2013 FA Cup finali - Vikipedi
İçeriğe atla
Ana menü
Gezinti
  • Anasayfa
  • Hakkımızda
  • İçindekiler
  • Rastgele madde
  • Seçkin içerik
  • Yakınımdakiler
Katılım
  • Deneme tahtası
  • Köy çeşmesi
  • Son değişiklikler
  • Dosya yükle
  • Topluluk portali
  • Wikimedia dükkânı
  • Yardım
  • Özel sayfalar
Vikipedi Özgür Ansiklopedi
Ara
  • Bağış yapın
  • Hesap oluştur
  • Oturum aç
  • Bağış yapın
  • Hesap oluştur
  • Oturum aç

İçindekiler

  • Giriş
  • 1 Arka plan
  • 2 Finale giden yol
    • 2.1 Manchester City
    • 2.2 Wigan Athletic
  • 3 Maç
    • 3.1 Maç öncesi
    • 3.2 Özet
      • 3.2.1 İlk yarı
      • 3.2.2 İkinci yarı
    • 3.3 Detaylar
    • 3.4 İstatistikler
  • 4 Maç sonrası
  • 5 Kaynakça
  • 6 Dış bağlantılar

2013 FA Cup finali

  • Ænglisc
  • العربية
  • Ελληνικά
  • English
  • فارسی
  • Magyar
  • Bahasa Indonesia
  • Kernowek
  • Bahasa Melayu
  • Nederlands
  • Norsk nynorsk
  • Nouormand
  • Русский
  • Scots
  • Simple English
  • ไทย
  • Українська
Bağlantıları değiştir
  • Madde
  • Tartışma
  • Oku
  • Değiştir
  • Kaynağı değiştir
  • Geçmişi gör
Araçlar
Eylemler
  • Oku
  • Değiştir
  • Kaynağı değiştir
  • Geçmişi gör
Genel
  • Sayfaya bağlantılar
  • İlgili değişiklikler
  • Kalıcı bağlantı
  • Sayfa bilgisi
  • Bu sayfayı kaynak göster
  • Kısaltılmış URL'yi al
Yazdır/dışa aktar
  • Bir kitap oluştur
  • PDF olarak indir
  • Basılmaya uygun görünüm
Diğer projelerde
  • Wikimedia Commons
  • Vikiveri ögesi
Görünüm
Vikipedi, özgür ansiklopedi
2013 FA Cup Finali
Maç Wembley Stadyumu'nda oynandı.
Etkinlik2012-13 FA Cup
Manchester City Wigan Athletic
İngiltere İngiltere
0 1
Tarih11 Mayıs 2013
YerWembley Stadyumu, Londra
Maçın oyuncusuCallum McManaman (Wigan Athletic)[1]
HakemAndre Marriner (Birmingham)[2]
Seyirci86.254[3]
← 2012
2014 →

2013 FA Cup Finali, 11 Mayıs 2013'te Londra'daki Wembley Stadyumu'nda Manchester City ile Wigan Athletic arasında oynanan ve Futbol Federasyonu (FA) tarafından organize edilen futbol maçıdır. Dünyanın en eski futbol kupası turnuvası olan FA Cup'ın (Football Association Challenge Cup) 132. finaliydi. Bu maç, Wigan Athletic'in ilk, Manchester City'nin ise onuncu FA Cup finali oldu. Finale giden yolda Manchester City; Watford, Stoke City, Leeds United, Barnsley ve Chelsea'yi mağlup etti. Wigan Athletic ise Bournemouth (bir tekrar maçı sonrası), Macclesfield Town, Huddersfield Town, Everton ve Millwall'u eledi.

Akşamın erken saatlerinde 86.254 seyirci önünde oynanan maçı hakem Andre Marriner yönetti. Gol olmayan ilk yarının ardından, Manchester City'den Pablo Zabaleta ikinci bir sarı kart görerek oyundan atıldı ve bir FA Cup finalinde kırmızı kart gören üçüncü oyuncu oldu. Uzatma dakikalarının ilk dakikasında, Wigan Athletic Shaun Maloney ile bir korner kazandı. Ben Watson, Jack Rodwell'den daha yükseğe sıçrayarak Manchester City kalecisi Joe Hart'ın üzerinden topu kafa ile ağlara gönderdi ve 1-0'lık galibiyeti sağladı. Kupa, maçın kaptanı Emmerson Boyce ve kulüp kaptanı Gary Caldwell tarafından birlikte kaldırıldı. Wigan Athletic'ten Callum McManaman Maçın adamı seçildi.

Manchester City ve yarı finaldeki rakibi Chelsea, ligdeki pozisyonları sayesinde bir sonraki sezonun UEFA Şampiyonlar Ligi'ne katılmayı zaten garantilemişlerdi. Wigan Athletic ise Millwall'a karşı kazandığı yarı finalin ardından 2013-14 UEFA Avrupa Ligi'ne katılma hakkı elde etti. Finalden iki gün sonra Manchester City, maç öncesi yayılan söylentileri doğrulayarak menajer Roberto Mancini'nin görevine son verdi. Üç gün sonra Wigan Athletic, Arsenal'a 4-1 yenilerek Premier League'den düşerek, aynı sezon hem FA Cup'ı kazanan hem de İngiliz futbolunun en üst seviyesinden küme düşen ilk kulüp oldu.

Arka plan

[değiştir | kaynağı değiştir]

Dünyanın en eski futbol kupası turnuvası olan[4][5] FA Cup, İngiliz futbolunda lig sistemindeki profesyonel ve amatör erkek futbol kulüplerinin katıldığı yıllık bir eleme usulü turnuvadır.[6] 2012-13 FA Cup finali, turnuvanın ilk kez düzenlendiği 1872 yılından bu yana oynanan 132. finaldi.[4] Manchester City, kurulduğu 1880 yılından bu yana onuncu kez bir FA Cup finaline çıkıyordu.[7] Kupayı daha önce beş kez kazanan kulüp (1904, 1934, 1956, 1969 ve 2011); dört kez de ikinci olmuştu (1926, 1933, 1955 ve 1981).[8] Öte yandan Wigan Athletic, kurulduğu 1932 yılından bu yana ilk kez bir FA Cup Finalinde yer alıyordu.[8][9]

Manchester City, normal sezon boyunca iki takım arasında oynanan her iki Premier League maçını da kazanmıştı. Kasım 2012'de DW Stadyumu'nda oynanan maçı Mario Balotelli ve James Milner'ın ikinci yarıdaki golleriyle 2-0; ertesi Nisan ayında Manchester Şehir Stadyumu'nda oynanan maçı ise Carlos Tevez'in geç gelen golüyle 1-0 kazandılar.[10][11] Final, Premier League sezonunun son iki maçından önce oynanıyordu.[12][13] O tarihte Wigan Athletic ligde on sekizinci sırada yer alırken, ikinci sıradaki Manchester City'nin 40 puan gerisindeydi.[14] Manchester City, iki takım arasındaki son yedi Premier League maçının tamamında Wigan Athletic'i mağlup etmişti.[15] City ayrıca Wigan ile önceki iki FA Cup eşleşmesini de kazanmıştı; bunlar 1971 ve 2006 yıllarında elde edilen 1-0'lık ev sahibi galibiyetleriydi.[16] Wigan Athletic'in normal sezondaki en golcü ismi, 11'i ligde ve ikisi FA Cup'ta olmak üzere 13 gol atan Arouna Koné'ydi.[17] Manchester City adına ise sezon boyunca üçü FA Cup'ta olmak üzere 15 gol atan Sergio Agüero gol yollarında başı çekiyordu.[18]

Finale giden yol

[değiştir | kaynağı değiştir]
Ayrıca bakınız: 2012-13 FA Cup

Manchester City

[değiştir | kaynağı değiştir]
Manchester City'nin finale giden yolu
Tur Rakip Skor
3. Watford (E) 3–0
4. Stoke City (D) 1–0
5. Leeds United (E) 4–0
ÇF Barnsley (E) 5–0
YF Chelsea (T) 2–1
Anahtar: (E) = Ev sahibi; (D) = Deplasman; (T) = Tarafsız saha

