Ömer Ziyâeddîn et-Tavilî - Vikipedi
İçeriğe atla
Ana menü
Gezinti
  • Anasayfa
  • Hakkımızda
  • İçindekiler
  • Rastgele madde
  • Seçkin içerik
  • Yakınımdakiler
Katılım
  • Deneme tahtası
  • Köy çeşmesi
  • Son değişiklikler
  • Dosya yükle
  • Topluluk portalı
  • Wikimedia dükkânı
  • Yardım
  • Özel sayfalar
Vikipedi Özgür Ansiklopedi
Ara
  • Bağış yapın
  • Hesap oluştur
  • Oturum aç
  • Bağış yapın
  • Hesap oluştur
  • Oturum aç

İçindekiler

  • Giriş
  • 1 Hayatı
    • 1.1 Mektupları
  • 2 Vefatı
  • 3 Tarikat silsilesi
  • 4 Kaynakça

Ömer Ziyâeddîn et-Tavilî

Bağlantı ekle
  • Madde
  • Tartışma
  • Oku
  • Değiştir
  • Kaynağı değiştir
  • Geçmişi gör
Araçlar
Eylemler
  • Oku
  • Değiştir
  • Kaynağı değiştir
  • Geçmişi gör
Genel
  • Sayfaya bağlantılar
  • İlgili değişiklikler
  • Kalıcı bağlantı
  • Sayfa bilgisi
  • Bu sayfayı kaynak göster
  • Kısaltılmış URL'yi al
  • Karekodu indir
Yazdır/dışa aktar
  • Bir kitap oluştur
  • PDF olarak indir
  • Basılmaya uygun görünüm
Diğer projelerde
  • Vikiveri ögesi
Görünüm
Vikipedi, özgür ansiklopedi

Ömer Ziyâeddîn et-Tavilî (Arapça: الشَّيخ عُمَر ضِياءُ الدّين طويلة), Ömer Ziyâeddîn et-Tavilî veya Ömer Ziyâeddîn el-Biyârî (1839 Tavila, Irak - 1900 Biyara, Irak), alim ve mutasavvıftır. 1839 yılında Osmanlı Devleti'ne bağlı Tavila köyünde doğdu. Osman Sirâceddîn et-Tavilî'nin üçüncü oğlu ve halifesidir.

Hayatı

[değiştir | kaynağı değiştir]

İlk eğitimini ilim ve tasavvuf ocağı olan ailesinden alan Ömer Ziyâeddîn, Kur'an'ı hatmedip sıralı ilimleri okumaya başladı. Babası tasavvufî eğitim görmesi için onu Kerkük'e gönderdi. Fakat Kerkük'teki tekkede tasavvufî eğitimin gereklerinden uzaklaştığını işitince onu hemen geri çağırıp kendi gözetimi altında medrese eğitimini ikmal ettirdi ve tasavvufî eğitimden geçirdi. Daha sonra, babasının emri üzerine ağabeyi Muhammed Bâhâeddin'in sohbetinde bulunarak tasavvuf yolunda ilerledi. Onun gözetimi altında babasından Nakşibendiyye yolundan hilâfet aldı. Ağabeyi Muhammed Bâhâeddin’in 1881'de vefatından sonra Tavila’dan ayrılarak Biyara’ya geçti ve ailesiyle oraya yerleşti. Bilahare Bağdat, Necef ve Kerbela şehirlerine giderek oraları ziyaret eden Ömer Ziyâeddîn Biyara’ya döndükten sonra sırasıyla Hanekin, Kazrabât ve Kifri bölgelerine birer tekke kurdu. Uzun bir süredir Biyara Medresesi’nde devam ettirilen ilim ve irşad faaliyetlerinde medresenin artık ihtiyaca cevap veremediğini görünce 1889 tarihinde müştemilatıyla beraber müstakil bir tekke ve medrese yaptırdı (Onun döneminde Biyara Medresesi’nde çok sayıda talebe eğitim görmüş ve mezun olmuşlardır). 1892 senesinde Tavila’da ve 1896 senesinde Serdeşt’te diğer bir tekke yaptırdı.[1]

Mektupları

[değiştir | kaynağı değiştir]

Mevlânâ Hâlid’in vefatından sonraki dönemlerde tekkeye ait vakıf arazilerine ve düzenli gelirlerine el konulduğu, Ömer Ziyâeddîn et-Tavilî’nin II. Abdülhamid’e yazdığı mektuptan anlaşılmaktadır. Mektupta, Osmanlı Devleti’ne samimiyetle bağlı olan ve devletin devamı için her daim duâ eden mutasavvıflar olduklarını vurgulamıştır.

