Leonid Bolhovitinov
| Leonid Mitrofanoviç Bolhovitinov | |
|---|---|
 | |
| Doğum | 5 Ocak 1871 Voronej, Rus İmparatorluğu |
| Ölüm | 10 Haziran 1925 (54 yaşında) Harmanlı, Hasköy, Bulgaristan |
| Bağlılığı |  Rusya İmparatorluğu |
| Hizmet yılları | 1892-1920 |
| Rütbesi | Korgeneral |
| Komutası | 90. Piyade Alayı Onega, 1 Kolordu |
| Çatışma/savaşları | Çin seferi 1900-1901 Rus-Japon Savaşı I. Dünya Savaşı Rus İç Savaşı |
| Ödülleri |     |
Leonid Mitrofanoviç Bolhovitinov (Rusça: Леонид Митрофанович Болховитинов, 5 Ocak 1871 - 10 Haziran 1925), Rus asker ve doğubilimci.[1] Çin ve Japonya devletleri ve bu devletlerin silahlı kuvvetleri üzerine birçok bilimsel yapıtları var, I. Dünya Savaşı sırasında Rusya Kafkas Ordusu Kurmay Başkanı oldu.[2]
Hayatı
[değiştir | kaynağı değiştir]Soylu kökenli bir Ortodoks'tur. Moskova Piyade Askerî Okulu'nu (1892) ve Nikolayevsk Kurmay Akademisi'ni (1898) bitirdi. 1905'te albay, 1914'te tuğgeneral,[3] 1917'de tümgeneral rütbesi aldı.
1898'de Askerî Akademi'yi bitiren Bolhovitinov, 14. Gürcistan Alayı'nda, 1900-01 Çin'de, 1902-03'te Port Artur'da görev yaptıktan sonra 1904-05'te Rus-Japon Savaşı'na katıldı. Birçok askerî nişan ve madalya sahibidir.[4]
Albay rütbesindeyken kaleme aldığı Conditions of troops movement from the city of Troitskosavsk to Kalgan via Urga adlı bir askerî makalesi vardır.[5]
21 Haziran 1914'te generalliğe terfi edildikten sonra Temmuz 1914'te Kafkas Ordusu'na atandı. Sarıkamış Savaşı'ndan sonra 31 Ocak 1915'te Kafkas Ordusu'nun Kurmay Başkanı (1914-1916), 1916-1917 yıllarında Kafkas Cephesi Kurmay Başkanı oldu, Haziran 1917'de Batı Cephesi'ne transfer oldu ve tümgeneral rütbesi alarak Batı Cephesi 1. Kolordu Komutanlığını yaptı. 11 Aralık 1915 tarihinde Türkiye'de tanınmasını sağlayan Bolhovitinov 11 Aralık 1915 Tarihli Resmi Ermeni Raporu'nu hazırladı.[6]Rus İmparatorluğu yıkıldıktan sonra 1918'de katıldığı Kızıl Ordu ile tekrar Kafkasya'da görev yaptı. Ailesinin yaşadığı Yekaterinodar (bugünkü Krasnodar) Beyaz Ordu tarafından ele geçirilince, ailesi için oraya gitti, fakat tutuklanınca hakkında idam hükmü çıkarıldı. General Anton Denikin tarafından rütbesi ere indirilerek cezası bağışlandı[7] ve Beyaz Ordu saflarında savaştı. Eylül 1919'da tümgeneral rütbesi yeniden geri verildi. Beyaz Ordu savaşı kaybedince Kasım 1920'de Türkiye'ye tahliye edildi ve Bulgaristan'a gitti. Çeşitli görevlerde bulunduktan sonra, Bulgaristan'da görev yaparken Harmanlı köyüne gitti ve burada 10 Haziran 1925 tarihinde intihar etti. Burada yerel mezarlığa gömüldü. Bolhovitinov yazdığı bir makalede intiharından Anton Denikin'i sorumlu tutar. Öncesinde Denikin kendisini, Beyaz Ordu Gönüllüler Ordusu'nda iken KGB ajanı olmakla ve denilenleri kayıtsız şartsız yerine getirmekle suçlamıştır.[8]
I. Dünya Savaşı yıllarında Tuğgeneral rütbesiyle Rusya'nın Kafkas Ordusu Kurmay Başkanlığı görevi yürütürken Kafkasya Canişinliği'nin Askerî İşlerden Sorumlu Yardımcısı için hazırladığı bir rapor ile tanınmıştır. 2008'de Mehmet Perinçek'in Rusya Devleti Askerî Tarih Arşivi'nde yaptığı çalışma sonucu tercüme edilerek Türkçede Bolhovitinov 11 Aralık 1915 Tarihli Resmi Ermeni Raporu adıyla yayınlanmıştır.[9][10][11]
Kaynakça
[değiştir | kaynağı değiştir]- ^ Список востоковедов, покинувших Россию. Болховитинов Леонид Митрофанович[ölü/kırık bağlantı]
- ^ "Библиотека Хроноса. Болховитинов Леонид Митрофанович". 8 Mayıs 2009 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 4 Ağustos 2009.
- ^ "Библиотека Хроноса - С июля 1914 г.— генерал-майор". 8 Mayıs 2009 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 4 Ağustos 2009.
- ^ Биография.ру. Болховитинов Леонид Митрофанович
- ^ Askerî makalesi[ölü/kırık bağlantı]
- ^ 11 Aralık 1915 Tarihli Resmi Ermeni Raporu, Leonid Bolhovitinov, Hazırlayan:Mehmet Perinçek, Doğan Kitap, 2009[ölü/kırık bağlantı] ISBN 978-605-111-115-5.
- ^ Высший генералитет в годы потрясений. 2005. s. 785 ISBN 978-5-224-04950-9
- ^ Bolhovitinov'un biyografisi 13 Eylül 2011 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi. ve Rusça orijinali 14 Mayıs 2012 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.
- ^ Kitap Gazetesi (Remzi Kitabevi)[ölü/kırık bağlantı]
- ^ 17 Nisan tarihli Radikal Kitap ekindeki tanıtım
- ^ "tarihim.org" (PDF). 8 Mart 2016 tarihinde kaynağından arşivlendi (PDF). Erişim tarihi: 2 Ağustos 2009.