Bir Premier League takımı olan Manchester City, 2012-13 FA Cup'a üçüncü turdan dahil oldu ve kendi sahasında EFL Championship ekibi Watford ile eşleşti. İlk yarının ortalarında Tevez, yaklaşık 25 yard (23 m) mesafeden kullandığı bir serbest vuruşla Manchester City'yi öne geçirdi. Ardından Costel Pantilimon, Watford adına Fernando Forestieri'nin şutunu kurtardı. Devre arasından bir dakika önce Gareth Barry, bir kafa vuruşuyla Manchester City'nin farkı ikiye çıkarmasını sağladı. İkinci yarının duraklama dakikalarında, Manchester City akademi oyuncusu Rony Lopes yakın mesafeden attığı golle takımının 3-0'lık galibiyetini ilan etti.[19][20] Lopes, bu golle on yedi yıl sekiz günlükken kulüp tarihinin gol atan en genç oyuncusu oldu.[21] Manchester City, dördüncü turda bir başka Premier League ekibi olan Stoke City ile deplasmanda, Britannia Stadyumu'nda karşılaştı. Konuk ekibin uzun süreli topla oynama üstünlüğüne rağmen ilk yarı golsüz sona erdi. David Silva'nın topu Stoke kale direğinden dönerken, Tevez'in şutları kaleci Thomas Sørensen tarafından kurtarıldı ancak bitime dört dakika kala Pablo Zabaleta, Agüero'nun ortasını gole çevirdi. Manchester City maçı 1-0 kazanarak beşinci tura yükseldi ve burada Manchester Şehir Stadyumu'nda Championship ekibi Leeds United ile karşılaştı.[22]

Yaya Touré, beşinci dakikada Tevez'in pasıyla topu Leeds United kalecisi Jamie Ashdown'un yanından ağlara göndererek Manchester City'yi öne geçirdi. Daha sonra Agüero, Tom Lees tarafından düşürülünce kazanılan penaltıyı gole çevirerek farkı ikiye çıkardı. Tevez, devre arasından kısa süre sonra yakın mesafeden takımının üçüncü golünü atarken, Agüero maçın bitimine 15 dakika kala attığı golle 4-0'lık galibiyeti tescilledi.[23] Çeyrek finalde Manchester City'nin rakibi, kendi sahasında ağırladığı Championship kulübü Barnsley oldu. Tevez, on birinci dakikada Silva'nın kale direğinden dönen volesini tamamlayarak Manchester City'nin ilk golünü attı. Aleksandar Kolarov ve Tevez'in kısa aralıklarla attığı gollerle ilk yarı 3-0 sona erdi. Devre arasından beş dakika sonra Tevez, Samir Nasri'nin pasında golünü atarak hat trick yaptı. İkinci yarının ortalarında Silva, ilk şutu kaleci Luke Steele tarafından çelinen topu tamamlayarak maçın skorunu 5-0 olarak belirledi.[24] Yarı finalde Manchester City, turnuvada 1971'den beri ilk kez, son FA Cup şampiyonu Chelsea ile karşılaştı; maç tarafsız saha olan Wembley'de oynandı.[25] Devre arasından on dakika önce Manchester City öne geçti. Agüero'nun şutu Chelsea defans oyuncusu César Azpilicueta'ya çarptı ve top Nasri'nin önünde kaldı, o da topu ağlara gönderdi. Vincent Kompany devre arasından hemen önce bir şutundan sonuç alamazken, aranın üzerinden iki dakika geçtikten sonra Barry'nin ortasında Agüero, kale direğine de çarpan bir kafa vuruşuyla topu Chelsea ağlarına yolladı; kaleci Petr Čech bu pozisyonda hareketsiz kaldı. Daha sonra Demba Ba, Pantilimon'u mağlup ederek Chelsea adına farkı bire indirdi ancak maç 2-1 sona erdi ve Manchester City finale yükseldi.[26]

Wigan Athletic

[değiştir | kaynağı değiştir]
Wigan Athletic'in finale giden yolu
Tur Rakip Skor
3. Tur
Tekrar
AFC Bournemouth (E)
AFC Bournemouth (D)
1–1
1–0
4. Tur Macclesfield Town (D) 1–0
5. Tur Huddersfield Town (D) 4–1
ÇF Everton (D) 3–0
YF Millwall (T) 2–0
Anahtar: (E) = Ev sahibi; (D) = Deplasman; (T) = Tarafsız saha

Premier League ekibi Wigan Athletic'in FA Cup mücadelesi de, DW Stadyumu'nda League One ekibi AFC Bournemouth ile karşılaştıkları üçüncü turda başladı. Roberto Martínez, dört gün önce ligde oynayan takımda dokuz değişiklik yaptı.[27] Eunan O'Kane, konuk ekibi ilk yarının sonlarına doğru uzaktan attığı şutla öne geçirdi. İkinci yarıda Bournemouth üst direğine iki kez takılan Wigan Athletic, 70. dakikada Simon Francis'in ceza sahası içinde Maynor Figueroa'yı düşürmesiyle penaltı kazandı. Shwan Jalal, Jordi Gómez'in penaltı vuruşunu kurtardı ancak Gómez dönen topu tamamlayarak skoru 1-1 yaptı ve tur mücadelesinin bir tekrar maçına kalmasını sağladı.[28] On gün sonra Dean Court'ta oynanan maç tek golle çözüldü. İlk yarıda Bournemouthlu Harry Arter, topu Mauro Boselli'ye kaptırdı; Boselli'nin yaklaşık 20 yard (18 m) mesafeden şutu kalenin üst köşesine giderek Wigan Athletic'e 1-0'lık galibiyeti getirdi.[29] Dördüncü turda lig dışı takımlardan Macclesfield Town ile eşleştiler. Maçın ertelenmesini önlemek için maç sabahı Moss Rose zeminindeki karların temizlenmesi gerekti. Maçın altıncı dakikasında Thierry Audel, Callum McManaman'ı Macclesfield ceza sahası içinde düşürdü ve Gómez penaltıyı gole çevirerek Wigan Athletic'i öne geçirdi. Ev sahibi ekip, Audel'in 6 yard (5,5 m) mesafeden attığı ve Wigan Athletic'in ilk maçına çıkan kalecisi Joel Robles'in üzerine giden kafa vuruşu da dahil olmak üzere birkaç gol fırsatı yakaladı. Macclesfield'ın maçın sonlarındaki penaltı itirazları hakem tarafından reddedildi ve Wigan Athletic 1-0 kazandı. Bu galibiyet, kulübün kuruluşundan bu yana FA Cup'ta ikinci kez beşinci tura çıkmasını sağladı.[30]

Beşinci turda Wigan Athletic, Championship takımı Huddersfield Town ile deplasmanda eşleşti. McManaman, 31. dakikada James McArthur'un pasıyla topu üst köşeye göndererek konuk ekibi öne geçirdi. Devre arasından beş dakika önce, McManaman'ın ortasında Gómez'in pasını alan Koné farkı ikiye çıkardı; ardından 56. dakikada McArthur skoru 3-0 yaptı. Lee Novak, Calum Woods'un ortasında yaptığı kafa vuruşuyla Huddersfield Town adına farkı azaltsa da maçın bitimine bir dakika kala Koné kendisinin ikinci golünü atarak Wigan Athletic'in 4-1'lik galibiyetini tescilledi.[31] Çeyrek finaldeki rakipleri, Goodison Park'ta karşılaştıkları Premier League ekibi Everton oldu. Wigan Athletic ilk yarıda dört dakika içinde üç gol buldu: yarım saat geride kalırken Figueroa bir köşe vuruşunda yaptığı kafa vuruşuyla perdeyi açtı. Ardından Phil Neville'ın hatasıyla topu kapan McManaman, Everton kalecisi Ján Mucha'yı geçerek farkı ikiye çıkardı. Hemen sonrasında Gómez'in Everton kalesine gönderdiği uzak mesafeli şut maçın skorunu belirledi: 3-0. Bu galibiyet, Wigan Athletic'in kulüp tarihindeki ilk FA Cup yarı finaline çıkmasını sağladı.[32] Wigan Athletic, Wembley Stadyumu'ndaki beşinci maçında yarı finalde Championship ekibi Millwall ile karşılaştı. İlk yarıda Koné'nin ortasında topla buluşan Shaun Maloney, Millwall kalesinde David Forde'u mağlup eden bir voleyle Wigan Athletic'i öne geçirdi. Maçın bitimine on iki dakika kala hızlı gelişen bir atakta Gómez'in pasıyla buluşan McManaman, kaleci Forde'u geçerek farkı ikiye çıkardı. Wigan Athletic maçı 2-0 kazanarak kulüp tarihinin ilk FA Cup finaline yükseldi.[33]

