İdil (edebiyat)

İdil (Yunanca: εἰδύλλιον, eidullion, "görüntücük, manzara"),^[1] Teokritos'un kısa pastoral şiirleri olan idiller (εἰδύλλια) tarzında yazılmış, kırsal yaşamı betimleyen kısa bir şiirdir.

Homeros'un aksine Teokritos kahramanlarla ve savaşlarla ilgilenmedi. İdilleri küçük, samimi bir dünyayla sınırlıdır ve günlük yaşamdan sahneleri anlatır. Sonraki benzerleri arasında Romalı şairler Vergilius ve Catullus, İtalyan şairler Torquato Tasso, Sannazaro ve Leopardi, İngiliz şair Alfred Tennyson (Idylls of the King [en]) ve Nietzsche'nin Idylls from Messina [en] idili yer alır. Goethe, Schiller'in Goethe'nin üretiminin doruk noktası olarak gördüğü Hermann and Dorothea [en] şiirine idil adını verdi.^[2]

Etimoloji

Türkçeye Fransızcadan (Fransızca: idylle) geçen idil kelimesi Yunanca εἰδύλλιον kelimesine dayanır.^[3] Bu kelime, "görüntü, şekil" anlamındaki εἶδος (eîdos) kelimesinin küçültme eki almış hali olup "manzaracık, tablocuk" anlamındadır.

Kaynakça

^ εἰδύλλιον 13 Eylül 2024 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi., Henry George Liddell, Robert Scott, A Greek-English Lexicon, on Perseus
^ Gjert Vestrheim: "Hellas som ideal", Antikken i ettertiden (s. 170-2), edited by Universitetsforlaget, Oslo 2009, 978-82-15-01482-1
^ "idil". Nişanyan Sözlük. 26 Mayıs 2022 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 11 Ağustos 2025.

[1] εἰδύλλιον 13 Eylül 2024 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi., Henry George Liddell, Robert Scott, A Greek-English Lexicon, on Perseus

[2] Gjert Vestrheim: "Hellas som ideal", Antikken i ettertiden (s. 170-2), edited by Universitetsforlaget, Oslo 2009, 978-82-15-01482-1

[3] "idil". Nişanyan Sözlük. 26 Mayıs 2022 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 11 Ağustos 2025.

[1]

[2]

[3]