İzotop seyreltme
Numuneye izotopik olarak değiştirilmiş bir standardın eklenmesi, analitin doğal izotopik bileşimini değiştirir. Ortaya çıkan izotopik bileşimi ölçerek, numunede bulunan analit miktarını hesaplamak mümkündür.
İzotop seyreltme analizi, kimyasal maddelerin miktarını belirleme yöntemidir. En basit anlayışıyla, izotop seyreltme yöntemi, analiz edilen numuneye izotopik olarak zenginleştirilmiş bilinen madde miktarlarının eklenmesini içerir. İzotopik standardın numune ile karıştırılması, standardın izotopik zenginleşmesini etkin bir şekilde "seyreltir" ve bu, izotop seyreltme yönteminin temelini oluşturur. Standart (izotopik olarak zenginleştirilmiş analit formu) doğrudan numuneye eklendiğinden, izotop seyreltme bir dahili standardizasyon yöntemi olarak sınıflandırılır. Ek olarak, sinyal yoğunluğuna dayanan geleneksel analitik yöntemlerin aksine, izotop seyreltme sinyal oranlarını kullanır. Bu iki avantajdan dolayı, izotop seyreltme yöntemi, en güçlü metrolojik duruşa sahip kimya ölçüm yöntemleri arasında kabul edilmektedir.[1]
İzotoplar, nötron sayısı bakımından farklılık gösteren belirli bir kimyasal elementin varyantlarıdır. Belirli bir elementin tüm izotopları, her atomda aynı sayıda protona sahiptir.
Kaynakça
[değiştir | kaynağı değiştir]- ^ M.J.T. Milton (2000). "Uncertainty in SI-traceable measurements of amount of substance by isotope dilution mass spectrometry". Metrologia. 37 (3): 199-206. doi:10.1088/0026-1394/37/3/3.
Konuyla ilgili yayınlar
[değiştir | kaynağı değiştir]- Sargent (ed.), Mike; Harte (ed.), Rita; Harrington (ed.), Chris (2002). Guidelines for Achieving High Accuracy in Isotope Dilution Mass Spectrometry (IDMS). Royal Society of Chemistry. s. 58. ISBN 978-0-85404-418-4. 2 Şubat 2014 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 15 Ekim 2020.
- Garcia-Alonso, J. Ignacio; Rodriguez-Gonzalez, Pablo (2013). Isotope Dilution Mass Spectrometry. Royal Society of Chemistry. s. 453. ISBN 978-1-84973-333-5. 2 Şubat 2014 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 15 Ekim 2020.