Maç

[değiştir | kaynağı değiştir]

Maç öncesi

[değiştir | kaynağı değiştir]
Roberto Mancini
Manchester City menajeri Roberto Mancini'nin konumu, final öncesinde bir spekülasyon konusuydu.
Sahada çok sayıda performans sanatçısı ve duman makinelerinin bulunduğu bir futbol stadyumu
Maç öncesindeki müzikal ve piroteknik gösteri

Maçtan önce The Daily Telegraph'ta yer alan haberlerde, menajer Roberto Mancini'nin Manchester City'yi lig şampiyonluğunu koruma yolunda başarıya ulaştıramamasının ardından görevinden alınabileceği bildirildi. Mancini'nin halefi olarak Málaga menajeri Manuel Pellegrini'nin getirileceği öne sürüldü.[34] Karşılaşmanın hakemi, daha önce Wembley Stadyumu'nda 2010 FA Community Shield ve 2010 Football League Championship play-off finali olmak üzere iki kez görev yapmış olan Andre Marriner'dı. Marriner'ın yardımcılıklarını Stephen Child ve Simon Long yaparken, Anthony Taylor dördüncü hakem, Gary Beswick ise yedek yardımcı hakem olarak görev aldı.[2]

Manchester City, İngiliz medyası tarafından maçın mutlak favorisi olarak görülüyordu.[35][36] Wigan Athletic finalde kulübün siyah deplasman formasını giydi, deplasman takımı soyunma odasını kullandı ve stadyumun doğu tarafı kendilerine ayrıldı. Manchester City taraftarları batı tarafında yer alırken, hangi takımın hangi formayı giyeceğini belirlemek için yapılan yazı tura atışını kazanan City, kendi iç saha formasını giydi.[37] Final maçının bilet fiyatları 45 sterlinden başlıyordu; 65, 85 ve 115 sterlinlik seçeneklerin yanı sıra indirimli biletler için 10 sterlinlik bir indirim uygulanıyordu.[38] Manchester City'ye başlangıçta ayrılan 25.000 biletlik kontenjan daha sonra 31.779'a çıkarıldı; Wigan Athletic ise önce 21.000 bilet talep etti, bu sayı daha sonra 25.000 biletlik kontenjana yükseltildi.[39][40]

Medyada Pantilimon'un finalde Manchester City kalesini korumaya devam edeceği beklentisine rağmen, Pantilimon yedeğe çekildi ve yerine Joe Hart ilk 11'de başladı.[36][41] Maç öncesinde Mancini, "Bu kararı verdim çünkü bu maç için bunu istedim ama bu hiçbir şeyi değiştirmez... Costel'in iyi bir kaleci olduğunu biliyoruz," dedi.[42] Manchester City'de sakatlık sorunu bulunmuyordu; kas problemi yaşayan Touré takıma dahil edildi.[43][44] Manchester City, West Bromwich ile oynadıkları bir önceki Premier League maçına göre ilk 11'inde sekiz değişiklik yaptı; sadece Hart, Nasri ve Tevez yerlerini korudu.[42][45] Wigan Athletic'te kas yırtılmasından kurtulan Antolín Alcaraz, Gary Caldwell'in yerine ilk 11'e dönerken, Figueroa kasık sakatlığı nedeniyle kadro dışı kaldı.[42][44][46][47] Ben Watson yedeğe çekildi ve yerini Gómez'e bıraktı.[42][47] Wigan Athletic 3–4–1–2 dizilişini benimserken, Manchester City 4–2–3–1 şeklinde sahaya çıktı.[48]

Finalin başlama saati, geleneksel 15.00 yerine 17.15 olarak belirlendi. Bu durum, özellikle maçtan sonra Kuzey Batı İngiltere'ye dönüş trenini yakalamakta zorluk çeken her iki takımın taraftarları arasında tartışmaya yol açtı.[49] Manchester City Taraftar Kulübü sekreteri, "Bu durum sadece [FA'in] umursamadığını değil, aynı zamanda bilmediklerini de gösteriyor" derken; Wigan Athletic Taraftar Kulübü sözcüsü, "FA, otobüsle seyahat eden dört veya altı yaşındaki çocukların gece saat 02.00'ye kadar eve dönememe ihtimali gibi durumları düşünmüyor" şeklinde görüş belirtti.[50] Bu konu ayrıca Birleşik Krallık Avam Kamarası'nda partiler arası bir erken gün önergesine konu oldu.[51]

Wigan Athletic sahibi Dave Whelan, maç başlamadan önce takımıyla birlikte menajer Martínez'in eşliğinde sahaya çıktı.[42][52] Geleneksel maç öncesi marşı "Abide with Me", Kraliyet Filarmoni Konser Orkestrası eşliğinde müzik kuarteti Amore tarafından seslendirildi. Ulusal marş da yine Amore ve Grenadier Muhafızları Bandosu tarafından icra edildi.[53] Paralimpik futbolcu Dave Clarke ve FA başkanı David Bernstein, başlama vuruşundan önce takımlara takdim edildi.[42] Birleşik Krallık'ta maç ITV ve ESPN tarafından televizyondan canlı yayınlandı.[2]

Özet

[değiştir | kaynağı değiştir]

İlk yarı

[değiştir | kaynağı değiştir]

Wigan Athletic, yaklaşık 86.254 seyircinin önünde saat 17.15 sularında maçın başlama vuruşunu yaptı.[54] Maçın ikinci dakikasında sağ kanattan hareketlenen Zabaleta'nın ortasında, savunmaya çarpan top Silva'nın önünde kaldı. Silva'nın volesi McArthur tarafından engellendi. Ardından Agüero, Wigan Athletic ceza sahası çizgisi üzerinde Alcaraz tarafından düşürüldü ancak Tevez'in kullandığı serbest vuruş barajdan döndü; topu önünde bulan Touré'nin şutunu Robles çelmeyi başardı. Dokuzuncu dakikada Wigan Athletic'ten McManaman, Koné'den aldığı pasla sahanın sağ tarafında bir koşu yaptı. İçeri girerek yaklaşık 7 metreden vuruşunu yaptı ancak top Manchester City kalesinin yanından dışarı çıktı. Wigan Athletic bu dakikalarda bir baskı kurdu ancak 18. dakikada Silva'nın Manchester City adına vuruşu engellendi. İlk yarının ortalarına doğru Maloney'nin yaklaşık 27 metreden vuruşu hedefi bulmadı; sonrasında Matija Nastasić, Manchester City için denediği uzak mesafeli vuruşta golü bulamadı. 29. dakikada Silva'nın Wigan Athletic ceza sahasına gönderdiği pasa Tevez uzanarak vurdu ancak Robles ayağıyla kurtarış yaptı. Tevez'in Wigan Athletic ceza sahası köşesinden vuruşu çok yüksekten dışarı çıkarken, Gomez'in 23 metreden şutu Kompany tarafından engellendi. Yarının bitimine dokuz dakika kala Alcaraz sahanın ortasından ilerleyerek pasını McManaman'a verdi; McManaman, Nastasić'i geçmesine rağmen vuruşu Zabaleta tarafından bloklandı. Nasri'nin ortasında Silva'nın kafa vuruşu ise dışarı gitti. 41. dakikada Zabaleta'nın şutu engellendi ancak top Barry'nin önünde kaldı; Barry'nin falsolu vuruşunu Robles kurtardı. Devre arasından hemen önce Robles, Nasri'nin 18 metrelik şutunu da kurtarınca ilk yarı 0-0 sona erdi.[42]

