilmiştir: X = [ 0 , π ] {\displaystyle X=[0,\pi ]} {\displaystyle X=[0,\pi ]}, Y = [ 0 , 1 ] {\displaystyle Y=\mathbb {[} 0,1]} {\displaystyle Y=\mathbb {[} 0,1]} ve f n : X → Y {\displaystyle f_{n}:X\to Y} {\displaystyle f_{n}:X\to Y} ise f n ( x ) = sin n ⁡ ( x ) {\displaystyle f_{n}(x)=\sin ^{n}(x)} {\displaystyle f_{n}(x)=\sin ^{n}(x)} olarak verilsin. O zaman, her n {\displaystyle n} {\displaystyle n} için f n ( π 2 ) = sin n ⁡ ( π 2 ) = 1 {\displaystyle f_{n}\left({\frac {\pi }{2}}\right)=\sin ^{n}\left({\frac {\pi }{2}}\right)=1} {\displaystyle f_{n}\left({\frac {\pi }{2}}\right)=\sin ^{n}\left({\frac {\pi }{2}}\right)=1} olur. Ancak, diğer noktalar için (yâni, x ≠ π 2 {\displaystyle x\neq {\frac {\pi }{2}}} {\displaystyle x\neq {\frac {\pi }{2}}} için), sin ⁡ ( x ) < 1 {\displaystyle \sin(x)<1} {\displaystyle \sin(x)<1} olacaktır. Böylece, x ≠ π 2 {\displaystyle x\neq {\frac {\pi }{2}}} {\displaystyle x\neq {\frac {\pi }{2}}} için, sin n ⁡ ( x ) {\displaystyle \sin ^{n}(x)} {\displaystyle \sin ^{n}(x)} değerleri 0 {\displaystyle 0} {\displaystyle 0}'a yakınsayacaktır. O zaman, limit fonksiyonu, x ≠ π 2 {\displaystyle x\neq {\frac {\pi }{2}}} {\displaystyle x\neq {\frac {\pi }{2}}} noktaları için 0 {\displaystyle 0} {\displaystyle 0} olan, x = π 2 {\displaystyle x={\frac {\pi }{2}}} {\displaystyle x={\frac {\pi }{2}}} noktasında ise 1 {\displaystyle 1} {\displaystyle 1} değeri alan ve bu yüzden x = π 2 {\displaystyle x={\frac {\pi }{2}}} {\displaystyle x={\frac {\pi }{2}}} noktasında sürekli olmayan bir fonksiyon olur.

Fonksiyon uzayları açısından bakılacak olursa, düzgün limit teoremi, topolojik uzay X {\displaystyle X} {\displaystyle X}ten metrik uzay Y {\displaystyle Y} {\displaystyle Y}ye tanımlanan tüm sürekli fonksiyonların uzayı olan C ( X , Y ) {\displaystyle C(X,Y)} {\displaystyle C(X,Y)}'nin düzgün metrik altında Y X {\displaystyle Y^{X}} {\displaystyle Y^{X}} uzayının[not 1] kapalı bir altkümesi olduğunu söyler. Eğer, Y {\displaystyle Y} {\displaystyle Y} tam bir metrik uzaysa, o zaman C ( X , Y ) {\displaystyle C(X,Y)} {\displaystyle C(X,Y)} de tam bir metrik uzay olur. Dahası, Y {\displaystyle Y} {\displaystyle Y} Banach uzayı ise, o zaman, C ( X , Y ) {\displaystyle C(X,Y)} {\displaystyle C(X,Y)} uzayı düzgün norm altında Banach uzayı olur.

Teoremde, süreklilik ifadesi düzgün süreklilik ile değiştirildiğinde, düzgün limit teoremi yine geçerlidir. Diğer deyişle, X {\displaystyle X} {\displaystyle X} ve Y {\displaystyle Y} {\displaystyle Y} metrik uzaysa ve f n : X → Y {\displaystyle f_{n}:X\to Y} {\displaystyle f_{n}:X\to Y} dizisi düzgün sürekli fonksiyonlardan oluşan ve bir f {\displaystyle f} {\displaystyle f} fonksiyonuna düzgün yakınsayan bir fonksiyonlar dizisi ise, o zaman, f {\displaystyle f} {\displaystyle f} de düzgün süreklidir.

