Changsha Muharebesi (1941-1942)
| Changsha Muharebesi (1941–1942) | |||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| İkinci Çin-Japon Savaşı, İkinci Dünya Savaşı | |||||||
 Çinli bir asker Changsha'da hafif makineli tüfek kullanıyor, 1942 | |||||||
| |||||||
| Taraflar | |||||||
 Çin Cumhuriyeti |
 Japon İmparatorluğu | ||||||
| Komutanlar ve liderler | |||||||
|
Xue Yue |
Koreçika Anami | ||||||
| Çatışan birlikler | |||||||
|
Ulusal Devrimci Ordu |
Japon İmparatorluk Ordusu | ||||||
| Güçler | |||||||
|
300.000 |
120.000 asker | ||||||
| Kayıplar | |||||||
|
Japon iddiası: |
Japon iddiası: Çin iddiası: | ||||||
Üçüncü Çangşa Muharebesi (24 Aralık 1941 - 15 Ocak 1942; Chinese), Batı Müttefiklerine yapılan Japon saldırısı ve Pearl Harbor saldırısının ardından Japon İmparatorluk kuvvetleri tarafından Çin'de yapılan ilk büyük saldırıydı. Çin kuvvetleri onları tuzağa düşürüp kuşatmayı başardığı için saldırı Japonlar için başarısızlıkla sonuçlandı. Ağır kayıplar verdikten sonra Japon kuvvetleri geri çekilmek zorunda kaldı.[1]
Saldırı başlangıçta Çin kuvvetlerinin Hong Kong'da görev yapan İngiliz Milletler Topluluğu güçlerini takviye etmesini engellemeyi amaçlıyordu. Çin'in Eylül-Ekim 1941'deki Changsha Taarruzu'nda kendisini mağlup ettiği iddialarına öfkelenen Japon Onbirinci Ordu komutanı General Korechika Anami, başlangıçta Yirmi Üçüncü Ordu'nun Hong Kong'a saldırısını desteklemek için ordusuyla bir saldırı düzenlemeyi planlıyordu. Anami'nin ana gücü 27 piyade taburu, 10 topçu taburu ve bir topçu bataryasından oluşuyordu.[2]
Japonlar, 24 Aralık 1941'de 6. ve 40. Tümenlerin önderliğinde savaşa başlad. Japon kuvvetleri başlangıçta Çinli savunucuları geri çekilmeye zorladı. 29 Aralık 1941'de, Changsha şehrinin yetersiz savunulduğuna inanan Anami, onu ele geçirmeyi hedefe koydu. Hankou'nun güneyinden yaklaşık 31 km uzağa gitmesi gerekiyordu. Hankou-Kanton Demiryolu'nun doğusunda ve Miluo Nehri'ne ulaştı, ancak İmparatorluk Genel Karargahından gelen emirlere uymadı ve Changsha'ya doğru 35 km kadar Çin hatlarına girdi.[2] 3. ve 6. Tümenleri görevlendirdi ve güçleri şiddetli bir savunma ile karşılaşınca şaşırdı. 3. Tümen şehrin güneydoğu tarafına girdi ancak daha fazla ilerleme kaydedemedi. 4 Ocak 1942'de Onbirinci Ordu şehrin tüm önemli noktalarını işgal etti, ancak Çinlilerin karşı saldırılarıyla kuşatılma tehlikesiyle karşı karşıyaydılar.[2]
Kuşatılma ihtimali ve cephane ile erzakların azalması nedeniyle Onbirinci Orduya, 4 Ocak 1942'de geri çekilme emri verdi. Onbirinci Ordu güçleri, arka hizmet birimlerini ve yaralı personeli hem geri çekerken, dokuz Çin ordusunun saldırısıyla karşılaştı. Sadece bir kişinin hayatta kaldığı 9. Bağımsız Karma Tugay'ın 200 kişilik müfrezesi gibi bazı Japon birimleri neredeyse tamamen yok edildi.[2]
Kaynakça
[değiştir | kaynağı değiştir]- ^ Hsiung, James Chieh; Levine, Steven I. China's Bitter Victory: The War with Japan, 1937–1945, p. 158
- ^ a b c d Frank, Richard B. (2020). Tower of skulls : a history of the Asia-Pacific war, July 1937-May 1942. First. New York. s. 315. ISBN 978-1-324-00210-9. OCLC 1141201603.
