Borobudur Tapınak Kompleksleri
Endonezce: Kompleks Candi Borobudur | |
 | |
 | |
| Genel bilgiler | |
|---|---|
| Tür | Tapınak (MS 750) Dünya Mirası (1991) |
| Konum |  Magelang, Endonezya |
| Koordinatlar | 7°36′28″G 110°12′13″D / 7.60778°G 110.20361°D |
| Başlama | MS 750 |
| Tamamlanma | MS 825 |
 Kuzeybatı'dan Borobudur Tapınağı | |
| Konum | Endonezya |
| Kriter | Kültürel: i, ii, vi |
| Referans | 592 |
| Tescil | 1991 (15. oturum) |
| Bölge | Asya-Pasifik |
Borobudur Tapınağı Bileşenleri, Endonezya'nın Orta Java kentindeki üç Budist tapınağının bulunduğu Dünya Mirası Alanı'dır. Borobudur, Mendut ve Pawon'dan oluşur. Tapınaklar MS 8. ve 9. yüzyıllarda Shailendra Hanedanı döneminde düz bir hat üzerine inşa edildi.
Yogyakarta'nın Yaklaşık 40 kilometre (25 mi) kuzeybatısında yer alan Borobudur iki ikiz volkan, Sundoro - Sumbing ve Merbabu - Merapi arasındaki bir platoda yer alır.
Yerel inanışlara göre, Kedu Ovası olarak bilinen bölge bir Cava kutsal alanıdır ve yüksek tarımsal verimliliği nedeniyle 'Java bahçesi' olarak adlandırılmıştır.[1]
Müzeler
[değiştir | kaynağı değiştir]Borobudur Tapınağı Bileşenleri içinde Karmawibhangga Müzesi ve Samudra Raksa Müzesi olmak üzere iki müze bulunmaktadır.
|
Diğer arkeolojik alanlar
[değiştir | kaynağı değiştir]
Diğer Budist tapınakları ve Hindu tapınakları bölgeye dağılmış bir şekilde bulunmaktadır. En eskisi MS 732 tarihli Gunung Wukir veya Canggal Hindu tapınağıdır. Tapınak kompleksinde bulunan bir Canggal yazıtına göre, Shivaite Kralı Sanjaya, Borobudur'un yaklaşık 10 kilometre (6 mi) doğusundaki Wukir tepesinde inşa edilmesi için bir Shivalinga kutsal alanı belirledi.[2]
Mendut tapınağının doğusunda Ngawen Tapınağı bulunur.
Bir Hindu tapınağı olan Banon Tapınağı harabesi, Pawon tapınağının birkaç yüz metre kuzeyinde yer almaktadır. Pek çok taşı eksik olduğu için anıt yeniden inşa edilemedi, ancak Hindu tanrılarına adanmış birkaç taş heykel günümüze korunarak gelmiştir. Vişnu, Brahma, Şiva ve Ganeşa'ya adanmış anıtlar Jakarta'daki Endonezya Ulusal Müzesi'nde sergilenmektedir.
Ayrıca bakınız
[değiştir | kaynağı değiştir]Kaynakça
[değiştir | kaynağı değiştir]- ^ Soekmono (1976), page 1.
- ^ W. J. van der Meulen (1977). "In Search of "Ho-Ling"". Indonesia. 23: 87-112. doi:10.2307/3350886. 5 Şubat 2016 tarihinde kaynağından arşivlendi2 Ocak 2023.