Nikel(II) sülfat
6SO4.png)
Nikel sülfat NiSO
4 formülüne sahip bir metal bileşiğidir. Nikel sülfat hidratsız formu oda sıcaklığında sarımsı bir renge sahipken hekzahidrat ve heptahidrat hâli mavi bir renge sahiptir, bakır sülfat rengini andırır. Suda çok iyi çözünür.
Özellikler
[değiştir | kaynağı değiştir]Formül : NiSO4
Erime noktası: 53 °C
Kaynama noktası: 840 °C
Görünümü: sarı katı (susuz) / mavi kristaller (hekzahidrat) / yeşil-mavi kristaller (heptahidrat)
Koku: Kokusuz
Sudaki çözünürlülük: 65 g / 100 mL (20 °C)
Üretim
[değiştir | kaynağı değiştir]Nikelin sülfürik asit ile tepkimesiyle üretilir.[1]
![{\displaystyle {\mathrm {Ni} {}+{}\mathrm {H} {\vphantom {A}}_{\smash[{t}]{2}}\mathrm {SO} {\vphantom {A}}_{\smash[{t}]{4}}{}={}\mathrm {NiSO} {\vphantom {A}}_{\smash[{t}]{4}}{}+{}\mathrm {H} }}](https://wikimedia.org/api/rest_v1/media/math/render/svg/569773ddfccd2510620d715362ac4dd4e3f86614)
Ayrıca, Nikel oksit ve sülfürik asit tepkimesiyle de üretilir.
![{\displaystyle {\mathrm {NiO} {}+{}\mathrm {H} {\vphantom {A}}_{\smash[{t}]{2}}\mathrm {SO} {\vphantom {A}}_{\smash[{t}]{4}}{}={}\mathrm {NiSO} {\vphantom {A}}_{\smash[{t}]{4}}{}+{}\mathrm {H} {\vphantom {A}}_{\smash[{t}]{2}}\mathrm {O} }}](https://wikimedia.org/api/rest_v1/media/math/render/svg/1ac98e8b91ddd47c85e7a5018568c6b09e3191dc)
Alerji
[değiştir | kaynağı değiştir]Nikel alerjisi olarak bilinir.Kimi insanlarda nikel sülfat ile temasa geçildiğinde oluşan alerjik reaksiyondur.
Belirtileri
[değiştir | kaynağı değiştir]- Deride oluşan egzamalar
- Deride oluşan kızarıklar
- İltihaplı yaralar
- Şiddetli kaşıntı
Önlemler
[değiştir | kaynağı değiştir]Temas etmemeye dikkat edilmelidir.
Kullanım Alanları
[değiştir | kaynağı değiştir]Laboratuvarda nikel sülfat kullanılır. Biyokimya ve moleküler biyolojide yararlı olan polihistidin etiketlemesinde kullanılan kolonlar, nikel sülfat ile yeniden üretilir.[2]
Kaynakça
[değiştir | kaynağı değiştir]- ^ "Arşivlenmiş kopya". 25 Ağustos 2017 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 26 Nisan 2020.
- ^ "Arşivlenmiş kopya". 17 Nisan 2020 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 26 Nisan 2020.