İkinci yarı

[değiştir | kaynağı değiştir]
63. dakikada bulutlu gökyüzü altında dolu bir futbol stadyumu
Maçın ikinci yarısından bir kesit

Devre arasında her iki taraf da oyuncu değişikliği yapmadı ve ikinci yarının başlama vuruşunu Manchester City yaptı. İkinci yarının ikinci dakikasında McCarthy'nin şutu dışarı çıkarken, Agüero'nun gol girişimi Emmerson Boyce tarafından engellendi. Ardından Barry'nin kullandığı köşe vuruşunda Kompany'nin kafa vuruşu Wigan Athletic ağlarının üstüne çarparak dışarı gitti. 54. dakikada Manchester City, Nasri'nin yerine Milner'ı oyuna alarak maçın ilk oyuncu değişikliğini gerçekleştirdi. Maçın 60. dakikasında Zabaleta, Wigan Athletic adına atağa kalkan McManaman'a yaptığı faul sonrasında maçın ilk sarı kartını gören oyuncu oldu. 64. dakikada Gomez'in 23 metreden şutu Manchester City kalesinin üstünden dışarı çıktı; hemen ardından Kompany, hem Silva'yı hem de Gaël Clichy'yi çalımlayan McManaman'a müdahale ederek tehlikeyi önledi. Beş dakika sonra Manchester City, ikinci değişikliğini yaparak Tevez'in yerine Jack Rodwell'i oyuna sürdü. 72. dakikada Roger Espinoza, Milner'a faul yaptı; Milner'ın kullandığı serbest vuruşta Rodwell'in kafa vuruşu doğrudan Robles'in üzerine gitti. Daha sonra McManaman'a yaptığı faul nedeniyle Nastasić sarı kart gördü, ardından Maloney'nin ortası Manchester City kale direğine çarptı. 81. dakikada Wigan Athletic ilk değişikliğini yaptı ve Gomez'in yerine Ben Watson oyuna girdi. Üç dakika sonra Kompany, orta sahada Clichy'den kötü bir pas aldı ve Koné araya girdi. Koné, topu Manchester City kalesine yaklaşık 27 metre mesafede Zabaleta tarafından düşürülen McManaman'a aktardı. Sonuç olarak Zabaleta, ikinci sarı kartını görerek oyundan atıldı ve bir FA Cup finalinde ihraç edilen üçüncü oyuncu oldu. Hemen ardından Maloney'yi düşüren Barry de sarı kart gördü. Maçın son dakikasında Wigan Athletic, Maloney ile köşe vuruşu kullandı. Ön direkte Rodwell'den önce topa yükselen Watson, kafa vuruşuyla topu uzak direğin içinden ağlara göndererek Wigan Athletic'i öne geçirdi. Uzatma dakikalarının üçüncü dakikasında Robles zaman geçirdiği için sarı kart gördü ve Manchester City, Barry'nin yerine Edin Džeko'yu oyuna aldı. Bir dakika sonra bitiş düdüğü çaldı; Wigan Athletic maçı 1-0 kazanarak tarihindeki ilk FA Cup şampiyonluğunu ilan etti.[42]

Detaylar

[değiştir | kaynağı değiştir]

Manchester City v Wigan Athletic

11 Mayıs 2013
17.15 BST
Manchester City 0-1 Wigan Athletic
Rapor Watson Gol 90+1'
Wembley Stadyumu, Londra
Seyirci: 86.254
Hakem: Andre Marriner (West Midlands)[2]


Manchester City
Wigan Athletic
GK 1 İngiltere Joe Hart
RB 5 Arjantin Pablo Zabaleta Yellow cardYellow cardRed card 60', 84'
CB 4 Belçika Vincent Kompany (K)
CB 33 Sırbistan Matija Nastasić 75. dakikada sarı kart gördü 75'
LB 22 Fransa Gaël Clichy
RM 21 İspanya David Silva
CM 42 Fildişi Sahili Yaya Touré
CM 18 İngiltere Gareth Barry 87. dakikada sarı kart gördü 87' 90+2. dakikada oyundan çıktı 90+2'
LM 8 Fransa Samir Nasri 54. dakikada oyundan çıktı 54'
CF 16 Arjantin Sergio Agüero
CF 32 Arjantin Carlos Tevez 69. dakikada oyundan çıktı 69'
Yedekler:
GK 30 Romanya Costel Pantilimon
DF 6 İngiltere Joleon Lescott
DF 13 Sırbistan Aleksandar Kolarov
MF 7 İngiltere James Milner 54. dakikada oyuna girdi 54'
MF 14 İspanya Javi García
MF 17 İngiltere Jack Rodwell 69. dakikada oyuna girdi 69'
FW 10 Bosna-Hersek Edin Džeko 90+2. dakikada oyuna girdi 90+2'
T.Direktör:
İtalya Roberto Mancini
GK 1 İspanya Joel Robles 90+3. dakikada sarı kart gördü 90+3'
RB 17 Barbados Emmerson Boyce (K)
CB 33 Avusturya Paul Scharner
CB 3 Paraguay Antolín Alcaraz
LB 18 Honduras Roger Espinoza
RM 4 İrlanda James McCarthy
CM 16 İskoçya James McArthur
LM 14 İspanya Jordi Gómez 81. dakikada oyundan çıktı 81'
RF 15 İngiltere Callum McManaman
CF 2 Fildişi Sahili Arouna Koné
LF 10 İskoçya Shaun Maloney
Yedekler:
GK 26 Umman Ali Al-Habsi
DF 5 İskoçya Gary Caldwell
DF 25 İspanya Román Golobart
MF 8 İngiltere Ben Watson 81. dakikada oyuna girdi 81'
MF 20 İskoçya Fraser Fyvie
FW 9 Arjantin Franco Di Santo
FW 11 Şili Ángelo Henríquez
T.Direktör:
İspanya Roberto Martínez

Maçın adamı

  • Callum McManaman (Wigan Athletic)[1]

Maç hakemleri

  • Yardımcı hakemler:
    • Stephen Child (Londra)[2]
    • Simon Long (Cornwall)[2]
  • Dördüncü hakem: Anthony Taylor (Cheshire)[2]
  • Yedek hakem: Gary Beswick (Durham)[2]

İstatistikler

[değiştir | kaynağı değiştir]
Manchester City Wigan Athletic
Toplam şut 15 15
İsabetli şut 12 7
Topa sahip olma 52% 48%
Korner 5 3
Yapılan faul 11 5
Ofsayt 4 2
Sarı kart 3 1
Kırmızı kart 1 0

Kaynak: BBC Sport[55]

Maç sonrası

[değiştir | kaynağı değiştir]
Wigan Athletic yönetim kurulu üyeleri, takımlarının galibiyetinin ardından FA Cup kupasını tutarken

Kupa, sahaya kaptan olarak çıkan Boyce ve kulüp kaptanı Caldwell tarafından birlikte kaldırıldı.[56] Wigan Athletic'ten McManaman maçın adamı seçildi.[1] 20 Mayıs'ta Wigan Athletic, FA Cup galibiyetini kutlamak için kasabada üstü açık otobüsle şampiyonluk turu attı.[57] Zabaleta; Kevin Moran (1985 finali) ve José Antonio Reyes'ten (2005 finali) sonra bir FA Cup finalinde oyundan atılan üçüncü oyuncu oldu.[58][59][60] FA Cup şampiyonu olarak Wigan Athletic, FA Cup Ödül Fonu'ndan 1,8 milyon sterlin alırken Manchester City 900.000 sterlin kazandı.[61]