Kanıt

[değiştir | kaynağı değiştir]

f {\displaystyle f} {\displaystyle f}nin sürekliliğini kanıtlamak için, her ε > 0 {\displaystyle \varepsilon >0} {\displaystyle \varepsilon >0} sayısı ve her x ∈ X {\displaystyle x\in X} {\displaystyle x\in X} için, x {\displaystyle x} {\displaystyle x}'in bir U {\displaystyle U} {\displaystyle U} komşuluğunu bulmalıyız; öyle ki

d Y ( f ( x ) , f ( y ) ) < ε , ∀ y ∈ U {\displaystyle d_{Y}(f(x),f(y))<\varepsilon ,\qquad \forall y\in U} {\displaystyle d_{Y}(f(x),f(y))<\varepsilon ,\qquad \forall y\in U}

olsun. o zaman, keyfi bir ε > 0 {\displaystyle \varepsilon >0} {\displaystyle \varepsilon >0} sayısı verilsin. Fonksiyon dizisinin düzgün yakınsak olduğu varsayıldığı için,

d Y ( f N ( t ) , f ( t ) ) < ε 3 , ∀ t ∈ X {\displaystyle d_{Y}(f_{N}(t),f(t))<{\frac {\varepsilon }{3}},\qquad \forall t\in X} {\displaystyle d_{Y}(f_{N}(t),f(t))<{\frac {\varepsilon }{3}},\qquad \forall t\in X}

eşitsizliğini sağlayacak bir N {\displaystyle N} {\displaystyle N} sayısı vardır. Ayrıca, fonksiyon dizisindeki fonksiyonların her biri sürekli olduğu için, her x ∈ X {\displaystyle x\in X} {\displaystyle x\in X} için

d Y ( f N ( x ) , f N ( y ) ) < ε 3 , ∀ y ∈ U {\displaystyle d_{Y}(f_{N}(x),f_{N}(y))<{\frac {\varepsilon }{3}},\qquad \forall y\in U} {\displaystyle d_{Y}(f_{N}(x),f_{N}(y))<{\frac {\varepsilon }{3}},\qquad \forall y\in U}

eşitsizliğinin sağlandığı bir U {\displaystyle U} {\displaystyle U} komşuluğu vardır. Son adım olarak, üçgen eşitsizliği kullanılarak

d Y ( f ( x ) , f ( y ) ) ≤ d Y ( f ( x ) , f N ( x ) ) + d Y ( f N ( x ) , f N ( y ) ) + d Y ( f N ( y ) , f ( y ) ) < ε 3 + ε 3 + ε 3 = ε , ∀ y ∈ U {\displaystyle {\begin{aligned}d_{Y}(f(x),f(y))&\leq d_{Y}(f(x),f_{N}(x))+d_{Y}(f_{N}(x),f_{N}(y))+d_{Y}(f_{N}(y),f(y))\\&<{\frac {\varepsilon }{3}}+{\frac {\varepsilon }{3}}+{\frac {\varepsilon }{3}}=\varepsilon ,\qquad \forall y\in U\end{aligned}}} {\displaystyle {\begin{aligned}d_{Y}(f(x),f(y))&\leq d_{Y}(f(x),f_{N}(x))+d_{Y}(f_{N}(x),f_{N}(y))+d_{Y}(f_{N}(y),f(y))\\&<{\frac {\varepsilon }{3}}+{\frac {\varepsilon }{3}}+{\frac {\varepsilon }{3}}=\varepsilon ,\qquad \forall y\in U\end{aligned}}}

elde edilir. Böylelikle, kanıtın en başında gösterilmek istenen eşitsizlik elde edilmiş olur. Bu yüzden, limit fonksiyonu f {\displaystyle f} {\displaystyle f} süreklidir.

Karmaşık analizde düzgün limit teoremi

[değiştir | kaynağı değiştir]

Karmaşık analizde, düzgün limit teoreminin varsayımlarının değiştirilmiş halleriyle görülen değişik çeşitlemeleri vardır.

