Büyük Adam Teorisi

Büyük Adam Teorisi, 19. yüzyılda popüler hale gelmiş tarihsel bir inceleme yaklaşımıdır. Bu teoriye göre tarih, büyük ölçüde büyük adamlar ya da kahramanlar – üstün zekâ, kahramanca cesaret, olağanüstü liderlik yetenekleri veya ilahi ilham gibi doğal özelliklere sahip, son derece etkili ve benzersiz bireyler – çerçevesinde açıklanabilir. Teori, esas olarak İskoç deneme yazarı, tarihçi ve filozof Thomas Carlyle'a atfedilmektedir. Carlyle, 1840 yılında kahramanlık üzerine bir dizi konferans vermiş ve verdiği bu konferanslar daha sonra On Heroes, Hero-Worship, & the Heroic in History (Kahramanlar, Kahramanlara Tapınmak ve Tarihte Kahramanlık Üzerine) başlığıyla yayımlanmıştır.