Sporting Life, bu galibiyeti Wimbledon'ın 1988 finalinde Liverpool'u mağlup etmesinden bu yana yaşanan "en büyük FA Cup finali şoku" olarak tanımladı.[62] Fox Sports, BBC Sport ve FourFourTwo gibi diğer yorumcular daha da ileri giderek bunun turnuva tarihindeki en büyük şoklardan biri olduğunu belirttiler; bahisçi William Hill de bu görüşe katıldı.[63][64][65][66] Forbes tarafından yapılan istatistiksel bir analize göre 2013 finali, FA Cup tarihindeki en büyük onuncu "sürpriz" sonuçtu.[67] Avrupa gazeteleri de bu şok edici sonuç hakkında yorumlarda bulundu; La Gazzetta dello Sport, Die Welt ve Le Figaro olayın tarihsel önemine dikkat çekti.[68][69][70] Wigan Athletic, bir sonraki Premier League maçında Emirates Stadyumu'nda Arsenal'e 4-1 mağlup oldu ve sonuç olarak Championship'e düştü. Böylece, aynı sezon içinde hem FA Cup'ı kazanan hem de İngiliz futbolunun en üst seviyesinden küme düşen ilk kulüp oldular.[71] Mancini, finalden günler sonra görevden alındı. Kulüp sahipleri gerekçe olarak "gelecek sezon Şampiyonlar Ligi'ne katılma hakkı hariç kulübün hedeflerinden hiçbirine ulaşamamış olmasını" gösterdi.[72] Yardımcısı Brian Kidd geçici olarak takımın başına geçti. City sezonu Reading deplasmanında 2-0'lık galibiyetin ardından evinde Norwich City'ye 3-2 yenilerek tamamladı ve Premier League'i ikinci sırada bitirdi.[73][74]

Manchester City ve yarı finaldeki rakibi Chelsea, ligdeki konumları sayesinde bir sonraki sezonun Şampiyonlar Ligi'ne katılmayı zaten garantiledikleri için Wigan Athletic, yarı final maçını kazanarak 2013-14 Avrupa Ligi grup aşamasında yer alma hakkını finalden önce elde etmişti.[75] Wigan, D Grubu'nu sonuncu sırada tamamlayarak eleme aşamasına geçmeyi başaramadı.[76] Pellegrini, Haziran 2013'te Mancini'nin tam zamanlı halefi olarak atandı.[77] Savunma oyuncusu Joleon Lescott daha sonra o günü şöyle anlattı: "Final sabahı biraz tuhaftı. Birlikte kahvaltı yapıyorduk ve televizyonlarda Sky Sports News'in Mancini'nin kovulacağına dair haberleri dönüyordu."[63] Haziran ayı başında Wigan'ın menajeri Martínez kulüpten ayrılarak Everton'a katıldı ve eski kulübünde yerini Owen Coyle aldı.[78][79] Final maçı, televizyonda en yüksek 9,4 milyonluk bir izleyici kitlesine ulaştı.[49] Akşamüstü başlama saatine yönelik eleştirilere rağmen BBC, 2014'ten itibaren finali yayınlamak için yaptığı yeni anlaşmanın bir parçası olarak sonraki finallerin de benzer bir saatte başlatılacağını doğruladı. Ancak yayıncı, maçın yerel sezonun son maçı olarak planlanmasını kabul etti.[49]

Her iki kulüp bir sonraki sezon her iki yerel kupada da Manchester Şehir Stadyumu'nda karşı karşıya geldi. City, şampiyonluğa giden yolda Lig Kupası üçüncü turunda Wigan'ı 5-0 mağlup etti. Ardından Wigan, FA Cup altıncı turunda City'yi bir kez daha 2-1 yenmeyi başardı[80] ancak yarı finalde, kupayı müzesine götürecek olan Arsenal'e seri penaltı atışları sonucunda yenilerek unvanını koruyamadı.[81] İki takım 2017-18 turnuvasında bir başka FA Cup eşleşmesinde daha karşılaştı. O sırada League One'da (İngiliz futbol ligi sisteminin üçüncü kademesi) yer alan Wigan, DW Stadyumu'ndaki beşinci tur mücadelesini 1-0 kazandı.[82] BBC Sport bu galibiyeti "FA Cup tarihinin en büyük dev sürprizlerinden biri" olarak nitelendirdi.[83]

