İftar çadırı

İftar çadırı, Müslümanları oruç tutarak geçirdikleri Ramazan ayında iftarlarını açmaları için kurulmuş büyük çadıra verilen ad. Şehirlerin belirli noktalarında belediyeler, dernek ve vakıflar ya da hayırseverler tarafından finanse edilir. İçinde bedava yemek dağıtımı yapılır. İftar çadırları Orta Doğu'da yaygındırlar ve Müslüman toplulukların olduğu her yerde bulunabilirler. iftar vakti geldiğinde insanların arkadaşlarıyla ve aileleriyle buluşması için bir ortam sağlarlar. İnsanlar iftarlarını yemek ve çay içmek için buralarda toplanırlar.

Tarihçe

Ramazan çadırları nispeten yeni bir gelenektir ve tarihi bayramın kökenlerine dayanmamaktadır. Ramazan çadırlarının kökeninin, insanların taziyelerini sunmaları için Kahire'de kurulan "saradek" çadırlarından geldiğine inanılıyor. Zamanla tüccarların ve organizasyonların kullanmaya başladığı saradekler özellikle kış aylarında ihtiyaç sahiplerine yiyecek ve barınma sağlayan mekânlar haline geldi. Bu, bugün bilinen Ramazan çadırına geçişin başlangıcı oldu. Çok geçmeden saradekler, Arap misafirperverliğinin önceden var olan gelenekleriyle ve cömert İftar yemekleriyle birleşerek modern Ramazan çadırını yarattı. Ancak Ramazan çadırları, Levant'ta ancak 1990 yılında Lübnan İç Savaşı'nın sona ermesinin ardından, Tabbara ailesinden önde gelen bir iş adamının Lübnan'a tanıtılmasıyla popüler hale geldi. Ramazan çadırları yeni bir gelenek olduğundan, Selefilik gibi Sünni İslam'ın bazı mezhepleri tarafından bid'at (Arapça: بدعة, yenilik veya sapkınlık) olarak kabul edilir.