Diğer taraftan Kifri bölgesinde tekke yaptırmak için bir arsa satın almak istemiş, talip olduğu arsaya parası yetmediği için, atını satarak parayı denkleştirmiştir. Baban beylerinden Reşit Paşa, kendisine ait olan arsada tekke yaptırmak isteyen Ömer Ziyâeddîn’den para almamış ve arsayı da tekke yapımı için bağışlamıştır. Kifri'de Reşit Paşa’nın hibe ettiği arsada tekke yapıldıktan sonra 1312/1894 tarihinde Ömer Ziyâeddîn, II. Abdülhamid’e bir mektup yazarak tekkenin yanına bir cami yaptırmasını talep etmiştir. Sultan Abdülhamid, cami yapımı için 300 Osmanlı lirası göndermiştir.[2]

Ayrıca, kendisine Osmanlı Devleti’nin tahsis ettiği aylık 3 lira maaşı önce fakir ve muhtaçlara dağıtmış bir süre sonra ise bu aylığı almayı reddetmiştir. Neden bunu yaptığını soranlara ise; "Buraya insanlar her taraftan gelip kalırlar ve ben Beyt-ül mal'dan tahsis edilen bir paranın sorumluluğunu ve vebalini yüklenemem" diye cevap vermiştir.[3]

Aynı zamanda İran şahı Nasıreddin Şah'ın, tekkenin bütün masraflarını karşılamaya hazırım teklifine de olumsuz cevap vererek nazikçe reddetmiştir.[4]

Vefatı

[değiştir | kaynağı değiştir]

1318/1900 yılında vefat eden Ömer Ziyâeddîn'in kabri Biyara Tekkesi'nde bulunmaktadır. Kurulması ve imarı için çalıştığı dergâh ve medreselerden bir asır boyunca binlerce âlim ve veli yetişti.

Tarikat silsilesi

[değiştir | kaynağı değiştir]

On erkek çocuğu bulunan Ömer Ziyâeddîn bunlardan ikisine irşad izni vermiştir. Bunlar Muhammed Alâeddîn ve Muhammed Necmeddin'dir.

Kaynakça

[değiştir | kaynağı değiştir]
  1. ^ Serbürdeki Havraman, s. 574- 575
  2. ^ Müderris, Yâd-ı Merdân, II, 219(42. mektup)
  3. ^ İran’da Sömürgecilik Mücadelesi ve Kaçar Hanedanı (1795/1925), Yılmaz Karadeniz, s. 174-241
  4. ^ Müftü, Gevher-i Hakîkat, I, 214
"https://tr.wikipedia.org/w/index.php?title=Ömer_Ziyâeddîn_et-Tavilî&oldid=35851174" sayfasından alınmıştır
Kategoriler:
  • Mutasavvıflar
  • İslam âlimleri
  • Nakşibendilik
  • Evliyalar
  • 1839 doğumlular
  • 1900'de ölenler
Gizli kategori:
  • Bilgi kutusu bulunmayan kişiler
  • Sayfa en son 14.10, 17 Ağustos 2025 tarihinde değiştirildi.
  • Metin Creative Commons Atıf-AynıLisanslaPaylaş Lisansı altındadır ve ek koşullar uygulanabilir. Bu siteyi kullanarak Kullanım Şartlarını ve Gizlilik Politikasını kabul etmiş olursunuz.
    Vikipedi® (ve Wikipedia®) kâr amacı gütmeyen kuruluş olan Wikimedia Foundation, Inc. tescilli markasıdır.
  • Gizlilik politikası
  • Vikipedi hakkında
  • Sorumluluk reddi
  • Davranış Kuralları
  • Geliştiriciler
  • İstatistikler
  • Çerez politikası
  • Mobil görünüm
  • Wikimedia Foundation
  • Powered by MediaWiki
Ömer Ziyâeddîn et-Tavilî
Konu ekle