Lahor Kalesi

Lahor'daki Kale ve Şalemar Bahçeleri
UNESCO Dünya Mirası
Konum	Pakistan
Kriter	Kültürel: i, ii, iii
Referans	173[1]
Tescil	1981 (5. oturum)
Bölge	Asya ve Pasifik
Koordinatlar	31°35′25″K 74°18′35″D / 31.59028°K 74.30972°D

Lahor Kalesi (Urduca:شاہی قلعہ), Pakistan'ın Lahor kentinde bulunan bir kaledir.

Erken dönem Babür mimari örneklerinden olan yapı, "Eski Kale" diye de bilinir.^[2] 1981 yılından beri UNESCO'nun Dünya Mirası listesinde yer almaktadır.

Kumtaşından yapılmıştır. "Kadim Kent" olarak adlandırılan bölgede, Pâdişâhî (Badşahi) Camii'nin karşısındadır. Yapımı, Lahor'u başkenti yapan Babür İmparatoru Ekber Şah devrinde 1566 yılında başlamış; 1605 yılında oğlu Cihangir döneminde tamamlanmıştır. Daha sonra Şah Cihan ve Evrengzib dönemlerinde de ilave ve değişiklikler yapılmış;^[3] Sikh egemenliğinde pek çok değişikliğe uğramıştır.

İçinde değişik Babür İmparatorları döneminden kalma 21 anıt ve 3 müze bulunur. Cihangir'in eşi Mümtaz Mahal için yaptırdığı Aynalı Saray, Şah Cihan devrinde yapılan "Çilsütun yani kırk sütun denilen Divan-Umm önemli anıtlardandır.

Galeri

Kale planı (1911)
Alemgiri Kapısı

Kaynakça

^ "Arşivlenmiş kopya". 24 Aralık 2018 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 13 Mayıs 2017.
^ Halıcı, Gülseren. "Pakistan'da Baburllular Dönemi Mimari Eserleri" (PDF). www.ayk.gov.tr. 21 Mayıs 2017 tarihinde kaynağından arşivlendi (PDF). Erişim tarihi: 13 Mayıs 2017.
^ Kamadan, Yusuf Sami. "Dünyanın en büyük beşinci camisi Lahor'da". www.dunyabizim.com. Dunyabizim.com sitesi, 29 Mart 2015. 13 Eylül 2016 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 13 Mayıs 2017.

[1] "Arşivlenmiş kopya". 24 Aralık 2018 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 13 Mayıs 2017.

[halici-2] Halıcı, Gülseren. "Pakistan'da Baburllular Dönemi Mimari Eserleri" (PDF). www.ayk.gov.tr. 21 Mayıs 2017 tarihinde kaynağından arşivlendi (PDF). Erişim tarihi: 13 Mayıs 2017.

[yusuf-3] Kamadan, Yusuf Sami. "Dünyanın en büyük beşinci camisi Lahor'da". www.dunyabizim.com. Dunyabizim.com sitesi, 29 Mart 2015. 13 Eylül 2016 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 13 Mayıs 2017.

[2]

[3]