Şasi üzerine gövde
.jpg)
Şasi üzerine gövde, ayrı bir gövdenin, güç aktarma organını (motor ve aktarma organları ) taşıyan ve tekerleklerin ve süspansiyonlarının, frenlerin ve direksiyonun monte edildiği güçlü ve nispeten sağlam bir araç şasisi veya şasesi üzerine monte edildiği geleneksel bir motorlu taşıt inşa yöntemidir. Bu, otomobillerin ilk kullanılan üretim yöntemi iken, şasi üstü gövde konstrüksiyonu günümüzde çoğunlukla pikap kamyonetler, büyük SUV'ler ve ağır kamyonlar için kullanılmaktadır.
Gövde Philadelphia'daki Edward G Budd Manufacturing Company tarafından John ve Horace Dodge için yapılmıştır [1]
Ford Model T, at arabalarından gövde üstü şasi geleneğini sürdürerek hareketli bir montaj hattında yüksek hacimli üretimi kolaylaştırmaya yardımcı oldu.[2] Çelik merdiven ve X şasi kullanımı, çok sayıda aracın aynı şasiyi ve aktarma organlarını paylaşmasına olanak tanırken, gövde ve iç mekanda yapılan değişiklikleri nispeten kolaylaştırarak maliyetleri düşürdü ve tasarım süresini en aza indirdi. Zamanla, tek gövdeli yapı teknolojisi ekonomik olarak uygulanabilir hale geldi ve son yıllarda bilgisayar destekli tasarımla desteklendi.[3] Ayrıca, modern konforlar, lüks ve güçlendirilmiş özellikler ve araçlardaki kapsamlı güvenlik takviyeleri, aracın ağırlığını önemli ölçüde artırdı, bu ağırlık sorununun tek parça gövde yapısıyla telafi edilebilmesi avantajlı olduğu kanıtlandı.
Kaynakça
[değiştir | kaynağı değiştir]- ^ page 106, George A Oliver, A History of Coachbuilding, Cassell, London, 1962
- ^ Great Moments in Body-on-Frame Car Construction 18 Ağustos 2016 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi. WSJ, May 2, 2014
- ^ Sawyer, Christopher A. (2 Haziran 2009). "Framing the question | Automotive Design & Production | Find Articles at BNET". Findarticles.com. 11 Şubat 2009 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 8 Aralık 2009.