Artikülasyon (müzik)
Artikülasyon, bir sesin çalınış biçimini ifade eden müzik terimi.[1]
Bir kemancı birkaç notayı tek bir yay hareketi içinde ya da ayrı yay hareketiyle çalabilir. Benzer biçimde bir trompetçi notaları yumuşak ya da sert dil ataklarıyla çalabilir. Bu türden farklara artikülasyon farkları denir.
Türkçede kullanılan artikülasyon terimleri gürlük terimleri gibi İtalyanca olup temel artikülasyon terimleri şunlardır:
- Staccato,
Staccato, notanın yazıldığı değerden kısa çalınacağını belirtir.
- Legato,
Legato, notaların birbirine bağlanarak, arada boşluk bırakmadan çalınacağını belirtir.
- Marcato,
Marcato, notaların vurgulu çalınacağını belirtir.
- Tenuto.
Tenuto, notaların tam değeri kadar, hafifçe belli ederek çalınacağını belirtir.[2]
Kaynakça
[değiştir | kaynağı değiştir]- ^ Schmidt-Jones, Catherine (14 Kasım 2013). "Articulations". Understanding Basic Music Theory. OpenStax CNX. Erişim tarihi: 24 Haziran 2019.
- ^ Adler, Samuel (2002). The Study of Orchestration (3 bas.). W. W. Norton & Company. ISBN 0-393-97572-X.
Dipnot
[değiştir | kaynağı değiştir]Genel: Çöloğlu, Emin; Arat, Deniz (2015). Terminolojiden Analize Alıştırmalı Müzik Teorisi 2. Pan Yayıncılık.
 | Müzik ile ilgili bu madde taslak seviyesindedir. Madde içeriğini genişleterek Vikipedi'ye katkı sağlayabilirsiniz. |