Blasticidin S

Blasticidin S ökaryotik veya prokaryotik hücrelerin genetik yapısının değiştirildiği deneylerde, yeni eklenen yabancı geni bulunduran hücrelerin seçilmesini, yabancı genin bu hücreler tarafından uzun vadeli tutulmasını ve genetik olarak aktarılmasını garantilemek amacıyla kullanılan bir antibiyotiktir. Pratik uygulamada, hücrelere aktarılmak istenen yeni gen, blasticidin'e karşı dayanıklılık sağlayan genlerin bulunduğu bir vektöre klonlanır. Bu vektör daha sonra genetik yapısı değiştirilmek istenen hücrelere aktarılır. Sadece yeni geni bulunduran hücreleri seçmek için hücrelerin yaşam ortamına Blasticidin S eklenir. Blasticidin S ve yeni eklenilen genin bulunduğu plazmidi ihtiva etmeyen hücreler bir süre sonra telef olacakları için sadece istenilen hücreler seçilmiş olur.
Blasticidin S insan hücrelerini de etkili bir şekilde öldüreceği için tıbbi tedavi amaçlı kullanılamaz. Sadece hücre moleküler biyolojisi deneylerinde uygulamaları mevcuttur.

Dayanıklılık genleri

Blasticidin S'e karşı dayanıklılık kazandıran üç gen bilinmektedir:

• bls (bir çeşit asetil transferaz) enzimi. Streptoverticillum sp.'den izole edilmiştir. Bu organizma rakip organizmalara karşı biyolojik mücadele için blastiscidin salgılamaktadır. Kendisini ise bls geni sayesinde korumaktadır.
• bsr (bir blasticidin-S deaminaz) enzimi. Bacillus cereus isimli bakteriden izole edilmiştir. Başka organizmalardan elde edilen farklı bsr genleri de bilinmektedir. Ayrıntılı bilgi için lütfen Genbank listelerine bakiniz)
• BSD (farklı bir deaminaz) Aspergillus terreus'dan izole edilmiştir.

bsr ve BSD en yaygın kullanılan dayanıklılık genleridir.

Blasticidin S'in etki mekanizması

Blasticidin hem ökaryotik hem de prokaryotik hücrelerin gelişimini engeller. Protein sentezi esnasında ribozom tarafından peptid bağının kurulmasını bloke eder. Diğer bir ifadeyle, hücrelerin yeni protein üretmelerini engeller.

Kaynakça

• blasticidin.com 27 Şubat 2009 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.