Önerme (bilim)
Önerme, mantık, felsefe ve bilimsel yöntem bağlamında, doğru ya da yanlış olabilen ifade veya iddialardır. Önerme, genellikle cümle biçiminde ifade edilir ve doğruluk değeri taşıması bakımından bilgi ile inancı ayırmada temel araçlardan biridir.[1]
Bilimsel bağlamda önerme, hipotezlerin kurulmasında, teorilerin test edilmesinde ve çıkarımsal akıl yürütmede kilit rol oynar. Örneğin, "Bütün metaller ısı ile genleşir" ifadesi bir önermedir ve deneysel olarak test edilebilir. Bu tür önermeler, bilimsel yöntemin temel taşlarından biri olan doğrulanabilirlik ilkesine tabidir.[2]
Önermeler aynı zamanda klasik mantıkta "öncül" olarak da adlandırılır ve mantıksal çıkarımların yapıtaşını oluşturur. Doğruluk değerine göre önerme türleri "doğru", "yanlış" ya da "belirsiz" olarak sınıflandırılabilir. Belirsiz önermeler özellikle kuantum fiziği, hukuk veya etik gibi alanlarda tartışmalıdır.[3]
Mantıkta Önerme Türleri
[değiştir | kaynağı değiştir]Mantıkta önermeler genellikle üç şekilde sınıflandırılır:
- Olumlu önermeler: Bir durumu veya özelliği doğrulayan cümlelerdir. Örneğin, "Kedi memelidir."
- Olumsuz önermeler: Bir durumu reddeden cümlelerdir. Örnek: "Kuşlar memeli değildir."
- Koşullu önermeler: “Eğer... ise...” biçiminde olan ve iki önerme arasında ilişki kuran cümlelerdir. Örneğin, "Eğer hava yağmurluysa, şemsiye almalıyım."
Bu önerme türleri, özellikle klasik ve biçimsel mantıkta akıl yürütme kurallarının temelini oluşturur.
Bilimsel Yöntemde Önerme
[değiştir | kaynağı değiştir]Bilimsel yöntemde önermeler hipotez, teori ve yasa gibi bilimsel kavramların yapı taşlarıdır. Bilimsel bir önerme, yalnızca mantıksal olarak tutarlı değil, aynı zamanda ampirik olarak test edilebilir olmalıdır. Karl Popper'a göre, bir önerme ne kadar kolay çürütülebilir durumdaysa, o kadar bilimsel sayılabilir.
Bilimsel araştırmalarda önerme; gözlem, deney, analiz ve tekrar test aşamalarında sürekli sınanır. Bu bağlamda önermeler, bilimsel bilginin gelişmesinde ve yanlışlanabilirlik ilkesinde merkezi bir rol üstlenir.[2]
Kaynakça
[değiştir | kaynağı değiştir]- ^ Copi, Irving M. (2005). Introduction to Logic. Pearson. ISBN 0-13-189834-5.
- ^ a b Popper, Karl R. (2002). The Logic of Scientific Discovery. Routledge. ISBN 978-0415278447.
- ^ Black, Max (1952). Critical Thinking. Prentice Hall.