Ağrı eşiği

Ağrı eşiği, kronik veya geçici rahatsızlıktan dolayı oluşan ağrının zaman içerisinde hasta tarafından daha az algılanması veya ağrı duygusunun geçici bir süre algılanmamasıdır. Bir başka şekilde aynı derece rahatsızlığı olan hastalarda ağrı duygusunun farklı şiddetlerde algılanması olarak da tanımlandırılır. Örneğin bir hasta ağrıdan bayılabilirken diğeri aynı tepkileri göstermeyebilir veya çok dayak yiyen biri hiç dayak yemeyen birine göre ağrıyı daha az algılar. Ağrı eşiği sabit olmayıp kişiler ve duruma göre değişkenlik gösterir. Bu farklılıklar, psikolojik durum (stres, kaygı, depresyon gibi), genetik faktörler, cinsiyet, uyarıcının tipi ve süresi, kronik ağrı varlığı, duyarsızlaşma (adaptasyon), merkezi sinir sisteminde (omurilik, beyin) yapılan sinirsel değişim (örneğin santral duyarlılık) gibi faktörlere bağlı olarak değişebilmektedir.

Ağrı duyusu, dokularda bulunan nosiseptörler (ağrı reseptörleri) aracılığıyla uyarılabilir: bu uyarılar mekanik, termal ya da kimyasal olabilir. Bu reseptörler uyarıldığında, sinir lifi aracılığıyla sinyaller omurilik aracılığıyla beyne iletilir. Daha sonra beynin çeşitli bölgelerinde (örneğin talamus, somatosensoriyel korteks vb.) bu sinyaller yorumlanarak “acı” algısına dönüşür. Ayrıca “ağrı modülasyonu” (hem inhibisyon hem de artırma etkileri) önemli rol oynar; yani omurilik düzeyinde ya da beyin düzeyinde sinyalin baskılanması ya da güçlendirilmesi mümkündür.