Teorem.[not 2] Ω {\displaystyle \Omega } {\displaystyle \Omega } karmaşık düzlemde bir bölge (açık ve bağlantılı) olsun. f n : Ω → C {\displaystyle f_{n}:\Omega \to \mathbb {C} } {\displaystyle f_{n}:\Omega \to \mathbb {C} } fonksiyon dizisindeki her bir fonksiyon holomorf ise ve bu dizi Ω {\displaystyle \Omega } {\displaystyle \Omega }nın her tıkız altkümesinde bir f : Ω → C {\displaystyle f:\Omega \to \mathbb {C} } {\displaystyle f:\Omega \to \mathbb {C} } fonksiyonuna düzgün yakınsıyorsa, o zaman f {\displaystyle f} {\displaystyle f} de Ω {\displaystyle \Omega } {\displaystyle \Omega } üzerinde holomorf olur. Üstelik, bu fonksiyon dizisindeki fonksiyonların türevlerinden oluşan ( f n ′ ) n = 1 ∞ {\displaystyle (f'_{n})_{n=1}^{\infty }} {\displaystyle (f'_{n})_{n=1}^{\infty }} dizisi de Ω {\displaystyle \Omega } {\displaystyle \Omega }nın her tıkız altkümesinde f ′ : Ω → C {\displaystyle f':\Omega \to \mathbb {C} } {\displaystyle f':\Omega \to \mathbb {C} } fonksiyonuna düzgün yakınsar.

Teorem.[not 3] Ω {\displaystyle \Omega } {\displaystyle \Omega } karmaşık düzlemde bir bölge (açık ve bağlantılı) olsun. f n : Ω → C {\displaystyle f_{n}:\Omega \to \mathbb {C} } {\displaystyle f_{n}:\Omega \to \mathbb {C} } fonksiyon dizisindeki her bir fonksiyon yalınkat[not 4] ise ve bu dizi Ω {\displaystyle \Omega } {\displaystyle \Omega }nın her tıkız altkümesinde bir f : Ω → C {\displaystyle f:\Omega \to \mathbb {C} } {\displaystyle f:\Omega \to \mathbb {C} } fonksiyonuna düzgün yakınsıyorsa, o zaman f {\displaystyle f} {\displaystyle f} de Ω {\displaystyle \Omega } {\displaystyle \Omega } üzerinde holomorf olur. Üstelik, f : Ω → C {\displaystyle f:\Omega \to \mathbb {C} } {\displaystyle f:\Omega \to \mathbb {C} } fonksiyonu ya yalınkattır ya da sabittir.

Notlar

[değiştir | kaynağı değiştir]
  1. ^ Bu uzay, kümelere teorisinde, X {\displaystyle X} {\displaystyle X}ten Y {\displaystyle Y} {\displaystyle Y}ye tanımlı bütün fonksiyonların kümesinin gösterimidir.
  2. ^ Stein, Shakarchi, ss.53-54, Theorem 5.2, Theorem 5.3
  3. ^ E. C. Titchmarsh ss.200-201, Bölüm 6.44
  4. ^ Diğer deyişle, her bir fonksiyon hem holomorf hem de birebirdir.

Kaynakça

[değiştir | kaynağı değiştir]
  • E. M. Stein, R. Shakarchi (2003). Complex Analysis (Princeton Lectures in Analysis, No. 2), Princeton University Press.
  • E. C. Titchmarsh (1939). The Theory of Functions, 2002 Reprint, Oxford Science Publications.
"https://tr.wikipedia.org/w/index.php?title=Düzgün_limit_teoremi&oldid=34211629" sayfasından alınmıştır
Kategoriler:
  • Gerçel analiz teoremleri
  • Fonksiyon uzayları topolojisi
Gizli kategori:
  • Öksüz maddeler Ekim 2024
  • Sayfa en son 06.14, 14 Kasım 2024 tarihinde değiştirildi.
  • Metin Creative Commons Atıf-AynıLisanslaPaylaş Lisansı altındadır ve ek koşullar uygulanabilir. Bu siteyi kullanarak Kullanım Şartlarını ve Gizlilik Politikasını kabul etmiş olursunuz.
    Vikipedi® (ve Wikipedia®) kâr amacı gütmeyen kuruluş olan Wikimedia Foundation, Inc. tescilli markasıdır.
  • Gizlilik politikası
  • Vikipedi hakkında
  • Sorumluluk reddi
  • Davranış Kuralları
  • Geliştiriciler
  • İstatistikler
  • Çerez politikası
  • Mobil görünüm
  • Wikimedia Foundation
  • Powered by MediaWiki
Düzgün limit teoremi
Konu ekle