Şeref Hanım
Şeref Hanım, (d.1809-ö.1861) Türk şair.[1]
1809'da İstanbul'da doğdu. Şair ve kültürlü bir ailenin kızıdır. Kadirî ve Mevlevî tarikatlarına girdiği bilinmektedir. Sıkıntılarla dolu bir yaşam sürmüştür. Padişah II. Mahmud ve Valide Sultan'a yazdığı şiirlerinde bu sıkıntıları anlatır. Geleneksel kalıplar içinde kalan şiirleri sadelikleri ve düzgün anlatımlarıyla dikkat çekmektedir. Bir divanı vardır.1861'de yaşamını yitirmiştir.
Eserlerinden Bir Örnek
[değiştir | kaynağı değiştir]GAZEL
Dildeki dag-i füruzanım ile eğlenirim
Geceler kendi çerağanım ile eğlenirim
Ederim ziver-i aguş-ı hayalim yâri
Daima hidmet-i mihmanım ile eğlenirim
Söyletip çektiğini şuh-i cefakarından
Sergüzeşt-i dil-i nalanım ile eğlenirim
Komaz avare vü tenha beni manend-i safa
Yine derd-ü gam-i cananım ile eğlenirim
Dest-i ahım dokunup saz-i derunun teline
Nağme-i nale vü efganım ile eğlenirim
Söyleyip serdi-i mihnetle nice taze gazel
Şeref eş'ar-i perişanım ile eğlenirim
Kaynakça
[değiştir | kaynağı değiştir]- ^ "TEİS - Şeref Hanım". 4 Temmuz 2023 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 4 Temmuz 2023.