Kaynakça

[değiştir | kaynağı değiştir]
  1. ^ a b c "Cup wonder for Wigan". The Football Association. 11 Mayıs 2013. 17 Mayıs 2013 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 12 Mayıs 2013.  Kaynak hatası: Geçersiz <ref> etiketi: "man of the match" adı farklı içerikte birden fazla tanımlanmış (Bkz: Kaynak gösterme)
  2. ^ a b c d e f g h "Marriner takes charge of final". The Football Association. 17 Nisan 2013. 19 Nisan 2014 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 12 Mayıs 2013. 
  3. ^ "FA Cup final - Manchester City v Wigan Athletic: live". Daily Telegraph. 11 Mayıs 2013. 9 Mart 2014 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 14 Mayıs 2013. 
  4. ^ a b "FA Cup Finals, 1872 – today". The Football Association. 13 Haziran 2017 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 9 Temmuz 2020. 
  5. ^ Blitz, Sam (3 Ağustos 2020). "Who has won the most FA Cups? The 12 most successful clubs in the world's oldest competition". FourFourTwo. 5 Ekim 2020 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 5 Ekim 2020. 
  6. ^ O'Leary 2017, s. 63.
  7. ^ "Manchester City history". Manchester City FC. 4 Ekim 2021 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 4 Ekim 2021. 
  8. ^ a b "Cup Final Results". The Football Association. 10 Temmuz 2014 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 15 Nisan 2013. 
  9. ^ "Club history". Wigan Athletic FC. 4 Ekim 2021 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 4 Ekim 2021. 
  10. ^ "Wigan Athletic v Manchester City, 28 November 2012". 11v11.com. Association of Football Statisticians. 27 Haziran 2021 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 4 Ekim 2021. 
  11. ^ "Manchester City v Wigan Athletic, 17 April 2013". 11v11.com. Association of Football Statisticians. 28 Haziran 2021 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 4 Ekim 2021. 
  12. ^ "Wigan Athletic football club match record: 2013". 11v11.com. Association of Football Statisticians. 30 Ocak 2013 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 8 Ekim 2021. 
  13. ^ "Wigan Athletic football club match record: 2013". 11v11.com. Association of Football Statisticians. 13 Aralık 2013 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 8 Ekim 2021. 
  14. ^ "Premier League table after close of play on 10 May 2013". 11v11.com. Association of Football Statisticians. 8 Ekim 2021 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 8 Ekim 2021. 
  15. ^ "FA Cup final preview: Manchester City v Wigan". BBC Sport. 11 Mayıs 2013. 13 Ekim 2021 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 13 Ekim 2021. 
  16. ^ "Manchester City football club: record v Wigan Athletic". 11v11.com. Association of Football Statisticians. 26 Eylül 2019 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 22 Haziran 2021. 
  17. ^ "Wigan squad details – 2012/2013 – Player appearances". Soccerbase. Centurycomm. 11 Nisan 2016 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 23 Haziran 2021. 
  18. ^ "Man City squad details – 2012/2013 – Player appearances". Soccerbase. Centurycomm. 4 Ekim 2021 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 23 Haziran 2021. 
  19. ^ "Man City 3–0 Watford". BBC Sport. 5 Ocak 2013. 8 Ocak 2013 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 17 Nisan 2013. 
  20. ^ "Manchester City 3–0 Watford". Eurosport. 5 Ocak 2013. 25 Haziran 2021 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 23 Haziran 2021. 
  21. ^ Curtis, Simon (9 Ekim 2013). "A young star with a bright future – Marcos Lopes". ESPN. 25 Haziran 2021 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 23 Haziran 2021. 
  22. ^ Magowan, Alistair (5 Ocak 2013). "Stoke 0–1 Man City". BBC Sport. 18 Şubat 2013 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 17 Nisan 2013. 
  23. ^ McNulty, Phil (17 Şubat 2013). "Man City 4–0 Leeds United". BBC Sport. 14 Nisan 2013 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 17 Nisan 2013. 
  24. ^ Bevan, Chris (9 Mart 2013). "Man City 5–0 Barnsley". BBC Sport. 14 Nisan 2013 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 17 Nisan 2013. 
  25. ^ Bagchi, Rob (12 Nisan 2013). "Chelsea and Manchester City bring rarity value to FA Cup semi-final". The Guardian. 19 Nisan 2014 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 17 Nisan 2013. 
  26. ^ McNulty, Phil (14 Nisan 2013). "Chelsea 1–2 Man City". BBC Sport. 17 Nisan 2013 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 17 Nisan 2013. 
  27. ^ Hughes, Si (5 Ocak 2013). "Wigan Athletic 1 Bournemouth 1: match report"Ücretli abonelik gerekli. The Daily Telegraph. 8 Ocak 2013 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 15 Nisan 2013. 
  28. ^ "Wigan 1–1 Bournemouth". BBC Sport. 5 Ocak 2013. 8 Ocak 2013 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 9 Mayıs 2013. 
  29. ^ Hassan, Nabil (15 Ocak 2013). "Bournemouth 0–1 Wigan". BBC Sport. 1 Nisan 2013 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 9 Mayıs 2013. 
  30. ^ Bevan, Chris (26 Ocak 2013). "Macclesfield 0–1 Wigan". BBC Sport. 17 Şubat 2013 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 16 Nisan 2013. 
  31. ^ Magowan, Alistair (17 Şubat 2013). "Huddersfield 1–4 Wigan". BBC Sport. 2 Nisan 2013 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 9 Mayıs 2013. 
  32. ^ McNulty, Phil (9 Mart 2013). "Everton 0–3 Wigan". BBC Sport. 14 Nisan 2013 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 9 Mayıs 2013. 
  33. ^ McNulty, Phil (13 Nisan 2013). "Millwall 0–2 Wigan". BBC Sport. 22 Nisan 2013 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 9 Mayıs 2013. 
  34. ^ Ogden, Mark; Bascombe, Chris (10 Mayıs 2013). "Manchester City manager Roberto Mancini on the brink as club close in on Malaga's Manuel Pellegrini". The Daily Telegraph. 12 Kasım 2020 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 24 Haziran 2021.  Geçersiz |url-erişimi=abonelik (yardım)
  35. ^ Jackson, Jamie (11 Mayıs 2013). "Manchester City v Wigan Athletic Today 5.15pm ESPN & ITV". The Guardian. s. 10. 25 Haziran 2021 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 24 Haziran 2021.  Bilinmeyen parametre |vasıtasıyla= görmezden gelindi (yardım); Geçersiz |url-erişimi=abonelik (yardım)
  36. ^ a b Ley, John (11 Mayıs 2013). "Manchester City v Wigan Athletic: FA Cup final match preview". The Daily Telegraph. s. 10. 24 Haziran 2021 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 24 Haziran 2021.  Bilinmeyen parametre |vasıtasıyla= görmezden gelindi (yardım); Geçersiz |url-erişimi=abonelik (yardım)
  37. ^ "Latics in black for final". Wigan Athletic FC. 16 Nisan 2013. 20 Nisan 2013 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 17 Nisan 2013. 
  38. ^ "2013 FA Cup Final Ticket Prices". Futbol Birliği. 17 Nisan 2013. 19 Nisan 2014 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 24 Nisan 2013. 
  39. ^ "FA Cup Final – Updated ticket information". Manchester City FC. 3 Mayıs 2013. 5 Mayıs 2013 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 24 Nisan 2013. 
  40. ^ "FA Cup Final Ticket Details". Wigan Athletic FC. 17 Nisan 2013. 20 Nisan 2013 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 24 Nisan 2013. 
  41. ^ Bevan, Chris (10 Mayıs 2013). "FA Cup final: Man City's Costel Pantilimon set to get big chance". BBC Sport. 24 Mayıs 2021 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 24 Haziran 2021. 
  42. ^ a b c d e f g h Steinberg, Jacob (11 Mayıs 2013). "Manchester City v Wigan: FA Cup final – as it happened". The Guardian. 19 Ocak 2021 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 24 Haziran 2021. 
  43. ^ Jackson, Jamie (10 Mayıs 2013). "Manchester City v Wigan Athletic: squad sheets". The Guardian. 4 Ekim 2015 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 6 Ekim 2021. 
  44. ^ a b Jackson, Jamie (6 Mayıs 2013). "Yaya Touré should be fit for FA Cup final despite muscle fatigue". The Guardian. 6 Ekim 2021 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 6 Ekim 2021. 
