Atinalı Kreusa

Yunan mitolojisinde, Kreusa (Eski Yunanca: Κρέουσα Kreousa "prenses") Atinalı bir prensestir.

Aile

Kreusa, Atina Kralı Erechtheus ile Phrasimus ve Diogeneia'nın kızı olan Praxithea'nın en küçük kızıydı.^[1] Protogeneia, Pandora, Procris, Oreithyia, Chthonia,^[2] Cecrops, Pandorus ve Metion'un kız kardeşiydi.^[3] Diğer olası kardeşleri Merope,^[4] Orneus,^[5] Thespius,^[6] Eupalamus^[7] ve Sicyon idi.^[8]

Apollodoros; Achaeus ve Ion'un annesinin Kreusa, babasının Ksuthos olduğundan bahseder;^[9] muhtemelen Kreusa, Ksuthos'un kızı Diomede'ın da annesidir.^[10] Ancak Euripides'e ait olan ve Kreusa'nın önemli bir karakter olduğu Ion oyununda; Ion, Kreusa'nın Apollon'dan olma oğludur ve Ksuthos kısırdır. Ion'un Apollon ve Kreusa'nın oğlu olduğundan ayrıca Bizanslı Stephanos da bahseder.^[11] Hyginus ise Kephalos'un Hermes ve Kreusa'nın oğlu olduğunu anlatır.^[12]

Mitoloji

Kreusa, kız kardeşlerinden birinin ölmesi durumunda intihar etmeye yemin ettikleri sırada bebek olduğu için kız kardeşlerinin kaderinden kurtuldu.^[13] Genel anlatıma göre Kreusa'nın Ksuthos'tan İon, Achaeus ve Dorus isimli çocukları olmuştur.

Ancak Ion oyununda Kreusa, Ksuthos ile evlenmeden çok önce Apollon tarafından hamile bırakılmıştır. Kreusa'yı babasının öfkesinden korumak için Apollon, güçlerini hamileliğini gizlemek için kullanır. Kreusa, Apollon'un müdahalesi ile ağrısız bir şekilde çocuğunu doğurur, ancak babasından korktuğu için bebeği bir mağaraya bırakır. Apollon, Hermes'ten oğlu İon'u tapınağına getirmesini ister ve orada büyütülmesini sağlar. Kreusa bundan habersiz suçluluk duyar ve çocuğu almak için geri döner. Çocuğu bulamayınca, vahşi hayvanların bebeği yediğini sanar ve yas tutarak geri döner.

Yıllar sonra, Ksuthos Delphoi'de Apollon tapınağına bir kahine evliliği ve hala çocukları olmaması hakkında danışmaya gider ve orada Apollon Tağınağında yetişmiş Ion ile tanışır. Apollon tarafından verilen kehanet, İon'un oğlu olduğunu gösteriyor gibidir, bu yüzden Ksuthos İon'u evlat edinmeye karar verir. Kocasının kısırlığından habersiz olan Kreusa, evlat edindiği bu çocuğun, Xuthus'un geçmişteki zinasından olduğunu sanar ve genç adamı zehirlemeye çalışır, ancak Ion onun komplosunu tam zamanında anlar ve Kreusa'yı öldürmek için kovalar. Kreusa, Apollon'un sunağına sığınır ve kendisini öldürmemesini diler. Sonunda, Ion'a terk edilmiş halde bulunduğunu söyleyen ve içinde bulduğu sepeti veren Pythia'nın araya girmesiyle ve Ion'un, kendisi bebekken içinde bulunduğu sepeti tarif etmesi ile Kreusa, İon'un terk ettiği oğlu olduğunu anlar. Oyunun sonunda Athena, Kreusa ve Ksuthos'un birlikte Achaeus ve Dorus adında iki oğlu olacağına söz verir. Tanrıça, tüm bunları Ksuthos'tan bir sır olarak saklamalarını belirtir.^[14]

Kültür

1754'te William Whitehead'in Atina Kraliçesi Creusa oyunu Londra'daki Drury Lane Tiyatrosu'nda oynamıştır.

Notlar

^ Apollodorus, 3.15.1 18 Kasım 2021 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.
^ Suda s.v. Maidens, Virgins (Παρθένοι) 25 Şubat 2021 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.
^ Apollodorus, 3.15.1
^ Plutarch, Theseus 19.5
^ Pausanias, Graeciae Descriptio 2.25.6; Plutarch, Theseus 32.1; Stephanus of Byzantium, Ethnica s.v. Orneiai 10 Nisan 2021 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.
^ Diodorus Siculus, Bibliotheca historica 4.29.2
^ Diodorus Siculus, Bibliotheca historica 4.76.1
^ Pausanias, Graeciae Descriptio 2.6.5 17 Kasım 2021 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi., citing Hesiod (Ehoiai fr. 224) for Erechtheus
^ Apollodorus, 1.7.3 17 Kasım 2021 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.
^ Apollodorus, 1.9.4 17 Kasım 2021 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.
^ Stephanus of Byzantium s. v. Iōnia
^ Hyginus, Fabulae 160
^ Euripides, Ion 277
^ Euripides, Ion passim

