Anthe (uydu)

Anthe
	Cassini tarafından 30 Ocak 2016 tarihinde 119.369 kilometre mesafeden çekilen Anthe'nin bugüne kadarki en iyi görüntüsü
Keşif
Keşfeden	Cassini Görüntüleme Ekibi
Keşif tarihi	30 Mayıs 2007
Adlandırmalar
MPC belirtmesi	Saturn XLIX
Adın kaynağı	Άνθη Anthē
Sıfatlar	Anthean
Yörünge özellikleri
Yarı büyük eksen	197.700 km
Dış merkezlik	0,0011
Yörünge periyodu	1,05089 g
Ortalama yörünge hızı	13,824 km/s
Eğiklik	0,1° Satürn'ün ekvatoruna
Doğal uydusu	Satürn
Grup	Alkyonitler
Fiziksel özellikler
Boyutlar	1,8 km
Ortalama yarıçap	0,9 km
Çevresi	≈ 5,7 km
Yüzey alanı	10,18 km2
Hacim	3 km3
Kütle	1,5×1012 kg
Ortalama yoğunluk	0,5 g/cm3
Yüzey kütle çekimi	0,00012 m/s2 (0,12 mm/s2)
Kurtulma hızı	≈ 0,56 m/s (≈ 2 km/sa)
Sinodal dönme süresi	Eş zamanlı (varsayılan)
	Wikimedia Commons'ta ilgili ortam

Anthe, Satürn'ün diğer uyduları Mimas ve Enceladus'un yörüngeleri arasında yer alan çok küçük bir doğal uydusudur. Aynı zamanda Saturn XLIX olarak da bilinen Anthe'nin geçici adı S/2007 S 4 idi. Adını, Yunan mitolojisinde, dev Alkioneus'un yedi kızı Alkyonitler'den biri olan "süslü" Anthē'den almıştır. Satürn'ün 60. teyit edilen uydusudur.^[3]

S/2007 S 4 belirtmesi, daha sonra keşfedilen başka bir Satürn uydusu için yanlışlıkla ve hatalı bir şekilde kullanılmıştı. Yayınlanan keşif haberi birkaç saat sonra geri çekilmiş ve ertesi gün S/2007 S 5 doğru adıyla tekrar yayınlanmıştır.

Cassini Görüntüleme Ekibi tarafından^[1] 30 Mayıs 2007'de çekilen görüntülerde keşfedildi.^[2] Keşif yapıldıktan sonra, daha eski Cassini görüntülerinin taranmasıyla Haziran 2004'e kadar uzanan gözlemlerde de varlığı tespit edilmiştir. İlk resmi duyuru 18 Temmuz 2007 tarihinde yapıldı.^[2]

Anthe, iç uydu Mimas ile olan 10:11 yörüngesel rezonanstan etkilenir ve bunun sonucunda yörüngesinin yarı büyük ekseni, Dünya zaman ölçeğinde iki yıl süren bir periyotta yaklaşık 20 km genliğinde salınır. Pallene ve Methone yörüngelerine yakınlığı, bu uyduların dinamik bir aile oluşturabileceğini düşündürmektedir.

Anthe'ye mikrometeoroit çarpmaları sonucu püsküren malzemenin, ilk olarak Haziran 2007'de Satürn ile uydunun eş yörüngesinde tespit edilen soluk kısmi bir halka olan Anthe Halka Yayı'nın kaynağı olduğu düşünülmektedir.^[4]^[5]