  45. ^ "Manchester City v West Bromwich Albion, 07 May 2013". Association of Football Statisticians. 9 Ekim 2021 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 13 Ekim 2021.  Bilinmeyen parametre |web sitesi= görmezden gelindi (yardım)
  46. ^ Whalley, Mike (28 Eylül 2013). "Antolin Alcaraz suffers new setback". ESPN. 14 Aralık 2019 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 6 Ekim 2021. 
  47. ^ a b "Wigan Athletic v Swansea City, 07 May 2013". Association of Football Statisticians. 9 Ekim 2021 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 13 Ekim 2021.  Bilinmeyen parametre |web sitesi= görmezden gelindi (yardım)
  48. ^ Kay, Oliver (13 Mayıs 2013). "Wigan's fairytale triumph rekindles fading romance". The Times. ss. 90-91. 25 Haziran 2021 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 24 Haziran 2021.  Bilinmeyen parametre |vasıtasıyla= görmezden gelindi (yardım); Geçersiz |url-erişimi=abonelik (yardım)
  49. ^ a b c Jacob, Gary (18 Temmuz 2013). "FA Cup Final maintains its evening slot in BBC deal". The Times. 8 Ekim 2021 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 8 Ekim 2021. 
  50. ^ Riach, James (17 Nisan 2013). "Manchester City and Wigan fans slam FA over train travel claim". The Guardian. 21 Ekim 2015 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 8 Ekim 2021. 
  51. ^ "FA Cup". Birleşik Krallık Parlamentosu. 8 Ekim 2021 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 8 Ekim 2021. 
  52. ^ Rostance, Tom (11 Mayıs 2013). "2013 FA Cup Final: As it happened". BBC Sport. 11 Haziran 2013 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 15 Mayıs 2013. 
  53. ^ "2013 FA Cup Final day schedule". Futbol Birliği. 11 Mayıs 2013. 11 Haziran 2013 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 15 Mayıs 2013. 
  54. ^ "Manchester City v Wigan Athletic, 11 May 2013". Association of Football Statisticians. 20 Nisan 2017 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 25 Haziran 2021.  Bilinmeyen parametre |web sitesi= görmezden gelindi (yardım)
  55. ^ McNulty, Phil (11 Mayıs 2013). "Man City 0-1 Wigan". BBC Sport. British Broadcasting Corporation. 2 Mart 2014 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 11 Mayıs 2013. 
  56. ^ Stone, Simon (19 Haziran 2013). "FA Cup final to take place after the end of the Premier League season". The Independent. 24 Haziran 2021 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 24 Haziran 2021.  Geçersiz |url-erişimi=kayıt (yardım)
  57. ^ "Wigan Athletic in FA Cup bus parade". BBC News. 20 Mayıs 2013. 10 Ağustos 2013 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 24 Haziran 2021. 
  58. ^ Bloom, Ben (11 Mayıs 2013). "FA Cup final – Manchester City v Wigan Athletic: live". The Daily Telegraph. 12 Mayıs 2013 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 12 Mayıs 2013.  Geçersiz |url-erişimi=abonelik (yardım)
  59. ^ Hodgson, Guy (15 Mayıs 1995). "Mistake that almost cost Moran a medal". The Independent. 8 Mart 2016 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 5 Ekim 2021.  Geçersiz |url-erişimi=kayıt (yardım)
  60. ^ "Arsenal 0–0 Man Utd (aet)". BBC Sport. 21 Mayıs 2005. 14 Ağustos 2017 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 5 Ekim 2021. 
  61. ^ "2013 FA Cup Final". Wembley Stadyumu. 11 Mayıs 2013. 19 Nisan 2014 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 24 Nisan 2013. 
  62. ^ "Wigan Athletic stun Manchester City to win the FA Cup for the first time in their history – on this day in 2013". Sporting Life. Press Association. 11 Mayıs 2020. 4 Ekim 2021 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 4 Ekim 2021. 
  63. ^ a b Bevan, Chris (11 Mayıs 2020). "The inside story of Wigan's win over Manchester City in the 2013 final". BBC Sport. 9 Kasım 2020 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 24 Haziran 2021. 
  64. ^ Hautmann, Thomas (18 Şubat 2017). "The 10 biggest Cinderella runs in FA Cup history". Fox Sports. 18 Eylül 2017 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 4 Ekim 2021. 
  65. ^ McKenzie, Alasdair (11 Ocak 2021). "The 26 greatest cup shocks in English football history". FourFourTwo. 23 Ocak 2021 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 4 Ekim 2021. 
  66. ^ "The biggest FA Cup upsets in history". William Hill. 24 Mart 2021. 24 Ocak 2021 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 4 Ekim 2021. 
  67. ^ Reade, James (1 Ocak 2021). "What Are The Biggest Shocks England's FA Cup Has Ever Produced?". Forbes. 26 Şubat 2021 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 4 Ekim 2021. 
  68. ^ Cantalupi, Stefano (11 Mayıs 2013). "Il Wigan fa la storia: FA Cup ai Latics!" [Wigan tarih yazıyor: FA Cup Latics'in!]. La Gazzetta dello Sport (İtalyanca). 28 Temmuz 2013 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 4 Ekim 2021. 
  69. ^ "Wigan gewinnt sensationell FA-Cup gegen ManCity" [Wigan, ManCity'ye karşı sansasyonel bir şekilde FA Cup'ı kazandı]. Die Welt (Almanca). Agence France-Presse. 11 Mayıs 2013. 4 Ekim 2021 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 4 Ekim 2021. 
  70. ^ Desbuissons, Julien (12 Mayıs 2013). "City tombe de haut face à Wigan" [City, Wigan karşısında yüksekten düştü]. Le Figaro (Fransızca). 4 Ekim 2021 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 4 Ekim 2021. 
  71. ^ "Arsenal 4–1 Wigan". BBC Sport. 14 Mayıs 2013. 6 Mart 2021 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 24 Haziran 2021. 
  72. ^ "Roberto Mancini: Manchester City sack manager". BBC Sport. 14 Mayıs 2013. 2 Mayıs 2021 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 24 Haziran 2021. 
  73. ^ Rose, Gary (14 Mayıs 2013). "Reading 0–2 Manchester City". BBC Sport. 13 Ocak 2020 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 24 Haziran 2021. 
  74. ^ Shemilt, Stephan (19 Mayıs 2013). "Manchester City 2–3 Norwich City". BBC Sport. 12 Kasım 2020 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 24 Haziran 2021. 
  75. ^ "FA Cup final to see Wigan write new chapter". UEFA. 15 Nisan 2013. 1 Mayıs 2013 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 16 Nisan 2013. 
  76. ^ Rose, Gary (12 Aralık 2013). "NK Maribor 2–1 Wigan Athletic". BBC Sport. 20 Ekim 2014 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 12 Temmuz 2021. 
  77. ^ "Manuel Pellegrini: Manchester City appoint Chilean as manager". BBC Sport. 14 Haziran 2013. 18 Ocak 2016 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 24 Haziran 2021. 
  78. ^ Hunter, Andy (5 Haziran 2013). "Roberto Martínez says his aim is to take Everton into the Champions League". The Guardian. 26 Mayıs 2021 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 8 Ekim 2021. 
  79. ^ "Owen Coyle: Wigan Athletic name former Bolton boss as manager". BBC Sport. 14 Haziran 2013. 14 Haziran 2021 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 8 Ekim 2021. 
  80. ^ "Manchester City v Wigan Athletic, 09 March 2014". Association of Football Statisticians. 12 Temmuz 2021 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 12 Temmuz 2021.  Bilinmeyen parametre |web sitesi= görmezden gelindi (yardım)
  81. ^ McNulty, Phil (12 Nisan 2014). "Wigan Athletic 1–1 Arsenal aet (2–4 on pens)". BBC Sport. 28 Haziran 2018 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 6 Ekim 2021. 
  82. ^ "Wigan Athletic v Manchester City, 19 February 2018". Association of Football Statisticians. 12 Temmuz 2021 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 12 Temmuz 2021.  Bilinmeyen parametre |web sitesi= görmezden gelindi (yardım)
  83. ^ "FA Cup: Just how big was Wigan's victory over Manchester City?". BBC Sport. 20 Şubat 2018. 13 Haziran 2021 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 4 Ekim 2021. 
  • O'Leary, Leanne (2017). Employment and Labour Relations Law in the Premier League, NBA and International Rugby Union. Springer. ISBN 978-9-462-65158-6. 

