Abuhaci İdrisov
| Abuhaci İdrisov | |
|---|---|
| Doğum | Абухаджи Идрисов 17 Mayıs 1918 Berdikel köyü, Kuzey Kafkasya Cumhuriyeti |
| Ölüm | 22 Ekim 1983 (65 yaşında) Grozni, Çeçen-İnguşya ÖSSC |
| Bağlılığı |  Sovyetler Birliği |
| Branşı |  Kızıl Ordu |
| Hizmet yılları | 1939 - 1944 |
| Rütbesi | Kıdemli Çavuş |
| Birimi | 1232. Tüfek Alayı |
| Ödülleri | Sovyetler Birliği Kahramanı |
Abuhaci İdrisoviç İdrisov (Çeçence: Абухажи Идрисов, Rusça: Абухаджи Идрисович Идрисов; 17 Mayıs 1918 - 22 Ekim 1983) İkinci Dünya Savaşı sırasında Kızıl Ordu'da görev alan Çeçen keskin nişancı ve makineli tüfekçi. Savaş boyunca toplam 349 düşman askeri öldürdü fakat bu başarısına rağmen sadece Çeçen etnik kökeninden dolayı Kazakistan SSC'ye sınır dışı edilmeden kısa bir süre önce Sovyetler Birliği Kahramanı unvanını almıştır. Kruşçev döneminde Çeçenlere geri dönme hakkı verildikten sonra, 1957'de Çeçenistan'daki köyüne geri döndü.
Biyografi
[değiştir | kaynağı değiştir]İdrisov, 17 Mayıs 1918'de Kuzey Kafkasya Cumhuriyeti'nin Berdikel kentinde (günümüzde Komsomolskoye, Çeçenistan) bir Çeçen köylü ailenin çocuğu olarak dünyaya geldi. İlkokuldan mezun oldu ve Sovetskaya Rossiya kolektif çiftliğinde çoban olarak çalıştı.[1]
İdrisov, Ekim 1939'da Kızıl Ordu'ya askere alındı ve Baltık ülkelerindeki 125. Tüfek Tümenine atandı. Bir makineli tüfekçi olarak eğitim aldı ve Barbarossa Harekâtı'na karşı savunma sırasında Alman-Sovyet Savaşı'nın ilk gününden itibaren savaşın içerisinde yer aldı. Alayının geri kalanıyla birlikte kuzeydoğuya çekildi. Temmuz 1941'de Tümeni, İlmen Gölü ile Seliger Gölü arasındaki Pskov-Velikiye Luki hattında savunma pozisyonları aldı. Orada, Leningrad'a yönelik Alman saldırılarını geri püskürttüler; İdrisov'un makineli tüfeğiyle 22 Alman askerini öldürdüğü ve bunun sonucunda keskin nişancı olmak için eğitime gönderildiği bildirilmiştir. Keskin nişancı eğitimini tamamladıktan sonra, Ekim 1942'de Mihver kuvvetlerinin ilerlemesinin beklendiği Kuzey-Batı Cephesi'nin bir bölümünde konumlanan bir keskin nişancı grubuna atandı. İdrisov, on günlük yoğun bir çatışmada keskin nişancı olarak yaklaşık 100 düşman piyadesini öldürmeyi başardı. Nisan 1943'te, 370. Tüfek Tümeninin 1232. Tüfek Alayında hizmet ederken toplamda 300'den fazla Alman askerini öldürdüğü bildirildi. Leningrad'daki abluka atılımına katıldıktan sonra, Pskov bölgesini ve Baltık devletlerini geri almak için yapılan saldırılarda savaştı. Mart 1944'te 349 düşman askeri öldürdü ve Sovyetler Birliği Kahramanı unvanına aday gösterildi. İdrisov, yanında patlayan bir mayın nedeniyle ağır yaralandı ve sonrasında terhis edildi. Askerler onu bilinçsiz bir hâlde bulup hastaneye zamanında gönderdikleri için hayatta kaldı ve 3 Haziran 1944 tarihinde Sovyetler Birliği Kahramanı unvanını aldı. Bir askerî sergide tüfeği ve savaş zamanı fotoğrafları "Çeçen halkının şanlı oğlu Sovyetler Birliği Kahramanı Abuhaci İdrisov, üç yüzden fazla Alman faşisti yok etti" başlığıyla sergilenmiştir.[1][2][3]
Kızıl Ordu'da sadakatle hizmet ettiği için aldığı ödül ve şereflerine rağmen, Gorki hastanesinde yaralarının iyileşmesi için dört ay geçirdikten sonra Kazakistan'a sınır dışı edildi. Sürgündeyken Güneybatı Kazakistan'da yaşadı ve bir çiftlikte koyun yetiştiricisi olarak çalıştı. Dönüş hakkı verildikten hemen sonra Çeçenistan'a döndü ve 1962'de Komünist Parti üyesi oldu. Ömrünün geri kalanını Çeçenistan'da geçirdi ve 22 Ekim 1983 tarihinde Grozni'de öldü.[4]
Ödül ve nişanları
[değiştir | kaynağı değiştir]Kaynakça
[değiştir | kaynağı değiştir]- ^ a b "Идрисов Абухаджи". www.warheroes.ru. 14 Ocak 2014 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 15 Ekim 2020.
- ^ "Идрисов Абухажи - Советские снайперы 1941-1945 гг". soviet-aces-1936-53.ru. 9 Kasım 2016 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 15 Ekim 2020.
- ^ "Абухажи Идрисов - советский снайпер РККА Великой Отечественной войны - Ворошиловские стрелки. Русские снайперы Великой Отечественной войны". airaces.narod.ru. 10 Mayıs 2012 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 15 Ekim 2020.
- ^ "Герой Советского Союза Идрисов Абухажи". ИА Чеченинфо (Rusça). 16 Ekim 2013 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 15 Ekim 2020.