Kaynakça

^ ^a ^b "Cassini Imaging Science Team". Cassini Imaging Central Laboratory for OPerationS. 20 Mayıs 2011 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 1 Ocak 2012.
^ ^a ^b ^c Green, Daniel W. E. (18 Temmuz 2007). "S/ 2007 S 4". IAU Circular. Cilt 8857. 27 Mart 2012 tarihinde kaynağından arşivlendi1 Ocak 2012.
^ Agle, D. C. (19 Temmuz 2007). "Saturn Turns 60". Cassini Solstice Mission. JPL/NASA. 20 Şubat 2012 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 1 Ocak 2012.
^ Porco C. C.; ve diğerleri. (5 Eylül 2008). "More Ring Arcs for Saturn". Cassini Imaging Central Laboratory for Operations. 10 Ekim 2008 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 5 Eylül 2008.
^ Hedman, M. M.; Murray, C. D.; Cooper, N. J.; Tiscareno, M. S.; Beurle, K.; Evans, M. W.; Burns, J. A. (25 Kasım 2008). "Three tenuous rings/arcs for three tiny moons". Icarus. 199 (2). ss. 378-386. Bibcode:2009Icar..199..378H. doi:10.1016/j.icarus.2008.11.001. ISSN 0019-1035.

Dış bağlantılar

Wikimedia Commons'ta Anthe ile ilgili çoklu ortam belgeleri bulunur

From Dark Obscurity... A Tiny New Saturnian Moon Comes To Light 2 Şubat 2011 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.

[ciclops.org-1] "Cassini Imaging Science Team". Cassini Imaging Central Laboratory for OPerationS. 20 Mayıs 2011 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 1 Ocak 2012.

[IAUC8857-2] Green, Daniel W. E. (18 Temmuz 2007). "S/ 2007 S 4". IAU Circular. Cilt 8857. 27 Mart 2012 tarihinde kaynağından arşivlendi1 Ocak 2012.

[Agle-3] Agle, D. C. (19 Temmuz 2007). "Saturn Turns 60". Cassini Solstice Mission. JPL/NASA. 20 Şubat 2012 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 1 Ocak 2012.

[Porco-4] Porco C. C.; ve diğerleri. (5 Eylül 2008). "More Ring Arcs for Saturn". Cassini Imaging Central Laboratory for Operations. 10 Ekim 2008 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 5 Eylül 2008.

[Hedman-5] Hedman, M. M.; Murray, C. D.; Cooper, N. J.; Tiscareno, M. S.; Beurle, K.; Evans, M. W.; Burns, J. A. (25 Kasım 2008). "Three tenuous rings/arcs for three tiny moons". Icarus. 199 (2). ss. 378-386. Bibcode:2009Icar..199..378H. doi:10.1016/j.icarus.2008.11.001. ISSN 0019-1035.

[1]

[2]

[3]

[4]

[5]

g t d Satürn
Coğrafya	Altıgen Büyük Beyaz Leke Ejderha Fırtınası Halkalar Manyetosfer	Satürn
Uydular	S/2009 S 1 Halka uyduları Pan Daphnis Atlas Prometheus S/2004 S 6 S/2004 S 4 S/2004 S 3 Pandora Epimetheus Janus Aegaeon Mimas Methone Anthe Pallene Enceladus Tethys Telesto Calypso Dione Helene Polydeuces Rhea Titan Hyperion Iapetus Kiviuq Ijiraq Phoebe Paaliaq Skathi S/2004 S 37 Albiorix S/2007 S 2 S/2004 S 29 Bebhionn Erriapus Skoll S/2004 S 31 Siarnaq Tarqeq S/2004 S 13 Greip Hyrrokkin Jarnsaxa Tarvos Mundilfari S/2006 S 1 S/2004 S 17 Bergelmir Narvi S/2004 S 20 Suttungr Hati S/2004 S 12 S/2004 S 27 Farbauti Thrymr S/2004 S 30 Aegir S/2007 S 3 Bestla S/2004 S 7 S/2004 S 22 S/2004 S 23 S/2004 S 25 S/2004 S 32 S/2006 S 3 S/2004 S 38 Fenrir S/2004 S 28 Surtur Kari S/2004 S 35 Ymir S/2004 S 21 S/2004 S 24 Loge S/2004 S 36 S/2004 S 39 S/2004 S 33 S/2004 S 34 Fornjot S/2004 S 26
Astronomi	Delta Octantis Satürn'ün yörüngesinden geçen küçük gezegenler
İnceleme	Cassini-Huygens (Huygens) Pioneer 11 Voyager programı Voyager 1 Voyager 2
İlgili	Kurgu Satürn'ün Halkalarında (2018 belgeseli)