Dış bağlantılar

[değiştir | kaynağı değiştir]
  • Resmi Maç özeti9 Haziran 2013 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.
  • g
  • t
  • d
FA Cup
Sezonlar
  • 1871-72
  • 1872-73
  • 1873-74
  • 1874-75
  • 1875-76
  • 1876-77
  • 1877-78
  • 1878-79
  • 1879-80
  • 1880-81
  • 1881-82
  • 1882-83
  • 1883-84
  • 1884-85
  • 1885-86
  • 1886-87
  • 1887-88
  • 1888-89
  • 1889-90
  • 1890-91
  • 1891-92
  • 1892-93
  • 1893-94
  • 1894-95
  • 1895-96
  • 1896-97
  • 1897-98
  • 1898-99
  • 1899-00
  • 1900-01
  • 1901-02
  • 1902-03
  • 1903-04
  • 1904-05
  • 1905-06
  • 1906-07
  • 1907-08
  • 1908-09
  • 1909-10
  • 1910-11
  • 1911-12
  • 1912-13
  • 1913-14
  • 1914-15
  • 1919-20
  • 1920-21
  • 1921-22
  • 1922-23
  • 1923-24
  • 1924-25
  • 1925-26
  • 1926-27
  • 1927-28
  • 1928-29
  • 1929-30
  • 1930-31
  • 1931-32
  • 1932-33
  • 1933-34
  • 1934-35
  • 1935-36
  • 1936-37
  • 1937-38
  • 1938-39
  • 1945-46
  • 1946-47
  • 1947-48
  • 1948-49
  • 1949-50
  • 1950-51
  • 1951-52
  • 1952-53
  • 1953-54
  • 1954-55
  • 1955-56
  • 1956-57
  • 1957-58
  • 1958-59
  • 1959-60
  • 1960-61
  • 1961-62
  • 1962-63
  • 1963-64
  • 1964-65
  • 1965-66
  • 1966-67
  • 1967-68
  • 1968-69
  • 1969-70
  • 1970-71
  • 1971-72
  • 1972-73
  • 1973-74
  • 1974-75
  • 1975-76
  • 1976-77
  • 1977-78
  • 1978-79
  • 1979-80
  • 1980-81
  • 1981-82
  • 1982-83
  • 1983-84
  • 1984-85
  • 1985-86
  • 1986-87
  • 1987-88
  • 1988-89
  • 1989-90
  • 1990-91
  • 1991-92
  • 1992-93
  • 1993-94
  • 1994-95
  • 1995-96
  • 1996-97
  • 1997-98
  • 1998-99
  • 1999-00
  • 2000-01
  • 2001-02
  • 2002-03
  • 2003-04
  • 2004-05
  • 2005-06
  • 2006-07
  • 2007-08
  • 2008-09
  • 2009-10
  • 2010-11
  • 2011-12
  • 2012-13
  • 2013-14
  • 2014-15
  • 2015-16
  • 2016-17
  • 2017-18
  • 2018-19
  • 2019-20
  • 2020-21
  • 2021-22
  • 2022-23
  • 2023-24
  • 2024-25
  • 2025-26
Eleme turları
  • 1888-89
  • 1889-90
  • 1890-91
  • 1891-92
  • 1892-93
  • 1893-94
  • 1894-95
  • 1895-96
  • 1896-97
  • 1897-98
  • 1898-99
  • 1899-00
  • 1900-01
  • 1901-02
  • 1902-03
  • 1903-04
  • 1904-05
  • 1905-06
  • 1906-07
  • 1907-08
  • 1908-09
  • 1909-10
  • 1910-11
  • 1911-12
  • 1912-13
  • 1913-14
  • 1914-15
  • 1919-20
  • 1920-21
  • 1921-22
  • 1922-23
  • 1923-24
  • 1924-25
  • 1925-26
  • 1926-27
  • 1927-28
  • 1928-29
  • 1929-30
  • 1930-31
  • 1931-32
  • 1932-33
  • 1933-34
  • 1934-35
  • 1935-36
  • 1936-37
  • 1937-38
  • 1938-39
  • 1945-46
  • 1946-47
  • 1947-48
  • 1948-49
  • 1949-50
  • 1950-51
  • 1951-52
  • 1952-53
  • 1953-54
  • 1954-55
  • 1955-56
  • 1956-57
  • 1957-58
  • 1958-59
  • 1959-60
  • 1960-61
  • 1961-62
  • 1962-63
  • 1963-64
  • 1964-65
  • 1965-66
  • 1966-67
  • 1967-68
  • 1968-69
  • 1969-70
  • 1970-71
  • 1971-72
  • 1972-73
  • 1973-74
  • 1974-75
  • 1975-76
  • 1976-77
  • 1977-78
  • 1978-79
  • 1979-80
  • 1980-81
  • 1981-82
  • 1982-83
  • 1983-84
  • 1984-85
  • 1985-86
  • 1986-87
  • 1987-88
  • 1988-89
  • 1989-90
  • 1990-91
  • 1991-92
  • 1992-93
  • 1993-94
  • 1994-95
  • 1995-96
  • 1996-97
  • 1997-98
  • 1998-99
  • 1999-00
  • 2000-01
  • 2001-02
  • 2002-03
  • 2003-04
  • 2004-05
  • 2005-06
  • 2006-07
  • 2007-08
  • 2008-09
  • 2009-10
  • 2010-11
  • 2011-12
  • 2012-13
  • 2013-14
  • 2014-15
  • 2015-16
  • 2016-17
  • 2017-18
  • 2018-19
  • 2019-20
  • 2020-21
  • 2021-22
  • 2022-23
  • 2023-24
  • 2024-25
  • 2025-26
Finaller
  • 1872
  • 1873
  • 1874
  • 1875
  • 1876
  • 1877
  • 1878
  • 1879
  • 1880
  • 1881
  • 1882
  • 1883
  • 1884
  • 1885
  • 1886
  • 1887
  • 1888
  • 1889
  • 1890
  • 1891
  • 1892
  • 1893
  • 1894
  • 1895
  • 1896
  • 1897
  • 1898
  • 1899
  • 1900
  • 1901
  • 1902
  • 1903
  • 1904
  • 1905
  • 1906
  • 1907
  • 1908
  • 1909
  • 1910
  • 1911
  • 1912
  • 1913
  • 1914
  • 1915
  • 1920
  • 1921
  • 1922
  • 1923
  • 1924
  • 1925
  • 1926
  • 1927
  • 1928
  • 1929
  • 1930
  • 1931
  • 1932
  • 1933
  • 1934
  • 1935
  • 1936
  • 1937
  • 1938
  • 1939
  • 1946
  • 1947
  • 1948
  • 1949
  • 1950
  • 1951
  • 1952
  • 1953
  • 1954
  • 1955
  • 1956
  • 1957
  • 1958
  • 1959
  • 1960
  • 1961
  • 1962
  • 1963
  • 1964
  • 1965
  • 1966
  • 1967
  • 1968
  • 1969
  • 1970
  • 1971
  • 1972
  • 1973
  • 1974
  • 1975
  • 1976
  • 1977
  • 1978
  • 1979
  • 1980
  • 1981
  • 1982
  • 1983
  • 1984
  • 1985
  • 1986
  • 1987
  • 1988
  • 1989
  • 1990
  • 1991
  • 1992
  • 1993
  • 1994
  • 1995
  • 1996
  • 1997
  • 1998
  • 1999
  • 2000
  • 2001
  • 2002
  • 2003
  • 2004
  • 2005
  • 2006
  • 2007
  • 2008
  • 2009
  • 2010
  • 2011
  • 2012
  • 2013
  • 2014
  • 2015
  • 2016
  • 2017
  • 2018
  • 2019
  • 2020
  • 2021
  • 2022
  • 2023
  • 2024
  • 2025
  • 2026
  • Finaller
  • Kazanan teknik direktörler
  • g
  • t
  • d
Manchester City maçları
FA Cup finalleri
  • 1904
  • 1926
  • 1933
  • 1934
  • 1955
  • 1956
  • 1969
  • 1981
  • 2011
  • 2013
  • 2019
  • 2023
  • 2024
  • 2025
EFL Cup finalleri
  • 1970
  • 1974
  • 1976
  • 2014
  • 2016
  • 2018
  • 2019
  • 2020
  • 2021
  • 2026
FA Community Shield
  • 1934
  • 1937
  • 1956
  • 1968
  • 1969
  • 1972
  • 1973
  • 2011
  • 2012
  • 2014
  • 2018
  • 2019
  • 2021
  • 2022
  • 2023
  • 2024
UEFA Şampiyonlar Ligi finalleri
  • 2021
  • 2023
UEFA Süper Kupası
  • 2023
Full Members' Cup finalleri
  • 1986
Kupa Galipleri Kupası finalleri
  • 1970
Play-off finalleri
  • 1999 (Second Division)
Diğer maçlar
  • Manchester United FC 4-3 Manchester City FC (2009)
  • g
  • t
  • d
Wigan Athletic FC maçları
FA Cup finalleri
  • 2013
Lig Kupası finalleri
  • 2006
FA Community Shield
  • 2013
FA Trophy finalleri
  • 1973
Football League Trophy finalleri
  • 1985
  • 1999
Football League play-off finalleri
  • 2000 Second Division
"https://tr.wikipedia.org/w/index.php?title=2013_FA_Cup_finali&oldid=37037122" sayfasından alınmıştır
Kategoriler:
  • 2012-13 sezonunda İngiltere'de futbol
  • FA Cup finalleri
  • Manchester City FC maçları
  • Wigan Athletic FC maçları
Gizli kategoriler:
  • Kaynak gösterme hatası bulunan maddeler
  • KB1 hataları: geçersiz parametre değeri
  • Desteklenmeyen parametre içeren kaynak kullanan sayfalar
  • Hatalı futbol formalarına sahip maddeler
  • Webarşiv şablonu wayback bağlantıları
  • Sayfa en son 04.02, 16 Nisan 2026 tarihinde değiştirildi.
  • Metin Creative Commons Atıf-AynıLisanslaPaylaş Lisansı altındadır ve ek koşullar uygulanabilir. Bu siteyi kullanarak Kullanım Şartlarını ve Gizlilik Politikasını kabul etmiş olursunuz.
    Vikipedi® (ve Wikipedia®) kâr amacı gütmeyen kuruluş olan Wikimedia Foundation, Inc. tescilli markasıdır.
  • Gizlilik politikası
  • Vikipedi hakkında
  • Sorumluluk reddi
  • Hukuk & Güvenlik İletişim Noktaları
  • Davranış Kuralları
  • Geliştiriciler
  • İstatistikler
  • Çerez politikası
  • Mobil görünüm
  • Wikimedia Foundation
  • Powered by MediaWiki
2013 FA Cup finali
Konu ekle