Barınma hakkı
Barınma hakkı (veya konut hakkı) uygun konut ve barınak için ekonomik, sosyal ve kültürel bir insan hakkıdır. Bazı ulusal anayasalarda ve İnsan Hakları Evrensel Bildirgesi'nde ve Ekonomik, Sosyal ve Kültürel Haklar Uluslararası Sözleşmesi'nde tanınmaktadır. Barınma hakkı, BM Ekonomik, Sosyal ve Kültürel Haklar Komitesi'nin 1991 tarihli Uygun Barınma Konulu Genel Yorumunda açıkça belirtilen Uluslararası insan hakları hukukunda müstakil bir hak olarak kabul edilmektedir. ESKHS kapsamında barınma hakkının boyutları şunları içerir: hizmetlerin, altyapının, malzemelerin ve tesislerin mevcudiyeti; görev süresinin yasal güvenliği; yaşanabilirlik; ulaşılabilirlik; karşılanabilirlik; konum ve kültürel yeterlilik.
İnsan Hakları Yüksek Komiserliği ile işbirliği içinde barınma hakkını destekleyen BM İnsan Yerleşimi Programı, 1996 İstanbul anlaşması ve Habitat Gündemi'nin yeniden teyididir. İzleme sistemleri ve bilinçlendirme kampanyaları yoluyla barınma haklarını desteklemekle görevli UN-HABITAT olarak bilinir.
Tanım
[değiştir | kaynağı değiştir]Barınma hakkı, bir dizi uluslararası insan hakları belgesinde tanınmaktadır. İnsan Hakları Evrensel Beyannamesi'nin 25. maddesi barınma hakkını yeterli yaşam standardı hakkının bir parçası olarak kabul etmektedir. Şu hususları belirtmektedir;
"Herkes, kendisinin ve ailesinin sağlık ve esenliği için beslenme, giyim, barınma ve tıbbi bakım ve gerekli sosyal hizmetler dahil olmak üzere yeterli bir yaşam standardına ve işsizlik, hastalık, engellilik, dulluk, yaşlılık veya kontrolü dışındaki koşullarda geçim sıkıntısı. durumunda güvenlik hakkına sahiptir."