Kaynakça

Apollodorus, Sir James George Frazer tarafından İngilizce Çeviri ile Kitaplık, FBA, FRS in 2 Volumes, Cambridge, MA, Harvard University Press; Londra, William Heinemann Ltd. 1921. ISBN 0-674-99135-4 . Perseus Digital Library'deki çevrimiçi versiyonu. 12 Nisan 2019 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi. Yunanca metin aynı web sitesinde mevcuttur 27 Şubat 2021 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi. .
Diodorus Siculus, Charles Henry Oldfather tarafından çevrilen Tarih Kütüphanesi . On iki cilt. Loeb Klasik Kitaplığı . Cambridge, Massachusetts: Harvard University Press; Londra: William Heinemann, Ltd. 1989. Cilt 3. Kitaplar 4.59–8. Bill Thayer'ın Web Sitesinde Çevrimiçi versiyon 19 Şubat 2020 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.
Diodorus Siculus, Bibliotheca Historica. Cilt 1-2 . Immanel Bekker. Ludwig Dindorf. Friedrich Vogel. aedibus BG Teubneri'de. Leipzig. 1888-1890. Yunanca metin Perseus Dijital Kütüphanesinde mevcuttur 25 Şubat 2021 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi. .
Euripides, The Complete Greek Drama, Whitney J. Oates ve Eugene O'Neill, Jr. tarafından iki cilt halinde düzenlendi. 1. İyon, Robert Potter tarafından çevrildi. New York. Rastgele ev. 1938. Perseus Digital Library'deki çevrimiçi versiyonu. 18 Nisan 2021 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.
Euripides, Euripidis Fabulae. cilt 2 . Gilbert Murray. Oxford. Clarendon Press, Oxford. 1913. Yunanca metin Perseus Dijital Kütüphanesinde mevcuttur 18 Kasım 2021 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi. .
Gaius Julius Hyginus, The Myths of Hyginus'tan Fabulae, Mary Grant tarafından çevrildi ve düzenlendi. Hümanistik Çalışmalarda Kansas Üniversitesi Yayınları. Topos Metin Projesi'nde çevrimiçi versiyon. 29 Mart 2019 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.
Lucius Mestrius Plutarchus, Bernadotte Perrin'in İngilizce Çevirisiyle Yaşıyor. Cambridge, MA. Harvard Üniversitesi Yayınları. Londra. William Heinemann Ltd. 1914. 1. Perseus Digital Library'deki çevrimiçi versiyonu. 16 Ağustos 2021 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi. Yunanca metin aynı web sitesinde mevcuttur 22 Mart 2019 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi. .
Pausanias, WHS Jones, Litt tarafından İngilizce Çeviri ile Yunanistan'ın Tanımı. D. ve HA Ormerod, MA, 4 Ciltte. Cambridge, MA, Harvard University Press; Londra, William Heinemann Ltd. 1918.0-674-99328-4 . Perseus Digital Library'deki çevrimiçi versiyon 27 Mayıs 2021 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.
Pausanias, Graeciae Descriptio. 3 cilt . Leipzig, Teubner. 1903. Yunanca metin Perseus Dijital Kütüphanesinde mevcuttur 20 Temmuz 2021 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi. .
Byzantium'lu Stephanus, Stephani Byzantii Ethnicorum quae supersunt, August Meineike (1790-1870) tarafından düzenlendi, 1849'da yayınlandı. Bu önemli antik yer adları el kitabından birkaç giriş Brady Kiesling tarafından çevrilmiştir. Topos Metin Projesi'nde çevrimiçi versiyon. 10 Nisan 2021 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.
Suida, Suda Ansiklopedisi Ross Scaife, David Whitehead, William Hutton, Catharine Roth, Jennifer Benedict, Gregory Hays, Malcolm Heath Sean M. Redmond, Nicholas Fincher, Patrick Rourke, Elizabeth Vandiver, Raphael Finkel, Frederick Williams, Carl Widstrand, Robert tarafından çevrildi Dyer, Joseph L. Rife, Oliver Phillips ve diğerleri. Topos Metin Projesi'nde çevrimiçi versiyon. 25 Şubat 2021 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.

[1] Apollodorus, 3.15.1 18 Kasım 2021 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.

[2] Suda s.v. Maidens, Virgins (Παρθένοι) 25 Şubat 2021 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.

[3] Apollodorus, 3.15.1

[4] Plutarch, Theseus 19.5

[5] Pausanias, Graeciae Descriptio 2.25.6; Plutarch, Theseus 32.1; Stephanus of Byzantium, Ethnica s.v. Orneiai 10 Nisan 2021 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.

[6] Diodorus Siculus, Bibliotheca historica 4.29.2

[7] Diodorus Siculus, Bibliotheca historica 4.76.1

[8] Pausanias, Graeciae Descriptio 2.6.5 17 Kasım 2021 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi., citing Hesiod (Ehoiai fr. 224) for Erechtheus

[9] Apollodorus, 1.7.3 17 Kasım 2021 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.

[10] Apollodorus, 1.9.4 17 Kasım 2021 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.

[11] Stephanus of Byzantium s. v. Iōnia

[12] Hyginus, Fabulae 160

[13] Euripides, Ion 277

[14] Euripides, Ion passim

[1]

[2]

[3]

[4]

[5]

[6]

[7]

[8]

[9]

[10]

[11]

[12]

[13]

[14]