İzolösin

İzolösin

Adlandırmalar
IUPAC adı İzolösin L-İzolösin (sol)   D-İzolösin (sağ)
Tanımlayıcılar
CAS numarası	73-32-5
3D model (JSmol)	Etkileşimli görüntü
ChemSpider	6067
ECHA InfoCard	100.000.726
PubChem CID	791
CompTox Bilgi Panosu (EPA)	DTXSID501096647 DTXSID1047441, DTXSID501096647
InChI InChI=1/C6H13NO2/c1-3-4(2)5(7)6(8)9/h4-5H,3,7H2,1-2H3,(H,8,9)/t4-,5-/m0/s1
SMILES CC[C@H](C)[C@@H](C(=O)O)N
Özellikler
Molekül formülü	C6H13NO2
Molekül kütlesi	131,17 g·mol−1
Görünüm	Katı,rengsiz
Erime noktası	Parçalanma: 284 °C (L-Izolösin)
Çözünürlük (su içinde)	Suda çözülür: 40 g·l−1 (20 °C, L-izolösin)
Tehlikeler
Güvenlik bilgi formu (SDS)	ICSC 1507
Aksi belirtilmediği sürece madde verileri, Standart sıcaklık ve basınç koşullarında belirtilir (25 °C [77 °F], 100 kPa).
Bilgi kutusu kaynakları

İzolösin (Ile, I) proteinlerin yapısında bulunan, DNA tarafından kodlanan 20 temel aminoasitten biridir. Hemen hemen tüm proteinlerde izolösine rastlamak mümkündür.

İzolösin ve lösin birbirlerinin izomeridirler yani bu iki aminoasit molekülünün içerdikleri atom tipleri ve sayıları aynı olmasına rağmen kimyasal bağların organizasyonu birbirinden farklıdır. Dolayısıyla, izolösin ve lösinin kimyasal ve fiziksel özellikleri az da olsa farklılık gösterir. İzolösin hidrofobik aminoasitlerden biridir.

Diğer birçok amino asitte olduğu gibi bu amino asitinde hem L- hem de D- isomeri vardır. Aber aktiv olan diğer bir deyişle doğada var olan isomeri L- İzolösin'dir. Bu yazıda ya da bilimsel makalelerde İzolösin L- ya da D- olarak hiçbir ön ek almayarak sadece İzolösin diye bahsedilmişse, burada bahsi geçen L- İzolösin'dir.

Doğada Bulunuşu

Beslenme açısından dışarıdan temin edilmesi elzem olan besin maddelerinden biridir. Yumurta, et çeşitleri, soya fasulyesi, peynir, süt fındık ve fıstık çeşitleri, tahıllar ve baklagiller birer zengin izolösin kaynağıdır. L-İzolösin tıbkı L-Lösin2 olduğu gibi birçok hayvansal ve bitkisel besinin yapısında bulunmaktadır. Bunların başında inek eti, alabalık ve tavuk eti gelmektedir. Bitkisel olarak da cevizin, bezelyenin yanında buğday ve mısır gibi tahıllarda da bol miktarda izolösine rastlamak mümkündür.

Tarihçe

L-İzolösin ilk olarak 1904'te Felix Ehlrich tarafından şekeri alınmış melastan saflaştırılmıştır.