Beta blokör zehirlenmesi
| Beta_blocker_toxicity | |
|---|---|
| Diğer adlar | Beta blokör toksitisesi, beta bloker aşırı dozu |
 | |
| Beta bloker toksisitesi için %20 lipid emülsiyonu kullanılabilir. | |
| Olağan başlangıcı | 2 saat içerisinde[1] |
| Uzmanlık | Acil tıp |
| Belirtiler | Yavaş kalp atış hızı, düşük kan basıncı[2] |
| Komplikasyon | Düzensiz kalp atışı, düşük kan şekeri[2] |
| Nedenleri | Kazara veya kasıtlı olarak çok fazla beta bloker kullanımı[1] |
| Ayırıcı tanı | Kalsiyum kanal blokeri toksisitesi, akut koroner sendrom, hiperkalemi[2] |
| Tedavi | Aktif kömür, tüm bağırsak yıkama, intravenöz sıvılar, sodyum bikarbonat, glukagon, yüksek doz insülin, vazopresörler, lipid emülsiyonu, [ [ekstrakorporeal membran oksijenasyonu |ECMO]][2] |
| Prognoz | Yüksek ölüm riski[3] |
| Sıklık | Nadir[2] |
Beta bloker zehirlenmesi, beta bloker olarak bilinen ilacın kazara veya bilerek çok fazla alınmasının sonucu ortaya çıkan zehirlenmedir.[1] Zehirlenme genellikle yavaş kalp atış hızına ve düşük kan basıncına neden olur.[2] Bazı beta blokerler düzensiz kalp atışına veya düşük kan şekerine de neden olabilir.[2] Belirtiler genellikle ilk iki saat içinde ortaya çıkar fakat bazı ilaç formlarında bu süre 20 saate kadar uzayabilirr.[1] Bir kişi, hemen salım sağlayan bir preparat aldıktan 6 saat sonra hiçbir semptom göstermiyorsa tıbbi olarak temiz sayılır.[4]
Beta blokerler arasında metoprolol, bisoprolol, karvedilol, propranolol ve sotalol bulunur.[2] EKG değişiklikleri PR uzaması ve geniş QRS'yi içerebilir.[2] Beta blokerlerin kan düzeylerini ölçmenin bir yararı yoktur.[2] Benzer şekilde ortaya çıkabilecek diğer durumlar arasında kalsiyum kanal blokeri toksisitesi, akut koroner sendrom ve yüksek potasyum bulunur.[2]
Tedavi, ilacın emilimini azaltmaya yönelik müdühalelerden oluşur. Bunlar arasında, yutulduktan kısa bir süre sonra ağızdan alınan aktif kömür veya uzun süreli salınımlı bir formül alındıysa tüm bağırsak irrigasyonu yer alır.[2] Kusmaya çalışmak önerilmemektedir.[2] Toksik etkileri tedavi etmek için kullanılan ilaçlar ise intravenöz sıvılar, sodyum bikarbonat, glukagon, yüksek doz insülin, vazopressörler ve lipit emülsiyonu'dur.[2] Ekstrakorporeal membran oksijenasyonu ve elektriksel uyarı da diğer seçeneklerdir.[2] Bazı beta blokerler diyalizle çıkarılabilir.[2]
Beta blokör zehirlenmesi nispeten nadir görülen bir vakadır.[2] Kalsiyum kanal blokerleri ve digoksin ile birlikte beta blokerler, aşırı dozda en yüksek ölüm oranlarından birine sahiptir.[3] 1960'larda ve 1970'lerde piyasaya sürülmüştür.[1][4]
Kaynakça
[değiştir | kaynağı değiştir]- ^ a b c d e Khalid, MM; Galuska, MA; Hamilton, RJ (January 2020). "Beta-Blocker Toxicity". StatPearls. PMID 28846217.
- ^ a b c d e f g h i j k l m n o p q Palatnick, Wesley (September 2020). "Calcium-Channel Blocker, Beta Blocker, and Digoxin Toxicity Management Strategies". www.ebmedicine.net (İngilizce). 14 May 2014 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 27 December 2020.
- ^ a b Marx, John A. Marx (2014). "Cardiovascular Drugs". Rosen's emergency medicine: concepts and clinical practice. 8th. Philadelphia, PA: Elsevier/Saunders. ss. Chapter 152. ISBN 1455706051.
- ^ a b Wall, Ron (2017). Rosen's Emergency Medicine: Concepts and Clinical Practice. 9. Elsevier. s. 1881. ISBN 978-0323354790.