Atina Tüzüğü (koruma)
Tarihi Anıtların Restorasyonuna İlişkin Atina Tüzüğü, 1931 yılında Atina’da düzenlenen Birinci Uluslararası Tarihi Anıt Mimarları ve Teknik Elemanları Kongresinde kabul edilmiş yedi maddelik bir bildirgedir.
Bildirge
[değiştir | kaynağı değiştir]Bu tüzük, söz konusu kongreye katılan mimar ve teknik uzmanlar tarafından hazırlanmıştır. Kongre, Uluslararası Müzeler Konseyi tarafından organize edilmiş ve 1931 yılında Atina'da gerçekleştirilmiştir.[1]
Bildirgenin yedi temel ilkesi şunlardır:
- restorasyon konularında danışmanlık yapacak kurumların oluşturulması,
- restorasyon projelerinin yetkin ve eleştirel biçimde değerlendirilmesinin sağlanması,
- tarihi alanların korunmasına yönelik ulusal yasaların hazırlanması,
- restorasyonu planlanmayan arkeolojik kazıların yeniden gömülmesi,
- restorasyon çalışmalarında modern teknik ve malzemelerin kullanımına izin verilmesi,
- tarihi alanların koruyucu gözetim altına alınması,
- tarihi alanların çevresinin korunması.[1]
Ayrıca bakınız
[değiştir | kaynağı değiştir]- Venedik Tüzüğü – Anıtların ve Sit Alanlarının Korunması ve Restorasyonuna İlişkin Tüzük
- Floransa Tüzüğü – ICOMOS tarafından 15 Aralık 1982'de Venedik Tüzüğü'ne ek olarak düzenlenen
- Barselona Tüzüğü – İşletmedeki Geleneksel Gemilerin Korunması ve Restorasyonuna İlişkin Avrupa Tüzüğü
- Yapı restorasyonu
- Tarihi koruma
Kaynakça
[değiştir | kaynağı değiştir]- ^ a b "The Athens Charter for the Restoration of Historic Monuments" (PDF). First International Congress of Architects and Technicians of Historic Monuments. 1931. 25 Eylül 2024 tarihinde kaynağından (PDF) arşivlendi. Erişim tarihi: 23 Kasım 2025.